نوبهار: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''نوبهار،''' روزنامة خبری، سیاسی و ادبی و یكی از ارجمندترین نشریات در تاریخ مطبوعات ایران، كه به مدیریت [[ملک الشعرای بهار|محمدتقی ملک الشعرا بهار]]<sup>*</sup> (د.1330ش) در مشهد تأسیس شد. نخستین شمارة این روزنامه در نهم شوال1328ق / ؟ با قطع بزرگ در چهار صفحه منتشر شد و تا یك سال، هفتهای سه شماره (مجموعاً 80 شماره) ادامه یافت. ولی زیر فشار قنسول روس توقیف گردید. پس از قریب دو سال در صفر 1332ق / ؟ «نوبهار» از سرگرفته شد. بهار به سبب انتخاب به نمایندگی مجلس شورا، نشریهاش را تعطیل كرد و راهی تهران شد و در محرم 1333ق نوبهار را در آنجا از سرگرفت. از این تاریخ تا آبان 1296ش نوبهار دو بار دیگر توقیف شد تا اینكه در این سال بهار «زبان آزادی» را (به صاحب امتیازی و مدیریت معاون السلطنه) منتشر كرد. این همان «نوبهار» بود منتها با عنوانی و شیوهای جدید. «نوبهار» در محرم 1336ق / ؟ برای پنجمین بار حیات خود را باز یافت اما نه فراتر از اسفند 1296. بهار را پس از وقفهای بیست و دو ساله از سرگرفت و تا آذر 1322ش 102 شمارة دیگر منتشر كرد، اما در این سال برای همیشه تعطیل شد. | '''نوبهار،''' روزنامة خبری، سیاسی و ادبی و یكی از ارجمندترین نشریات در تاریخ مطبوعات ایران، كه به مدیریت [[ملک الشعرای بهار|محمدتقی ملک الشعرا بهار]]<sup>*</sup> (د.1330ش) در مشهد تأسیس شد. نخستین شمارة این روزنامه در نهم شوال1328ق / ؟ با قطع بزرگ در چهار صفحه منتشر شد و تا یك سال، هفتهای سه شماره (مجموعاً 80 شماره) ادامه یافت. ولی زیر فشار قنسول روس توقیف گردید. پس از قریب دو سال در صفر 1332ق / ؟ «نوبهار» از سرگرفته شد. بهار به سبب انتخاب به نمایندگی مجلس شورا، نشریهاش را تعطیل كرد و راهی تهران شد و در محرم 1333ق نوبهار را در آنجا از سرگرفت. از این تاریخ تا آبان 1296ش نوبهار دو بار دیگر توقیف شد تا اینكه در این سال بهار «زبان آزادی» را (به صاحب امتیازی و مدیریت معاون السلطنه) منتشر كرد. این همان «نوبهار» بود منتها با عنوانی و شیوهای جدید. «نوبهار» در محرم 1336ق / ؟ برای پنجمین بار حیات خود را باز یافت اما نه فراتر از اسفند 1296. بهار را پس از وقفهای بیست و دو ساله از سرگرفت و تا آذر 1322ش 102 شمارة دیگر منتشر كرد، اما در این سال برای همیشه تعطیل شد. | ||
نیز نگاه کنید به | |||
| خط ۷: | خط ۱۰: | ||
مجدالدین کیوانی | مجدالدین کیوانی | ||
منبع اصلی | |||
نویسنده مقاله | |||
نسخهٔ ۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۵
نوبهار، روزنامة خبری، سیاسی و ادبی و یكی از ارجمندترین نشریات در تاریخ مطبوعات ایران، كه به مدیریت محمدتقی ملک الشعرا بهار* (د.1330ش) در مشهد تأسیس شد. نخستین شمارة این روزنامه در نهم شوال1328ق / ؟ با قطع بزرگ در چهار صفحه منتشر شد و تا یك سال، هفتهای سه شماره (مجموعاً 80 شماره) ادامه یافت. ولی زیر فشار قنسول روس توقیف گردید. پس از قریب دو سال در صفر 1332ق / ؟ «نوبهار» از سرگرفته شد. بهار به سبب انتخاب به نمایندگی مجلس شورا، نشریهاش را تعطیل كرد و راهی تهران شد و در محرم 1333ق نوبهار را در آنجا از سرگرفت. از این تاریخ تا آبان 1296ش نوبهار دو بار دیگر توقیف شد تا اینكه در این سال بهار «زبان آزادی» را (به صاحب امتیازی و مدیریت معاون السلطنه) منتشر كرد. این همان «نوبهار» بود منتها با عنوانی و شیوهای جدید. «نوبهار» در محرم 1336ق / ؟ برای پنجمین بار حیات خود را باز یافت اما نه فراتر از اسفند 1296. بهار را پس از وقفهای بیست و دو ساله از سرگرفت و تا آذر 1322ش 102 شمارة دیگر منتشر كرد، اما در این سال برای همیشه تعطیل شد.
نیز نگاه کنید به
مآخذ:
بهار و ادب فارسی. به كوشش محمد گلبن، جیبی، تهران: 1351، 2، ص439-488؛ سازمان اسناد ملی، اسنادی از مشاهیر ادب معاصر ایران. به كوشش علی میرانصاری، 1377ش.
مجدالدین کیوانی
منبع اصلی
نویسنده مقاله