باب، سید علی محمد شیرازی: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۶

باب، سید علی محمد شیرازی، (محرم 1235 ـ شعبان 1266ق / نوامبر 1819 ـ ژوئیه 1850م)، مدعی بابیّت و مهدویت^* و سپس آورنده آیینی تازه.

علی محمد در شیراز به دنیا آمد. در 19 سالگی به کربلا رفت و نزد سید کاظم رشتی، جانشین شیخ احمد احسایی، پیشوای مکتب شیخیه، به تحصیل علوم دینی پرداخت^[۱]. پس از وفات سید کاظم با این ادعا که «باب» یا واسطه امام زمان است، توانست در شیراز گروهی از پیروان او را گرد خویش آورد^[۲].

وی به همراه یارانش به مکه و سپس به بوشهر سفر کرد و آنجا در 1260ق / 1844م خود را قائم منتظر خواند و پس از چندی زبان به دعوی پیامبری گشود^[۳]. در شیراز او را دستگیر کرده به مجلس مناظره‌ای با حضور علمای اسلامی بردند و به توبه واداشتند. باب پس از رهایی به اصفهان رفت و سپس به قلعه چَهریق در حوالی خوی تبعید شد^[۴]. در این زمان کار پیروان او بالا گرفته بود و جنبش‌های بابیان در نواحی مختلف ایران به درگیری‌های مسلحانه و سرکوب آنان انجامید. در نتیجه باب را که در محاکمه‌ای دیگر در تبریز توبه‌نامه نوشته بود، به دستور حکومت مرکزی دوباره از چهریق به تبریز بردند و در آنجا اعدام کردند^[۵]. مسلک باب بعدها زمینه پیدایش آئینی به نام بهائی^* یا بهائیت گردید.

تعالیم باب مشتمل بر تأویل‌های باطنی غریب از قرآن و احادیث بود. مشهورترین اثر او کتاب بیان است که دو تحریر داشته است به عربی و فارسی^[۶].باب در این کتاب که آن را ناسخ قرآن می‌شمرد،^[۷] از مقام خویش و استمرار ظهورات الهی سخن گفته است^[۸].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ میرزاجانی کاشانی. نقطه الکاف. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 109-110؛ زعیم‌الدوله. مفتاح باب الابواب. ترجمه حسن فرید گلپایگانی، تبریز: 1335، ص 73-74؛ آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. هشت بهشت. بی جا، بی تا، ص 276-277.
↑ میرزاجانی کاشانی. نقطه الکاف. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 105-106؛ اعتضادالسلطنه. فتنه باب. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 10-14.
↑ میرزاجانی کاشانی. نقطه الکاف. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 135؛ بیان عربی. ص 3.
↑ اعتضادالسلطنه. فتنه باب. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 15-29؛ کسروی. احمد. بهاییگری. تهران: بامداد آزادگان، ص 36-42.
↑ اعتضادالسلطنه. فتنه باب. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 96 به بعد؛ کسروی. احمد. بهاییگری. تهران: بامداد آزادگان، ص 42-52؛ برای شرح مناظره علما با او، نک: نیرممقانی محمدتقی، گفت و شنود سید علی محمد باب با روحانیون تبریز، تهران: نشر تاریخ ایران، 1374؛ نیز: Brown, E, G., Materials for the Study of the Babi Religion, Cambridge, 1961, P. 283 ff.
↑ درباره آثار باب نک: Ibid. PP. 200-211.
↑ بیان فارسی. ص 54.
↑ نیزنک: همان. ص 3-4؛ براون. مقدمه نقطه الکاف. کا ـ کر؛ آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. هشت بهشت. ص 273-275.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

پیوند به بیرون

سید علی‌محمد باب،سایت ویکی شیعه،قابل بازیابی از /سید_علی%E2%80%8Cمحمد_باب/https://fa.wikishia.net/view

[1] میرزاجانی کاشانی. نقطه الکاف. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 109-110؛ زعیم‌الدوله. مفتاح باب الابواب. ترجمه حسن فرید گلپایگانی، تبریز: 1335، ص 73-74؛ آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. هشت بهشت. بی جا، بی تا، ص 276-277.

[2] میرزاجانی کاشانی. نقطه الکاف. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 105-106؛ اعتضادالسلطنه. فتنه باب. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 10-14.

[3] میرزاجانی کاشانی. نقطه الکاف. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 135؛ بیان عربی. ص 3.

[4] اعتضادالسلطنه. فتنه باب. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 15-29؛ کسروی. احمد. بهاییگری. تهران: بامداد آزادگان، ص 36-42.

[5] اعتضادالسلطنه. فتنه باب. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 96 به بعد؛ کسروی. احمد. بهاییگری. تهران: بامداد آزادگان، ص 42-52؛ برای شرح مناظره علما با او، نک: نیرممقانی محمدتقی، گفت و شنود سید علی محمد باب با روحانیون تبریز، تهران: نشر تاریخ ایران، 1374؛ نیز: Brown, E, G., Materials for the Study of the Babi Religion, Cambridge, 1961, P. 283 ff.

[6] درباره آثار باب نک: Ibid. PP. 200-211.

[7] بیان فارسی. ص 54.

[8] نیزنک: همان. ص 3-4؛ براون. مقدمه نقطه الکاف. کا ـ کر؛ آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. هشت بهشت. ص 273-275.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
+[[پرونده:علی محمد شیرازی معروف به باب.jpg|بندانگشتی|علی محمد شیرازی معروف به باب،برگرفته از سایت راسخون،قابل بازیابی از [https://rasekhoon.net/article/show/712841 https://rasekhoon.net]]]
 '''باب، سید علی محمد''' '''شیرازی'''، (محرم 1235 ـ شعبان 1266ق / نوامبر 1819 ـ ژوئیه 1850م)، مدعی بابیّت و مهدویت<sup>*</sup> و سپس آورنده آیینی تازه.
 علی محمد در شیراز به دنیا آمد. در 19 سالگی به کربلا رفت و نزد سید کاظم رشتی، جانشین شیخ احمد احسایی، پیشوای مکتب شیخیه، به تحصیل علوم دینی پرداخت<ref>میرزاجانی کاشانی. '''''نقطه الکاف'''''. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 109-110؛ زعیم‌الدوله'''''. مفتاح باب الابواب.''''' ترجمه حسن فرید گلپایگانی، تبریز: 1335، ص 73-74؛ آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. '''''هشت بهشت.''''' بی جا، بی تا، ص 276-277. </ref>. پس از وفات سید کاظم با این ادعا که «باب» یا واسطه امام زمان است، توانست در [[شیراز]] گروهی از پیروان او را گرد خویش آورد<ref>میرزاجانی کاشانی.  '''''نقطه الکاف'''''. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 105-106؛ اعتضادالسلطنه. '''''فتنه باب'''''. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 10-14.</ref>.
-وی به همراه یارانش به مکه و سپس به بوشهر سفر کرد و آنجا در 1260ق / 1844م خود را قائم منتظر خواند و پس از چندی زبان به دعوی پیامبری گشود<ref>میرزاجانی کاشانی.  '''''نقطه الکاف'''''. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 135؛ '''''بیان عربی'''''. ص 3.</ref>. در شیراز او را دستگیر کرده به مجلس مناظره‌ای با حضور علمای اسلامی بردند و به توبه واداشتند. باب پس از رهایی به اصفهان رفت و سپس به قلعه چَهریق در حوالی خوی تبعید شد<ref>اعتضادالسلطنه. '''''فتنه باب'''''. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 15-29؛ کسروی. احمد. '''''بهاییگری'''''. تهران: بامداد آزادگان، ص 36-42.</ref>. در این زمان کار پیروان او بالا گرفته بود و جنبش‌های بابیان در نواحی مختلف ایران به درگیری‌های مسلحانه و سرکوب آنان انجامید. در نتیجه باب را که در محاکمه‌ای دیگر در تبریز توبه‌نامه نوشته بود، به دستور حکومت مرکزی دوباره از چهریق به تبریز بردند و در آنجا اعدام کردند<ref>اعتضادالسلطنه. '''''فتنه باب'''''. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 96 به بعد؛ کسروی. احمد. '''''بهاییگری'''''. تهران: بامداد آزادگان، ص 42-52؛ برای شرح مناظره علما با او، نک: نیرممقانی محمدتقی، ''گفت و شنود سید علی محمد باب با روحانیون تبریز''، تهران: نشر تاریخ ایران، 1374؛ نیز:
+وی به همراه یارانش به مکه و سپس به بوشهر سفر کرد و آنجا در 1260ق / 1844م خود را قائم منتظر خواند و پس از چندی زبان به دعوی پیامبری گشود<ref>میرزاجانی کاشانی.  '''''نقطه الکاف'''''. به کوشش ادوارد براون، لیدن: 1328ق / 1910م، ص 135؛ '''''بیان عربی'''''. ص 3.</ref>. در شیراز او را دستگیر کرده به مجلس مناظره‌ای با حضور علمای اسلامی بردند و به توبه واداشتند. [[باب، سید علی محمد شیرازی|باب]] پس از رهایی به اصفهان رفت و سپس به قلعه چَهریق در حوالی خوی تبعید شد<ref>اعتضادالسلطنه. '''''فتنه باب'''''. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 15-29؛ کسروی. احمد. '''''بهاییگری'''''. تهران: بامداد آزادگان، ص 36-42.</ref>. در این زمان کار پیروان او بالا گرفته بود و جنبش‌های بابیان در نواحی مختلف ایران به درگیری‌های مسلحانه و سرکوب آنان انجامید. در نتیجه [[باب، سید علی محمد شیرازی|باب]] را که در محاکمه‌ای دیگر در تبریز توبه‌نامه نوشته بود، به دستور حکومت مرکزی دوباره از چهریق به تبریز بردند و در آنجا اعدام کردند<ref>اعتضادالسلطنه. '''''فتنه باب'''''. به کوشش عبدالحسین نوایی، تهران: نشر علم، 1377، ص 96 به بعد؛ کسروی. احمد. '''''بهاییگری'''''. تهران: بامداد آزادگان، ص 42-52؛ برای شرح مناظره علما با او، نک: نیرممقانی محمدتقی، ''گفت و شنود سید علی محمد باب با روحانیون تبریز''، تهران: نشر تاریخ ایران، 1374؛ نیز:
-Brown, E, G., '''''Materials for the Study of the Babi Religion,''''' Cambridge, 1961, P. 283 ff.</ref>. مسلک باب بعدها زمینه پیدایش آئینی به نام بهائی<sup>*</sup> یا بهائیت گردید.
+Brown, E, G., '''''Materials for the Study of the Babi Religion,''''' Cambridge, 1961, P. 283 ff.</ref>. مسلک [[باب، سید علی محمد شیرازی|باب]] بعدها زمینه پیدایش آئینی به نام بهائی<sup>*</sup> یا بهائیت گردید.
-تعالیم باب مشتمل بر تأویل‌های باطنی غریب از ''قرآن'' و احادیث بود. مشهورترین اثر او کتاب ''بیان'' است که دو تحریر داشته است به عربی و فارسی<ref>درباره آثار باب نک: Ibid. PP. 200-211.</ref>.باب در این کتاب که آن را ناسخ ''قرآن'' می‌شمرد،<ref> '''''بیان فارسی'''''. ص 54. </ref> از مقام خویش و استمرار ظهورات الهی سخن گفته است<ref>نیزنک: همان. ص 3-4؛ براون. مقدمه '''''نقطه الکاف'''''. کا ـ کر؛ آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. '''''هشت بهشت'''''. ص 273-275.</ref>.
+تعالیم باب مشتمل بر تأویل‌های باطنی غریب از ''قرآن'' و احادیث بود. مشهورترین اثر او کتاب ''بیان'' است که دو تحریر داشته است به عربی و فارسی<ref>درباره آثار باب نک: Ibid. PP. 200-211.</ref>.[[باب، سید علی محمد شیرازی|باب]] در این کتاب که آن را ناسخ ''قرآن'' می‌شمرد،<ref> '''''بیان فارسی'''''. ص 54. </ref> از مقام خویش و استمرار ظهورات الهی سخن گفته است<ref>نیزنک: همان. ص 3-4؛ براون. مقدمه '''''نقطه الکاف'''''. کا ـ کر؛ آقاخان کرمانی و روحی کرمانی. '''''هشت بهشت'''''. ص 273-275.</ref>.
 == '''نیز نگاه کنید به''' ==
@@ خط ۱۳: / خط ۱۴: @@
 == '''مآخذ'''  ==
+<references />
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== پیوند به بیرون ==
+سید علی‌محمد باب،سایت ویکی شیعه،قابل بازیابی از  [https://fa.wikishia.net/view/%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C /سید_علی%E2%80%8Cمحمد_باب/https://fa.wikishia.net/view]
+[[رده:ادیان و مذاهب]]
+[[رده:ادیان]]