داود: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
[[دانیال]] | |||
[[سلیمان]] | |||
== '''مآخذ''' == | == '''مآخذ''' == | ||
<references /> | |||
نسخهٔ ۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۲
داود، پادشاه توانمند بنیاسرائیل در کتاب مقدس و پیامبری یکتاپرست در قرآن کریم و اندیشة اسلامی.
بنابر کتاب مقدس صدای خوش و توانایی داود در نواختن آلات موسیقی سبب حضور او در دربار شاؤل شد[۱]. در جنگ میان بنیاسرائیل و فلسطینیهای ساکن در کنعان بر سردار اینان، جالوت چیره شد و او را بکشت. این امر، در کنار تواناییها و محبوبیت داود، حسد شاؤل را برانگیخت[۲]. اما در نهایت، دشمنی میان او و شاؤل از میان برداشته شد[۳]. با مرگ شاؤل، بعضی بزرگان بنیاسرائیل داود را که دارای قدرتی تمام بود، به پادشاهی برداشتند و با گذشت زمان، اسباط شمالی هم او را به پادشاهی پذیرفتند و وی اورشلیم را پایتخت مملکت خود و مرکز دینی یهود قرار داد. جنگهای فراوان و پیروزیهای او بر قبایل و سرزمینهای گوناگون[۳] بر اقتدار او افزود و بدین ترتیب، توانست بر تفرقهها فایق آید و مملکتی یکپارچه را رهبری کند[۴].
در عهد جدید، مسیح وارث داود شناخته شده است[۵].
در قرآن کریم 15 بار نام داود آمده و زبور به عنوان کتابی آسمانی بر داود نازل شده است (نسا/4/161). از جمله امور منسوب به داود در قرآن این است که به صوت داود کوهها و پرندگان به تسبیح گفتن درآمدند و همچنین او فن سپرسازی را به خواست خدا ابداع کرد (انبیاء/21/79 و 80). برخی موضوعات از زندگی داود، توجه شاعران و ادیبان فارسیگوی را به خود جلب کرده که در آن میان به ویژه نغمهسرایی وی در انبوهی از آثار و ابیات فارسی به چشم میخورد.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ سموئیل (1). 15:16 به بعد؛ نیز نک: Clarke, A. Commentary on the Holy Bible. New York: Abingdon–Cokesburg Press, about «David».
- ↑ سموئیل (1). 6:18 به بعد؛ و نیز نک: ریجسکی، م. انبیاء التوره و النبوات التوراتیه. ترجمة آحو یوسف، دمشق: دارالینابیع، 1993م، ص 16-17، 41.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ سموئیل (1). 5:24 به بعد.
- ↑ کتاب دوم سموئیل؛ تواریخ ایام. باب 11 به بعد؛ نیز نک: Anderson, B. W. The Living World of the Old Testament. New Jersey: 1957, PP. 215-216, 222-223.
- ↑ متی. باب 1؛ لوقا. 27:1.