میرزا عباس آقاسی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[میرزا عباس آقاسی|آقاسی، میرزا عباس]]،''' مشهور به حاجی میرزا آقاسی (1198-1265ق / 1784-1849م) از طایفه بیات ایروانی، مربی، مرشد و صدراعظم محمدشاه قاجار. در ایروان (پایتخت کنونی ارمنستان) تولد یافت و پس از تحصیلات مقدماتی، همراه پدرش میرزا مسلم به عتبات رفت و در محضر ملا عبدالصمد همدانی به آموختن فقه و اصول و حکمت و عرفان پرداخت و پس از بازگشت در آذربایجان به خدمت قائم مقام<sup>*</sup> اول در آمد<ref>اعتمادالسلطنه، محمدحسن خان. '''''صدرالتواريخ'''''. به كوشش محمد مشيري، تهران: وحيد، 1349، ص 154. </ref>. اندک اندک با دربار عباس میرزا رابطه پیدا کرد و تربیت محمد میرزا (محمد شاه<sup>*</sup> آینده) را بر عهده گرفت و همین ارتباط و علاقهمندی موجب ترقی وی و رسیدن به مقام صدارت گردید. ازدواج او با دختر فتحعلی شاه<sup>*</sup> (عمه محمدشاه) نیز قدرت وی را فزونی داد تا آنجا که «شخص اول مملکت» <ref>سپهر، محمدتقي (لسان الملك). '''''ناسخالتواريخ'''''. تهران: اسلاميه، 1344، ج 2، ص 247.</ref>نامیده شد. | ||
حاجی میرزا آقاسی در دوره زمامداری به همکاری انگلیس و گاه روس متهم گردید و زمانی نیز او را به دور از این وابستگیها دانستهاند. اگر چه نشر نخستین روزنامه در زمان او بود،<ref>آدميت، فريدون. '''''اميركبير و ايران.''''' تهران: خوارزمي، 1361، ص 369.</ref>لیکن وی به خودمحوری و دور کردن رقیبان از مسند قدرت و حیف و میل خزانه نیز شناخته شده و همزمان از کوششهای او در امور نظامی و کشوری و اصلاح کشاورزی و آبرسانی <ref>آوري، پيتر. '''''تاريخ معاصر ايران'''''. ترجمة محمد رفيعي مهرآبادي، تهران: عطايي، 1363، ج 1، ص 120.</ref>و آبیاری و اعزام محصلان به خارج از کشور<ref>ساساني، خان ملك. '''''سياستگران دورة قاجار'''''. تهران: بابك، 1338، ص 126.</ref> و کوشش در زمینههای فرهنگی یاد شده است<ref>سعادتنوري، حسين. '''''زندگي حاجي ميرزا آقاسي'''''. تهران: وحيد، 1356، ص 113.</ref>. | |||
حاج | حاج میرزا آقاسی پس از مرگ محمد شاه آن سان مورد بغض و کینه شاهزادگان و دستاندرکاران حکومت قرار گرفت که نتوانست در ایران اقامت کند و با آنکه کلیه املاک و داراییهای او به دولت رسید، تبعیدگونه عازم عتبات شد و در 67 سالگی درگذشت<ref>مستوفي، عبدالله. '''''شرح زندگاني من'''''. تهران: زوار، 1334، ج 1، ص 48.</ref>. | ||
نیزنک: قاجاریه | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== '''مآخذ:''' == | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ناصر تکمیل همایون | ناصر تکمیل همایون | ||
نسخهٔ ۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۳
آقاسی، میرزا عباس، مشهور به حاجی میرزا آقاسی (1198-1265ق / 1784-1849م) از طایفه بیات ایروانی، مربی، مرشد و صدراعظم محمدشاه قاجار. در ایروان (پایتخت کنونی ارمنستان) تولد یافت و پس از تحصیلات مقدماتی، همراه پدرش میرزا مسلم به عتبات رفت و در محضر ملا عبدالصمد همدانی به آموختن فقه و اصول و حکمت و عرفان پرداخت و پس از بازگشت در آذربایجان به خدمت قائم مقام* اول در آمد[۱]. اندک اندک با دربار عباس میرزا رابطه پیدا کرد و تربیت محمد میرزا (محمد شاه* آینده) را بر عهده گرفت و همین ارتباط و علاقهمندی موجب ترقی وی و رسیدن به مقام صدارت گردید. ازدواج او با دختر فتحعلی شاه* (عمه محمدشاه) نیز قدرت وی را فزونی داد تا آنجا که «شخص اول مملکت» [۲]نامیده شد.
حاجی میرزا آقاسی در دوره زمامداری به همکاری انگلیس و گاه روس متهم گردید و زمانی نیز او را به دور از این وابستگیها دانستهاند. اگر چه نشر نخستین روزنامه در زمان او بود،[۳]لیکن وی به خودمحوری و دور کردن رقیبان از مسند قدرت و حیف و میل خزانه نیز شناخته شده و همزمان از کوششهای او در امور نظامی و کشوری و اصلاح کشاورزی و آبرسانی [۴]و آبیاری و اعزام محصلان به خارج از کشور[۵] و کوشش در زمینههای فرهنگی یاد شده است[۶].
حاج میرزا آقاسی پس از مرگ محمد شاه آن سان مورد بغض و کینه شاهزادگان و دستاندرکاران حکومت قرار گرفت که نتوانست در ایران اقامت کند و با آنکه کلیه املاک و داراییهای او به دولت رسید، تبعیدگونه عازم عتبات شد و در 67 سالگی درگذشت[۷].
نیزنک: قاجاریه
نیز نگاه کنید به
مآخذ:
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
ناصر تکمیل همایون
- ↑ اعتمادالسلطنه، محمدحسن خان. صدرالتواريخ. به كوشش محمد مشيري، تهران: وحيد، 1349، ص 154.
- ↑ سپهر، محمدتقي (لسان الملك). ناسخالتواريخ. تهران: اسلاميه، 1344، ج 2، ص 247.
- ↑ آدميت، فريدون. اميركبير و ايران. تهران: خوارزمي، 1361، ص 369.
- ↑ آوري، پيتر. تاريخ معاصر ايران. ترجمة محمد رفيعي مهرآبادي، تهران: عطايي، 1363، ج 1، ص 120.
- ↑ ساساني، خان ملك. سياستگران دورة قاجار. تهران: بابك، 1338، ص 126.
- ↑ سعادتنوري، حسين. زندگي حاجي ميرزا آقاسي. تهران: وحيد، 1356، ص 113.
- ↑ مستوفي، عبدالله. شرح زندگاني من. تهران: زوار، 1334، ج 1، ص 48.