هنر و مردم: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
* [[استان قزوین|قزوین]] <br /> | * [[استان قزوین|قزوین]] <br /> | ||
== '''مآخذ''' == | == '''مآخذ''' == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
نسخهٔ ۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۷
هنر و مردم، مجله ماهانه ادبی، تاریخی و هنری و از انتشارات اداره کل هنرهای زیبای کشور و سپس اداره کل روابط فرهنگی وزارت فرهنگ و هنر بود. از این مجله دو شماره در 1335ش انتشار یافت. سپس تعطیل و از 1341 با سبکی دیگر انتشار آن با مدیریت دکتر ابوالقاسم خدابندهلو آغاز گردید. دکتر خدابندهلو متولد قزوین در 1312ش و اساساً پزشک متخصص اعصاب بود لیکن به امور مطبوعاتی علاقه وافر داشت. هنر و مردم در آغاز با سردبیری عنایتالله خجسته و سپس سردبیری آن برعهده ذبیحالله بداغی و بیژن سمندر قرار گرفت، طراح و تنظیمکننده مجله هم صادق بریرانی بود. در مجله هنر و مردم مقالات محققانه متعددی در زمینههای تاریخی، هنری، باستانشناسی و فرهنگ مردم به چاپ رسیده است. نخستین شماره این مجله در 1341 و آخرین شماره آن در 1358 به طبع رسیده و جمعاً 193 شماره این مجله چاپ و منتشر گردیده است[۱][۲][۳].
فلسفه تأسیس این مجله از سوی یک اداره دولتی آن بود تا ارتباط فرهنگی وسیعتر و بیشتری با کشورهای مجاور ایران و همچنین هندوستان به وجود آید منظور آن بود که مشترکات فرهنگی و هنری شناسانده شده و در مقولههای یاد شده، حاصل پژوهشهای دانشمندان این کشورها به طبع برسد. از مندرجات دیگر این مجله ارائه فعالیتهای بخشهای علمی وزارت فرهنگ و هنر چون مرکز باستانشناسی، مردمشناسی، اداره موزهها و مراکزی از این قبیل بود.
هنر و مردم یکی از نمونههای خوب نشریات دولتی بود و در نوع خود مجله محققانه و سنگینی به شمار میرفت و در آن مقالات بسیار خوبی به چاپ میرسید. از جمله مقالات ارزنده آن کتابشناسی موسیقی بود که در چندین شماره به طبع میرسید و نویسنده آن روانشاد محمدتقی دانشپژوه بود. همچنین سلسله مقالات راجع به عکاسی از هادی شفائیه و ریشههای تاریخی امثال و حکم از مهدی پرتوی آملی در شمار پژوهشهای بسیار مفیدی بود که در شمارههای مختلف این نشریه درج گردیده است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
لیلا رضائی