مهدی مصری: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''مهدي مصري (1284-1360)'''، از بنامترين بازيگران نقش سياه در نمايشها و نمايشهاي روحوضي. او در تهران به دنيا آمد و نام واقعياش مهدي قربان اكبريه بود كه به مهدي مصري شهرت داشت. شمع مجالس نمايش روحوضي از سال 1300 تا 1350ش بود. در پانزده سالگي ، در «تئا...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
مهدی مصری (1284-1360)، از بنامترین بازیگران نقش سیاه در نمایشها و نمایشهای روحوضی. | |||
او در تهران به | او در تهران به دنیا آمد و نام واقعیاش مهدی قربان اکبریه بود که به مهدی مصری شهرت داشت. شمع مجالس نمایش روحوضی از سال 1300 تا 1350ش بود. در پانزده سالگی ، در «تئاتر سعادت» سرچشمه، با چهرهای سیاه با یک تومان و سه قران دستمزد در ماه، زمانی که یک من روغن کرمانشاهی هشت قران آرزش داشت به صحنه آمد. تمام دستمزدش را به خانه میبرد و به مادرش که با کار او مخالف بود میسپرد. مادرش میگفت: ”این کار مطربی است. خدا قهرش میگیرد که تو خودت را سیاه کنی<ref>جوانان رستاخیز: «به کلبه مهدی سیاه خوش آمدید...» (1355). شماره 68، ص 29.</ref>!“ | ||
در | در تماشاخانه ایران (1313-1324ش) در میدان قزوین و تماشاخانههای شاهین و حافظ تهران با تقلیدچیان دیگر در نقش سیاه بازی میکرد<ref>شهریاری، خسرو (1360). کتاب نمایش. تهران: امیرکبیر، ص 411.</ref>. سالها در دستهی مؤید در کنار هنرمندانی چون کوچک مؤدب<sup>*</sup>، ذبیحالله ماهری<sup>*</sup>، حسین حولهای<sup>*</sup>، پری گلوبندکی<sup>*</sup> از نخستین زنان بازیگر و... نقش غلام سیاه را بازی میکرد. مهدی مصری صدای گرمی داشت و گهگاه در میان برنامههایش چند بیتی غزل و ترانه هم میخواند<ref>نشریه روزانه دوازدهمین جشنواره بینالمللی نمایش های سنتی آیینی (1382). شماره سوم، ص 15. </ref>. | ||
1- استادمحمد، محمود. «گفتوگویی با خاطرات»، کاتالوگ دوازدهمین جشنواره بینالمللی (آسیا) نمایشهای سنتی و آیینی. مهرماه، 1382، ص 118. | |||
== کتابشناسی == | |||
نسخهٔ ۹ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۱
مهدی مصری (1284-1360)، از بنامترین بازیگران نقش سیاه در نمایشها و نمایشهای روحوضی.
او در تهران به دنیا آمد و نام واقعیاش مهدی قربان اکبریه بود که به مهدی مصری شهرت داشت. شمع مجالس نمایش روحوضی از سال 1300 تا 1350ش بود. در پانزده سالگی ، در «تئاتر سعادت» سرچشمه، با چهرهای سیاه با یک تومان و سه قران دستمزد در ماه، زمانی که یک من روغن کرمانشاهی هشت قران آرزش داشت به صحنه آمد. تمام دستمزدش را به خانه میبرد و به مادرش که با کار او مخالف بود میسپرد. مادرش میگفت: ”این کار مطربی است. خدا قهرش میگیرد که تو خودت را سیاه کنی[۱]!“
در تماشاخانه ایران (1313-1324ش) در میدان قزوین و تماشاخانههای شاهین و حافظ تهران با تقلیدچیان دیگر در نقش سیاه بازی میکرد[۲]. سالها در دستهی مؤید در کنار هنرمندانی چون کوچک مؤدب*، ذبیحالله ماهری*، حسین حولهای*، پری گلوبندکی* از نخستین زنان بازیگر و... نقش غلام سیاه را بازی میکرد. مهدی مصری صدای گرمی داشت و گهگاه در میان برنامههایش چند بیتی غزل و ترانه هم میخواند[۳].
1- استادمحمد، محمود. «گفتوگویی با خاطرات»، کاتالوگ دوازدهمین جشنواره بینالمللی (آسیا) نمایشهای سنتی و آیینی. مهرماه، 1382، ص 118.