هفت اورنگ(ادبیات): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''هفت اورنگ،''' مجموعهای از هفت مثنوی از عبدالرحمان جامی<ref>براون، ادوارد. '''''از سعدی تا جامی'''''. ترجمه علی اصغر حكمت، تهران: ابن سینا، 1351، ص 765.</ref>. | '''هفت اورنگ،''' مجموعهای از هفت مثنوی از [[جامی|عبدالرحمان جامی]]<ref>براون، ادوارد. '''''از سعدی تا جامی'''''. ترجمه علی اصغر حكمت، تهران: ابن سینا، 1351، ص 765.</ref>. | ||
گویا جامی ابتدا 5 مثنوی از این مجموعه را به شیوه ''خمسه'' [[نظامی گنجوی]] و امیرخسرو دهلوی سروده و سپس دو مثنوی دیگر به آن افزوده است<ref>حكمت، علی اصغر. '''''جامی'''''. تهران: چاپخانه بانک ملی، 1320، ص 183.</ref>. | گویا جامی ابتدا 5 مثنوی از این مجموعه را به شیوه ''خمسه'' [[نظامی گنجوی]] و امیرخسرو دهلوی سروده و سپس دو مثنوی دیگر به آن افزوده است<ref>حكمت، علی اصغر. '''''جامی'''''. تهران: چاپخانه بانک ملی، 1320، ص 183.</ref>. این مثنویها عبارتند از: | ||
این | # ''سلسلهالذهب'' در بیان حقایق عرفانی شامل سه دفتر، در بحر خفیف و سروده 877ق / 1472م.؛ | ||
# ''سلامان و ابسال'' حاوی اشارات عرفانی و اخلاقی با حکایات و تمثیلات در بحر مسدس، بر وزن ''مثنوی'' مولوی و سروده 887ق / 1482م<ref>عابدی، محمود. مقدمه بر '''''نفحات الانس جامی'''''. تهران: انتشارات اطلاعات، 1375، ص سیزده و چهارده (مقدمه).</ref>. شیوه رمزی این مثنوی مهم و عمیق ترین اثر جامی است<ref>زرینكوب، عبدالحسین. '''''با كاروان'' ''حلّه'''''<nowiki/>''.'' تهران: جاویدان، 1362، ص 257.</ref>؛ | |||
# ''تحفه الاحرار'' در وعظ و تربیت و در بحر سریع و بر وزن مخزنالاسرار نظامی و مطالع الانوار امیر خسرو، سروده 886ق / 1481م.؛ | |||
# ''سبحه الابرار'' در سلوک و تربیت و تهذیب در بحر رمل مسدس و بر وزنی تازه و سروده 887ق / 1482م.؛ | |||
# ''یوسف و زلیخا'' سروده 888ق / 1483م در بحر هزج مسدس مقصور و بر وزن [[خسرو و شیرین]] نظامی<ref>عابدی، محمود. مقدمه بر '''''نفحات الانس جامی'''''. تهران: انتشارات اطلاعات، 1375، ص 15.</ref>؛ | |||
# لیلی و مجنون در بحر هزج مسدس، بر وزن لیلی و مجنون [[نظامی گنجوی|نظامی]] و سروده 889ق / 1484م. | |||
# خردنامه اسكندری در حِکَم و مواعظ از زبان فیلسوفان در بحر متقارب مثمن، بر وزن [[اسکندرنامه|اسكندرنامه]] [[نظامی گنجوی|نظامی]] و سروده ح 890ق / 1485م<ref>مدرس گیلانی مرتضی. مقدمه بر '''''هفت اورنگ جامی'''''. تهران: كتابفروشی سعدی، 1361، ص سیودو و سیوسه (مقدمه). </ref><ref>صفا، ذبیح الله. '''''تاریخ ادبیات در ایران'''''. تهران: دانشگاه تهران، 1356، ج 4، ص 347ـ 368.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[نظامی گنجوی]] | |||
* [[خسرو و شیرین]] | |||
* [[اسکندرنامه]] | |||
* [[جامی]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | ابوالقاسم رادفر | ||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۱
هفت اورنگ، مجموعهای از هفت مثنوی از عبدالرحمان جامی[۱].
گویا جامی ابتدا 5 مثنوی از این مجموعه را به شیوه خمسه نظامی گنجوی و امیرخسرو دهلوی سروده و سپس دو مثنوی دیگر به آن افزوده است[۲]. این مثنویها عبارتند از:
- سلسلهالذهب در بیان حقایق عرفانی شامل سه دفتر، در بحر خفیف و سروده 877ق / 1472م.؛
- سلامان و ابسال حاوی اشارات عرفانی و اخلاقی با حکایات و تمثیلات در بحر مسدس، بر وزن مثنوی مولوی و سروده 887ق / 1482م[۳]. شیوه رمزی این مثنوی مهم و عمیق ترین اثر جامی است[۴]؛
- تحفه الاحرار در وعظ و تربیت و در بحر سریع و بر وزن مخزنالاسرار نظامی و مطالع الانوار امیر خسرو، سروده 886ق / 1481م.؛
- سبحه الابرار در سلوک و تربیت و تهذیب در بحر رمل مسدس و بر وزنی تازه و سروده 887ق / 1482م.؛
- یوسف و زلیخا سروده 888ق / 1483م در بحر هزج مسدس مقصور و بر وزن خسرو و شیرین نظامی[۵]؛
- لیلی و مجنون در بحر هزج مسدس، بر وزن لیلی و مجنون نظامی و سروده 889ق / 1484م.
- خردنامه اسكندری در حِکَم و مواعظ از زبان فیلسوفان در بحر متقارب مثمن، بر وزن اسكندرنامه نظامی و سروده ح 890ق / 1485م[۶][۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ براون، ادوارد. از سعدی تا جامی. ترجمه علی اصغر حكمت، تهران: ابن سینا، 1351، ص 765.
- ↑ حكمت، علی اصغر. جامی. تهران: چاپخانه بانک ملی، 1320، ص 183.
- ↑ عابدی، محمود. مقدمه بر نفحات الانس جامی. تهران: انتشارات اطلاعات، 1375، ص سیزده و چهارده (مقدمه).
- ↑ زرینكوب، عبدالحسین. با كاروان حلّه. تهران: جاویدان، 1362، ص 257.
- ↑ عابدی، محمود. مقدمه بر نفحات الانس جامی. تهران: انتشارات اطلاعات، 1375، ص 15.
- ↑ مدرس گیلانی مرتضی. مقدمه بر هفت اورنگ جامی. تهران: كتابفروشی سعدی، 1361، ص سیودو و سیوسه (مقدمه).
- ↑ صفا، ذبیح الله. تاریخ ادبیات در ایران. تهران: دانشگاه تهران، 1356، ج 4، ص 347ـ 368.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر