پرش به محتوا

باباطاهر همدانی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی « بابا طاهر همداني، سدة 5ق / 11م عارف ، شاعر. بابا طاهر همداني مشهور و ملقب به باباطاهر عريان، در همدان زاده شد.<sup>1</sup> بعضي نام پدرش را فريدون نوشته‌اند. برخي به اشتباه باباطاهر را از معاصران عين‌القضاة همداني<sup>*</sup> (حـ . 525ق / ؟م) و يا خواجه نصي...» ایجاد کرد
 
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:


بابا طاهر همدانی، سده 5ق / 11م عارف ، شاعر.


بابا طاهر همداني، سدة 5ق / 11م عارف ، شاعر.
بابا طاهر همدانی مشهور و ملقب به باباطاهر عریان، در [[همدان]] زاده شد<ref>صفا، ذبيح الله. '''''تاريخ ادبيات در ايران'''''. تهران: ابن سينا، چ 4، 1347، ج2، ص383.</ref>.بعضی نام پدرش را فریدون نوشته‌اند. برخی به اشتباه باباطاهر را از معاصران عین‌القضاه همدانی<sup>*</sup> (حـ . 525ق / ؟م) و یا خواجه نصیرالدین طوسی (د 672ق / ؟م) دانسته‌اند، حال آن‌که وی در دوران سلاجقه می‌زیست و با سلطان طغرل سلجوقی (حک 429 ـ 455ق / ؟م) در 447 / 450ق / ؟م در زادگاهش دیدار داشته است. چون به قیود مادی و دنیاوی و ظاهر خویش اعتنایی نداشت، به عریان شهرت گرفت. از کیفیت معاش، تحصیلات و مسلک عارفانه وی آگاهی چندانی در دست نیست. درویشی و عزلت‌نشینی باباطاهر در ابتدای حال و نیز حکایات افسانه‌وار و کرامات گونه‌هایی که به او نسبت داده‌اند، بیشتر شخصیت وی را در هاله‌ای از ابهام قرار داده است<ref>رحیمیان ،‌هرمز. '''«باباطاهر» ''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''. زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، ‌تهران: مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی، چ1، 1380، ج10، ص 751 ـ 752 (ذیل باباطاهر).</ref>.<sup>3</sup> محبوبیت و شهرت باباطاهر بیشتر مرهون سادگی افکار، نزدیکی لهجه‌اش به فارسی صحیح، ‌روانی کلام و آهنگ دلنشین الفاظ و سرانجام سادگی وزن است<ref>براون، ادوارد. '''''تاریخ ادبی ایران'' (1).''' ترجمه علی پاشا صالح، تهران: امیرکبیر، چ 3، 2536 (1356)، ص130 ـ 131.</ref>.دو بیتی‌های منسوب به وی با همه سادگی و روانی مملو از معانی عرفانی است، اگرچه بسیاری از آن‌ها را در واقع می‌توان سروده شاعران دیگر دانست<ref>زرین‌کوب، عبدالحسین'''''. ارزش میراث صوفیه'''''. تهران: امیرکبیر، چ4، 2536 (1356)، ص143.</ref>. سخنان کوتاه باباطاهر که به زبان عربی در کلمات قصار آمده از آشنایی او با نظریه‌پردازی‌های تصوف در سده‌های 9 و 10 م / 3 و 4ق حکایت دارد<ref>برتلس، یوگنی ادواردویچ. '''''تاریخ ادبیات فارسی'''''. ترجمه سیروس ایزدی، تهران: هیرمند ، چ1، 1378، ج2، ص 340 ـ 341.</ref>.پیروان آیین پارسان / اهل حق، وی را در شمار یاران هم عقیده و هم راز شاه خویشتن لُرستانی (406 ـ 467ق / ؟م) از بزرگان اهل حق آورده‌اند.<sup>7</sup> از آثارش افزون بر دو بیتی‌ها به لهجه لُری رساله‌ای عرفانی به زبان عربی و با عنوان کلمات قصار است. دوبیتی‌های باباطاهر به چند زبان از جمله به فرانسه توسط هوار [Huart]و به انگلیسی توسط آلن[Allen] و کریستن[C.Brenton] برنتن برگردان شده است.<sup>8</sup>


بابا طاهر همداني مشهور و ملقب به باباطاهر عريان، در [[همدان]] زاده شد.<sup>1</sup> بعضي نام پدرش را فريدون نوشته‌اند. برخي به اشتباه باباطاهر را از معاصران عين‌القضاة همداني<sup>*</sup> (حـ . 525ق / ؟م) و يا خواجه نصيرالدين طوسي (د 672ق / ؟م) دانسته‌اند، حال آن‌كه وي در دوران سلاجقه مي‌زيست و با سلطان طغرل سلجوقي (حك 429 ـ 455ق / ؟م) در 447 / 450ق / ؟م در زادگاهش ديدار داشته است. چون به قيود مادي و دنياوي و ظاهر خويش اعتنايي نداشت، به عريان شهرت گرفت. از كيفيت معاش، تحصيلات و مسلك عارفانة وي آگاهي چنداني در دست نيست. درويشي و عزلت‌نشيني باباطاهر در ابتداي حال و نيز حكايات افسانه‌وار و كرامات گونه‌هايي كه به او نسبت داده‌اند، بيشتر شخصيت وي را در هاله‌اي از ابهام قرار داده است.<sup>3</sup> محبوبيت و شهرت باباطاهر بيشتر مرهون سادگي افكار، نزديكي لهجه‌اش به فارسي صحيح، ‌رواني كلام و آهنگ دلنشين الفاظ و سرانجام سادگي وزن است.<sup>4</sup> دو بيتي‌هاي منسوب به وي با همه سادگي و رواني مملو از معاني عرفاني است، اگرچه بسياري از آن‌ها را در واقع مي‌توان سرودة شاعران ديگر دانست.<sup>5</sup> سخنان كوتاه باباطاهر كه به زبان عربي در ''كلمات قصار'' آمده از آشنايي او با نظريه‌پردازي‌هاي تصوف در سده‌هاي 9 و 10 م / 3 و 4ق حكايت دارد.<sup>6</sup> پيروان آيين پارسان / اهل حق، وي را در شمار ياران هم عقيده و هم راز شاه خويشتن لُرستاني (406 ـ 467ق / ؟م) از بزرگان اهل حق آورده‌اند.<sup>7</sup> از آثارش افزون بر دو بيتي‌ها به لهجة لُري رساله‌اي عرفاني به زبان عربي و با عنوان ''كلمات قصار'' است. دوبيتي‌هاي باباطاهر به چند زبان از جمله به فرانسه توسط هوار [1]و به انگليسي توسط آلن[2] و كريستن[3] برنتن برگردان شده است.<sup>8</sup>


'''مآخذ:'''


1.    صفا، ذبيح الله. '''''تاريخ ادبيات در ايران'''''. تهران: ابن سينا، چ 4، 1347، ج2، ص383.
2.    مقصود، جواد. '''''باباطاهر عریان همدانی'''''. تهران: انجمن آثار ملی، 1355، ص4.


2.    مقصود، جواد. '''''باباطاهر عريان همداني'''''. تهران: انجمن آثار ملي، 1355، ص4.
3.     


3.    رحيميان ،‌هرمز. '''«باباطاهر» ''دايرةالمعارف بزرگ اسلامي'''''. زير نظر كاظم موسوي بجنوردي، ‌تهران: مركز دايرةالمعارف بزرگ اسلامي، چ1، 1380، ج10، ص 751 ـ 752 (ذيل باباطاهر).
4.     


4.    براون، ادوارد. '''''تاريخ ادبي ايران'' (1).''' ترجمة علي پاشا صالح، تهران: اميركبير، چ 3، 2536 (1356)، ص130 ـ 131.
5.     


5.    زرين‌كوب، عبدالحسين'''''. ارزش ميراث صوفيه'''''. تهران: اميركبير، چ4، 2536 (1356)، ص143.
6.     


6.    برتلس، يوگني ادواردويچ. '''''تاريخ ادبيات فارسي'''''. ترجمة سيروس ايزدي، تهران: هيرمند ، چ1، 1378، ج2، ص 340 ـ 341.
7.    رحیمیان، هرمز. همان، ص753.
 
7.    رحيميان، هرمز. همان، ص753.


8.    همو ، ص754.
8.    همو ، ص754.


----[1] . Huart
----[1] .  


[2]. Allen
[2].  


3- C.Brenton.
3-


ابوالقاسم رادفر
ابوالقاسم رادفر

نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۹

بابا طاهر همدانی، سده 5ق / 11م عارف ، شاعر.

بابا طاهر همدانی مشهور و ملقب به باباطاهر عریان، در همدان زاده شد[۱].بعضی نام پدرش را فریدون نوشته‌اند. برخی به اشتباه باباطاهر را از معاصران عین‌القضاه همدانی* (حـ . 525ق / ؟م) و یا خواجه نصیرالدین طوسی (د 672ق / ؟م) دانسته‌اند، حال آن‌که وی در دوران سلاجقه می‌زیست و با سلطان طغرل سلجوقی (حک 429 ـ 455ق / ؟م) در 447 / 450ق / ؟م در زادگاهش دیدار داشته است. چون به قیود مادی و دنیاوی و ظاهر خویش اعتنایی نداشت، به عریان شهرت گرفت. از کیفیت معاش، تحصیلات و مسلک عارفانه وی آگاهی چندانی در دست نیست. درویشی و عزلت‌نشینی باباطاهر در ابتدای حال و نیز حکایات افسانه‌وار و کرامات گونه‌هایی که به او نسبت داده‌اند، بیشتر شخصیت وی را در هاله‌ای از ابهام قرار داده است[۲].3 محبوبیت و شهرت باباطاهر بیشتر مرهون سادگی افکار، نزدیکی لهجه‌اش به فارسی صحیح، ‌روانی کلام و آهنگ دلنشین الفاظ و سرانجام سادگی وزن است[۳].دو بیتی‌های منسوب به وی با همه سادگی و روانی مملو از معانی عرفانی است، اگرچه بسیاری از آن‌ها را در واقع می‌توان سروده شاعران دیگر دانست[۴]. سخنان کوتاه باباطاهر که به زبان عربی در کلمات قصار آمده از آشنایی او با نظریه‌پردازی‌های تصوف در سده‌های 9 و 10 م / 3 و 4ق حکایت دارد[۵].پیروان آیین پارسان / اهل حق، وی را در شمار یاران هم عقیده و هم راز شاه خویشتن لُرستانی (406 ـ 467ق / ؟م) از بزرگان اهل حق آورده‌اند.7 از آثارش افزون بر دو بیتی‌ها به لهجه لُری رساله‌ای عرفانی به زبان عربی و با عنوان کلمات قصار است. دوبیتی‌های باباطاهر به چند زبان از جمله به فرانسه توسط هوار [Huart]و به انگلیسی توسط آلن[Allen] و کریستن[C.Brenton] برنتن برگردان شده است.8


2.    مقصود، جواد. باباطاهر عریان همدانی. تهران: انجمن آثار ملی، 1355، ص4.

3.   

4.   

5.   

6.   

7.    رحیمیان، هرمز. همان، ص753.

8.    همو ، ص754.


[1] .

[2].

3-

ابوالقاسم رادفر

  1. صفا، ذبيح الله. تاريخ ادبيات در ايران. تهران: ابن سينا، چ 4، 1347، ج2، ص383.
  2. رحیمیان ،‌هرمز. «باباطاهر» دایره المعارف بزرگ اسلامی. زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، ‌تهران: مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی، چ1، 1380، ج10، ص 751 ـ 752 (ذیل باباطاهر).
  3. براون، ادوارد. تاریخ ادبی ایران (1). ترجمه علی پاشا صالح، تهران: امیرکبیر، چ 3، 2536 (1356)، ص130 ـ 131.
  4. زرین‌کوب، عبدالحسین. ارزش میراث صوفیه. تهران: امیرکبیر، چ4، 2536 (1356)، ص143.
  5. برتلس، یوگنی ادواردویچ. تاریخ ادبیات فارسی. ترجمه سیروس ایزدی، تهران: هیرمند ، چ1، 1378، ج2، ص 340 ـ 341.