کمال خجندی، مسعود: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۳۹

کمال خُجَندی ( ـ 798 تا 808 ق / ؟م) عارف، شاعر.

شیخ کمال‌الدین مسعود خجندی مشهور به شیخ کمال و متخلص به کمال در خجند ماوراءالنهر به دنیا آمد^[۱]. در جوانی به زیارت خانه خدا مشرف شد و پس از بازگشت در تبریز اقامت گزید. در آن شهر مورد حمایت سلطان حسین جلایر (حک 776ـ784 ق / ؟م) قرار گرفت، تا جایی که به امر آن سلطان خانقاهی در ولیانکوه برایش بر پا کردند. بدین ترتیب مریدان و پیروان بسیاری به گرد او جمع شدند^[۲]. پس از آن به دنبال واقعه فتح تبریز توسط توقتَمش خان پادشاه در بند، به فرمان همسر توقتمش از 784 ـ 790 ق در شهر سرای واقع در دشت قبچاق به سر برد. در این مدت نیز مریدان بسیاری یافت و با عبیدالله چاچی عارف سرشناس آشنا شد^[۳]. آنگاه بار دیگر به تبریز بازگشت. در این دوره مورد نوازش و الطاف میرانشاه فرزند تیمور و حکمران آذربایجان قرار گرفت^[۴]. کمال ادامه حیاتش را به حالت انزوا در خانقاهش گذراند و پس از مرگ همان جا به خاک سپرده شد^[۵].⁵ غزل‌های عارفانه او ساده و روان است. دیوان اشعارش نزدیک به 8000 بیت دارد^[۳]. کمال در شعر جز سعدی و حافظ کسی را به پایه خود نمی‌دانست^[۶]^[۷].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ حکیمیان، ‌ابوالفتح. فهرست مشاهیر ایران، تهران: دانشگاه تهران، 1357 ش، ج 2، ص 388.
↑ صفا، ذبیح‌الله. تاریخ ادبیات در ایران، تهران: دانشگاه تهران، چ 2، 1355 ش، ج 3، ب 2، ص 1132.
↑ ^۳٫۰ ^۳٫۱ نفیسی، سعید. تاریخ نظم ونثر در ایران و در زبان فارسی، تهران: فروغی، 1344 ش، ج 1، ص 211.
↑ براون، ادوارد. تاریخ ادبی ایران، از سعدی تا جامی، ترجمه و حواشی علی اصغر حکمت، تهران: 1327 ش، ص 348.
↑ صفا، ذبیح‌الله. تاریخ ادبیات در ایران، تهران: دانشگاه تهران، چ 2، 1355 ش، ج 3، ب 2، ص 1133.
↑ گل سرخی، ایرج. دیوان کمال خجندی، تهران: سروش، چ 1، 1374 ش، ص 4.
↑ مجمع بزرگداشت شیخ کمال خجندی (1375: تبریز). [مجموعه مقالات]، مجمع بزرگداشت شیخ کمال، 1375.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر

[1] حکیمیان، ‌ابوالفتح. فهرست مشاهیر ایران، تهران: دانشگاه تهران، 1357 ش، ج 2، ص 388.

[2] صفا، ذبیح‌الله. تاریخ ادبیات در ایران، تهران: دانشگاه تهران، چ 2، 1355 ش، ج 3، ب 2، ص 1132.

[:0-3] ۳٫۰ ^۳٫۱ نفیسی، سعید. تاریخ نظم ونثر در ایران و در زبان فارسی، تهران: فروغی، 1344 ش، ج 1، ص 211.

[4] براون، ادوارد. تاریخ ادبی ایران، از سعدی تا جامی، ترجمه و حواشی علی اصغر حکمت، تهران: 1327 ش، ص 348.

[5] صفا، ذبیح‌الله. تاریخ ادبیات در ایران، تهران: دانشگاه تهران، چ 2، 1355 ش، ج 3، ب 2، ص 1133.

[6] گل سرخی، ایرج. دیوان کمال خجندی، تهران: سروش، چ 1، 1374 ش، ص 4.

[7] مجمع بزرگداشت شیخ کمال خجندی (1375: تبریز). [مجموعه مقالات]، مجمع بزرگداشت شیخ کمال، 1375.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

@@ خط ۱۰: / خط ۱۰: @@
 == مآخذ ==
+<references />
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== نویسنده مقاله ==
+ابوالقاسم رادفر
+[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
+[[رده:ادبیات]]