آداب چهارشنبه سوری در زنجان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
آتش | [[آتش افروزی|آتش افروختن]]، فالگوشنشینی و کوزه شکستن معمول است و اختصاصی که مردم [[زنجان]] در کوزهشکستن دارند این است که پولی با آب در کوزه میاندازند و از بام به زیر میافکنند. دیگر از ویژگیهای رسوم [[استان زنجان|زنجانی ها]] این است که دخترانی را که میخواهند زودتر شوهر بدهند، به [[آب انبار]] میبرند و هفتگره بر جامهایشان میزنند و پسران نابالغ باید آن هفت گره را بگشایند. یکی از آداب دیگر [[استان زنجان|زنجانیها]] این است که از روزنه بخاریها یا اجاقهای خانهها طنابی داخل اطاق میکنند و به وسیله آن طناب چیزی طلب میکنند. صاحب خانه مکلف است اولین چیزی راکه در دسترس اوست به طناب ببندد. چون طناب را بالاکشیدند به وسیله آن چیزی که به طناب بستهاند [[فال گیری|فال]] میگیرند. در مثل اگر جارویی به طناب بسته باشند، بدان تفأل بد میزنند که خانه خراب خواهند شد و اگر پاره نانی ببندند، آن را نشانه وفور نعمت و برکت میگیرند و اگر شیرینی بود، نشانه شیرینکامی و شادی است. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[مراسم چهارشنبه سوری]] | |||
* [[آداب چهارشنبه سوری در تبریز]] | |||
* [[جشن آخر سال در میان مردم کردستان]] | |||
== منبع اصلی == | |||
شعبانی، رضا (1378)، آداب و رسوم نوروز، تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
رضا شعبانی | |||
نسخهٔ ۱۴ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۸
آتش افروختن، فالگوشنشینی و کوزه شکستن معمول است و اختصاصی که مردم زنجان در کوزهشکستن دارند این است که پولی با آب در کوزه میاندازند و از بام به زیر میافکنند. دیگر از ویژگیهای رسوم زنجانی ها این است که دخترانی را که میخواهند زودتر شوهر بدهند، به آب انبار میبرند و هفتگره بر جامهایشان میزنند و پسران نابالغ باید آن هفت گره را بگشایند. یکی از آداب دیگر زنجانیها این است که از روزنه بخاریها یا اجاقهای خانهها طنابی داخل اطاق میکنند و به وسیله آن طناب چیزی طلب میکنند. صاحب خانه مکلف است اولین چیزی راکه در دسترس اوست به طناب ببندد. چون طناب را بالاکشیدند به وسیله آن چیزی که به طناب بستهاند فال میگیرند. در مثل اگر جارویی به طناب بسته باشند، بدان تفأل بد میزنند که خانه خراب خواهند شد و اگر پاره نانی ببندند، آن را نشانه وفور نعمت و برکت میگیرند و اگر شیرینی بود، نشانه شیرینکامی و شادی است.
نیز نگاه کنید به
منبع اصلی
شعبانی، رضا (1378)، آداب و رسوم نوروز، تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
رضا شعبانی