حاجی فیروز: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی « مشهورترین پیک نوروزی است که با پیراهن و شلوار قرمز رنگ و کفش یا گیره نوک تیز منگوله دار و نیز کلاه دراز منگولهدار در شهرها به راه میافتد و صورتش را سیاه میکند یک دایره زنگی هم بدست میگیرد و با آن هیکل خندهدار در کوچه و بازار جست و خیز می...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
=== حاجی فیروز === | |||
مشهورترین پیک نوروزی است که با پیراهن و شلوار قرمز رنگ و کفش یا گیره نوک تیز منگوله دار و نیز کلاه دراز منگولهدار در شهرها به راه میافتد و صورتش را سیاه میکند یک دایره زنگی هم بدست میگیرد و با آن هیکل خندهدار در کوچه و بازار جست و خیز میکند. این مرد هر چه زنگوله و اشیاء مضحک گیر بیاورد به خود میآویزد با دایره زنگیش میزند، شعرهای شادیآور میخواند و مژدهرسیدن نوروز را میدهد. این پیامآور فرارسیدن نوروز شاید قدمتش به اندازه خود نوروز باشد. لقب، حاجی نیز که پیش از نام فیروز آمده، مؤید نوعی احترام است و اعتباری که در ادوار اسلامی به وی داده میشده است. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[جنبه های مختلف جشن نوروز]] | |||
* [[جشن پایان آفرینش]] | |||
* [[آفرینش در تورات]] | |||
* [[شش روز آفرینش در قرآن]] | |||
== مآخذ == | |||
# شاهنامه به کوشش دکتر محمد دبیرسیافی | |||
# محققان زمان پیامبر اریایی را قریب یک هزار و یک صد سال یپش از میلاد تخمین میزنند. | |||
== منبع اصلی == | |||
شعبانی، رضا (1379). آداب و رسوم نوروز. تهران: [https://alhodapub.com/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.] | |||
== نویسنده مقاله == | |||
رضا شعبانی | |||
# دکتر صفا، ذبیح الله، گاهشماری و جشنهای ایران، شورای فرهنگ و هنر، تهران، صص ۷۱-۶۳ / اورنگ، مراد، جشنهای ایران باستان، درستی، ۱۳۳۵، صص ۴-۱ / دهخدا، علیاکبر، لفتنامه، ج ۱۴، دانشگاه تهران، پاییز ۱۳۷۳، ص ۲۰۱۸۲. | |||
[[رده:تاریخ]] | |||
نسخهٔ ۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۲
حاجی فیروز
مشهورترین پیک نوروزی است که با پیراهن و شلوار قرمز رنگ و کفش یا گیره نوک تیز منگوله دار و نیز کلاه دراز منگولهدار در شهرها به راه میافتد و صورتش را سیاه میکند یک دایره زنگی هم بدست میگیرد و با آن هیکل خندهدار در کوچه و بازار جست و خیز میکند. این مرد هر چه زنگوله و اشیاء مضحک گیر بیاورد به خود میآویزد با دایره زنگیش میزند، شعرهای شادیآور میخواند و مژدهرسیدن نوروز را میدهد. این پیامآور فرارسیدن نوروز شاید قدمتش به اندازه خود نوروز باشد. لقب، حاجی نیز که پیش از نام فیروز آمده، مؤید نوعی احترام است و اعتباری که در ادوار اسلامی به وی داده میشده است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- شاهنامه به کوشش دکتر محمد دبیرسیافی
- محققان زمان پیامبر اریایی را قریب یک هزار و یک صد سال یپش از میلاد تخمین میزنند.
منبع اصلی
شعبانی، رضا (1379). آداب و رسوم نوروز. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.
نویسنده مقاله
رضا شعبانی
- دکتر صفا، ذبیح الله، گاهشماری و جشنهای ایران، شورای فرهنگ و هنر، تهران، صص ۷۱-۶۳ / اورنگ، مراد، جشنهای ایران باستان، درستی، ۱۳۳۵، صص ۴-۱ / دهخدا، علیاکبر، لفتنامه، ج ۱۴، دانشگاه تهران، پاییز ۱۳۷۳، ص ۲۰۱۸۲.