ابتهاج

ابتهاج، به معنی شادمانی است و در اصطلاح فلسفه و كلام از لذّت عقلی حق تعالی، كه از تعقّل ذات وی از سوی وی به بار میآید به ابتهاج تعبیر میشود. به نظر بیشتر متكلمان نسبت دادن هرگونه لذّت، حتی لذّت عقلی به حق تعالی نارواست؛ چرا كه در نصوص دینی هیچ‌گونه لذت به خدا نسبت داده نشده است. شماری از متكلّمان و حكمای الهی بر آنند كه خداوند مُبْتَهِج بالذات است و از تعقل ذات خویش دارای كامل‌ترین لذات عقلی است كه باید از آن به ابتهاج تعبیر كرد.

نیز نگاه کنید به

لذّت

کتابشناسی

اصغر دادبه