زولبیا و بامیه: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''زولبيا و باميه'''، زولبيا نوعي شيريني تهيه شده از نشاسته، ماست آب گرفته، زعفران، روغن و شكر.<sup>(1)</sup> زولبيا را به شكل دايرة پنجرهاي و معمولاً به اندازة يك نعلبكي ميپزند. رنگ زولبيا بسته به اندازة زعفران آن زرد و گاهي قهوهاي است. زولبيا مع...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
زولبیا و بامیه، زولبیا نوعی شیرینی تهیه شده از نشاسته، ماست آب گرفته، زعفران، روغن و شکر<ref>انوری، حسن (1381). فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن، جلد پنجم، ذیل زولبیا.</ref>. زولبیا را به شکل دایره پنجرهای و معمولاً به اندازه یک نعلبکی میپزند. | |||
رنگ | رنگ زولبیا بسته به اندازه زعفران آن زرد و گاهی قهوهای است. زولبیا معمولاً با بامیه همراه و از خوراکهای ماه رمضان<sup>*</sup> است. بامیه را از آرد و تخم مرغ و شکر و به شکل استوانههای کوچک و بزرگ به اندازه یک بند یا یک انگشت تهیه میکنند. زولبیا و بامیه را پس از سرخ کردن در شهد آب و شکر غوطهور میکنند تا شیرین شود. | ||
در گذشته | در گذشته زولبیا را در خانه و با روغن کنجد تهیه میکردند که خاصیت فراوانی داشت، ولی امروزه آن را با روغن مایع و در قنادیها میپزند<ref>دریابندری، نجف، راستکار، فهیمه (1379). کتاب مستطاب آشپزی: از سیر تا پیاز. تهران: کارنامه، جلد دوم، ص 1601.</ref>. | ||
زولبیا از خوراکهای کهن ایران است که در گذشته بدان «حلقهچی<ref>مولانا بسحاق حلاج شیرازی. دیوان اطعمه. شیراز: کتابفروشی معرفت شیراز، ص 164.</ref>» میگفتند. باب هشتم از رساله دیوان اطعمه درباره شیرینیجات به زولبیا یا حلقهچی نیز اشاره دارد.<ref>مولانا بسحاق حلاج شیرازی. دیوان اطعمه. شیراز: کتابفروشی معرفت شیراز، ص 164. باب هشتم</ref> | |||
فاطمه اسماعیلی | |||
== کتابشناسی == | |||
نسخهٔ ۴ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۲۰
زولبیا و بامیه، زولبیا نوعی شیرینی تهیه شده از نشاسته، ماست آب گرفته، زعفران، روغن و شکر[۱]. زولبیا را به شکل دایره پنجرهای و معمولاً به اندازه یک نعلبکی میپزند.
رنگ زولبیا بسته به اندازه زعفران آن زرد و گاهی قهوهای است. زولبیا معمولاً با بامیه همراه و از خوراکهای ماه رمضان* است. بامیه را از آرد و تخم مرغ و شکر و به شکل استوانههای کوچک و بزرگ به اندازه یک بند یا یک انگشت تهیه میکنند. زولبیا و بامیه را پس از سرخ کردن در شهد آب و شکر غوطهور میکنند تا شیرین شود.
در گذشته زولبیا را در خانه و با روغن کنجد تهیه میکردند که خاصیت فراوانی داشت، ولی امروزه آن را با روغن مایع و در قنادیها میپزند[۲].
زولبیا از خوراکهای کهن ایران است که در گذشته بدان «حلقهچی[۳]» میگفتند. باب هشتم از رساله دیوان اطعمه درباره شیرینیجات به زولبیا یا حلقهچی نیز اشاره دارد.[۴]
فاطمه اسماعیلی
کتابشناسی
- ↑ انوری، حسن (1381). فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن، جلد پنجم، ذیل زولبیا.
- ↑ دریابندری، نجف، راستکار، فهیمه (1379). کتاب مستطاب آشپزی: از سیر تا پیاز. تهران: کارنامه، جلد دوم، ص 1601.
- ↑ مولانا بسحاق حلاج شیرازی. دیوان اطعمه. شیراز: کتابفروشی معرفت شیراز، ص 164.
- ↑ مولانا بسحاق حلاج شیرازی. دیوان اطعمه. شیراز: کتابفروشی معرفت شیراز، ص 164. باب هشتم