عیدی سازی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''عيدي سازي،''' نخستين تصاويري كه پيش از ورود چاپ به ايران تهيه ميشد، با سمههاي چاپ شده بر كاغد بود كه به آنها عيدي سازي ميگفتند.<sup>1</sup> چاپگر براي هر نقش يا تصوير، قالبي جداگانه ميساخت و بنا به سليقة خود چند نقش يا تصوير را با هم ميآميخ...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
عیدی سازی، نخستین تصاویری که پیش از ورود چاپ به ایران تهیه میشد، با سمههای چاپ شده بر کاغد بود که به آنها عیدی سازی میگفتند<ref name=":0">محمدی، محمدهادی؛ قایینی، زهره (1380). تاریخ ادبیات کودکان ایران. تهران: چیستا، جلد چهارم، ص 687.</ref>. چاپگر برای هر نقش یا تصویر، قالبی جداگانه میساخت و بنا به سلیقه خود چند نقش یا تصویر را با هم میآمیخت. این تصاویر که شامل مجالس بزم و رزم، مجالس مذهبی یا نقوش تزئینی بودند توسط مکتب داران خریداری و به عنوان عیدی به شاگردان داده میشدند. در بیشتر موارد تعداد تصاویر در هر برگ چاپ شده، نشانگر سالهای آموزش شاگرد بود<ref>پاکباز، روئین (1378). دائرهالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 360.</ref>. ملاهای مکتبخانه در بخشی از برگها گزارشی از وضع تحصیلی شاگرد را مینوشتند و کودکان نیز در برابر این هدیهها، پیشکشهایی برای آموزگاران میآوردند<ref name=":0" />. عیدی سازی، گونهای از هنر عامه بود که پسند زیبایی شناسی و ذوق توده مردم آن روزگار را نشان میدهد. | |||
علی بوذری | |||
== گتابشناسی == | |||
نسخهٔ ۱۲ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۵
عیدی سازی، نخستین تصاویری که پیش از ورود چاپ به ایران تهیه میشد، با سمههای چاپ شده بر کاغد بود که به آنها عیدی سازی میگفتند[۱]. چاپگر برای هر نقش یا تصویر، قالبی جداگانه میساخت و بنا به سلیقه خود چند نقش یا تصویر را با هم میآمیخت. این تصاویر که شامل مجالس بزم و رزم، مجالس مذهبی یا نقوش تزئینی بودند توسط مکتب داران خریداری و به عنوان عیدی به شاگردان داده میشدند. در بیشتر موارد تعداد تصاویر در هر برگ چاپ شده، نشانگر سالهای آموزش شاگرد بود[۲]. ملاهای مکتبخانه در بخشی از برگها گزارشی از وضع تحصیلی شاگرد را مینوشتند و کودکان نیز در برابر این هدیهها، پیشکشهایی برای آموزگاران میآوردند[۱]. عیدی سازی، گونهای از هنر عامه بود که پسند زیبایی شناسی و ذوق توده مردم آن روزگار را نشان میدهد.
علی بوذری