حاجی آقا، آكتر سینما: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''حاجيآقا، آكتر سينما (آوانس اوگانيانس، 1312)''' نخستين فيلم بلند داستاني سينماي ايران (محصول «شركت سهامي پرس فيلم)، كه «رژيسور» (كارگردان) و «مؤلف» (فيلمنامهنويس) آن آوانس اوگانيانس* و «اپراتور» (فيلمبردار)ش پائولو پوتمكين بود.(1) موضو...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
حاجیآقا، آکتر سینما (آوانس اوگانیانس، 1312) | |||
نخستین فیلم بلند داستانی سینمای ایران (محصول «شرکت سهامی پرس فیلم)، که «رژیسور» (کارگردان) و «مؤلف» (فیلمنامهنویس) آن [[آوانس اوگانیانس( اوهانیان)|آوانس اوگانیانس]]* و «اپراتور» (فیلمبردار)ش پائولو پوتمکین بود[i]. موضوع این فیلم به نخستین سالهای پیدایش سینما در ایران راجع است: ماجرای یک کارگردان سینما که به دنبال داستان جدیدی برای فیلمش میگردد و به این نتیجه میرسد که از یک حاجیآقا، که مخالف حضور دخترش در کلاسهای مدرسه هنرپیشگی است، فیلم تهیه کند<ref>حیدری، غلام (1373). فیلم شناخت ایران، فیلمشناسی سینمای ایران. دفتر پژوهشهای فرهنگی، ص 40.</ref>. حاجی آقا، آکتر سینما فیلمی کمدی و صامت (در هشت پرده و با میاننویس فارسی، روسی و فرانسه) بود، و در 11 بهمن 1312 در سینما روایال (رویال) تهران نمایش داده شد<ref name=":0">روزنامه «اطلاعات» (1312)، شماره 2111، ص 5.</ref>، اما به سبب ضعف صناعتی با اقبال عمومی مواجه نشد<ref name=":0" />. تنها نسخه منحصر بهفرد این فیلم در فیلمخانه ملی ایران نگهداری میشود. | |||
عباس بهارلو | |||
5/9/1384 | |||
گروه فیلم و سینما. | |||
نیز نک: «آوانس اوگانیانس». | |||
«سینمای ایران برداشت ناتمام»، غلام حیدری، انتشارات چکامه، 1370، مقاله «آوانس اوگانیانس: ذهن ماجراجو»، ص 275 تا 300. | |||
== پاورقی == | |||
[i] - مأخوذ از عنوانبندی («تیتراژ») فیلم، که در فیلمخانه ملی ایران نگهداری میشود. | |||
== کتابشناسی == | |||
نسخهٔ ۲۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۲
حاجیآقا، آکتر سینما (آوانس اوگانیانس، 1312)
نخستین فیلم بلند داستانی سینمای ایران (محصول «شرکت سهامی پرس فیلم)، که «رژیسور» (کارگردان) و «مؤلف» (فیلمنامهنویس) آن آوانس اوگانیانس* و «اپراتور» (فیلمبردار)ش پائولو پوتمکین بود[i]. موضوع این فیلم به نخستین سالهای پیدایش سینما در ایران راجع است: ماجرای یک کارگردان سینما که به دنبال داستان جدیدی برای فیلمش میگردد و به این نتیجه میرسد که از یک حاجیآقا، که مخالف حضور دخترش در کلاسهای مدرسه هنرپیشگی است، فیلم تهیه کند[۱]. حاجی آقا، آکتر سینما فیلمی کمدی و صامت (در هشت پرده و با میاننویس فارسی، روسی و فرانسه) بود، و در 11 بهمن 1312 در سینما روایال (رویال) تهران نمایش داده شد[۲]، اما به سبب ضعف صناعتی با اقبال عمومی مواجه نشد[۲]. تنها نسخه منحصر بهفرد این فیلم در فیلمخانه ملی ایران نگهداری میشود.
عباس بهارلو
5/9/1384
گروه فیلم و سینما.
نیز نک: «آوانس اوگانیانس».
«سینمای ایران برداشت ناتمام»، غلام حیدری، انتشارات چکامه، 1370، مقاله «آوانس اوگانیانس: ذهن ماجراجو»، ص 275 تا 300.
پاورقی
[i] - مأخوذ از عنوانبندی («تیتراژ») فیلم، که در فیلمخانه ملی ایران نگهداری میشود.