استاندارد: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''استاندارد،''' مداركي دربرگيرندة قواعد و رهنمودها يا ويژگيهايي براي فعاليتها يا نتايج آنها هستند كه به منظور استفادة مكرر عمومي، ايجاد هماهنگي و وحدت، توسعة تفاهم، تسهيل ارتباطات، صرفهجويي در اقتصاد ملي، حفظ سلامت و ايمني عمومي، و گس...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''استاندارد،''' | '''استاندارد،''' مدارکی دربرگیرنده قواعد و رهنمودها یا ویژگیهایی برای فعالیتها یا نتایج آنها هستند که به منظور استفاده مکرر عمومی، ایجاد هماهنگی و وحدت، توسعه تفاهم، تسهیل ارتباطات، صرفهجویی در اقتصاد ملی، حفظ سلامت و ایمنی عمومی، و گسترش مبادلات بازرگانی داخلی و خارجی فراهم آمده و توسط سازمان معتبری تصویب شده باشند<ref>آشنایی با مدیریت استاندارد و تحقیقات صنعتی استان تهران(1371). تهران: سازمان مدیریت استاندارد استان تهران، ص1 [بروشور]</ref><ref>یگانه، مهرداد(1378). استاندارد و استاندارد كردن. كرج: مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، ص 13.</ref>. | ||
استاندارد از | استاندارد از دیرزمان در زندگی بشر وجود داشته و مانند بسیاری از پدیدههای طبیعی، شناخت و برداشتی است که انسان از محیط پیرامون خود دارد که از آغاز به صورت ناخودآگاه تحقق یافته است. | ||
در | در ایران، در زمان داریوش اول هخامنشی، وزنههای استاندارد شدهای بر اساس واحدی به نام کرشه( Karsha) ساخته میشد که معادل 3/83 گرم بود. اما بعدها، با توجه به تحول بنیادی در طرز تفکر اجتماعی و رشد اختراعات و تولیدات صنعتی (انقلاب صنعتی)، استانداردهای صنعتی نیز پدید آمد. با رشد فنآوری و افزایش کارخانهها، استانداردهای دیگری از قبیل فنون کنترل کیفیت، توصیف ویژگیها و جز آن به ثبت رسید<ref>یگانه، مهرداد(1378). استاندارد و استاندارد كردن. كرج: مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، ص.14-15.</ref>. | ||
در | در ایران، نخستین حرکت مدون استانداردنویسی با تصویب قانون اوزان و مقیاسها در 1304ش آغاز گردید و در 1332ش به لحاظ ضرورت تعیین ویژگیهای کالاها و جلب توجه تولیدکنندگان و واردکنندگان به اهمیت کالاهای استاندارد شده، تشکیلاتی جهت تهیه و تدوین استانداردهای ملی در وزارت بازرگانی ایجاد شد. در 1339ش با تصویب قانون تأسیس مؤسسه استاندارد ایران کار رسمی این مؤسسه در چارچوب اهداف و مسئولیتهای تعیین شده در این قانون ادامه یافت و در 1343ش به مؤسسه استاندارد تحقیقات صنعتی ایران تغییر نام داد. مؤسسه استاندارد از 1340ش به عضویت ایزو و از 1344ش به عضویت کمیسیون بینالمللی الکتروتکنیک(International Electrotechnical Commision) درآمد. | ||
نخستین استانداردهای تهیه شده به ویژگی و درجهبندی کالاهای صادراتی (عموماً محصولات کشاورزی) اختصاص داشت و به صورت آزمایشی تدوین شد. تا 1343ش، 17 استاندارد به صورت آزمایشی تهیه گردید که عموماً مربوط به کالاهای سنتی و به منظور کمک به بهبود صادرات بود ولی بعدها تصمیم گرفته شد که در همه زمینهها استانداردهای لازم تدوین شود و تهیه استانداردها از حالت آزمایشی به صورت قطعی تغییر یابد. در 1345ش برای نخستین بار علامت استاندارد ایران بر روی کالاهای ایران نقش بست. | |||
با | با پیروزی انقلاب اسلامی، ضرورت دگرگونی در ساختار اقتصای کشور و توجه جدّی به امر کیفیت منجر به تدوین استانداردهای ملی گردید و مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران به تهیه و تدوین و نشر استانداردهای ملی ایران در زمینههای مختلف مواد و مصالح و فرآیندها پرداخت<ref>یگانه، مهرداد(1378). استاندارد و استاندارد كردن. كرج: مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، ص.1-2.</ref>. تدوین استانداردهای ملی با مشارکت دانشگاهها و مراکز آموزش عالی، نمایندگانی از سازمانها و وزارتخانههای مرتبط، صاحبان صنایع، نمایندههای انجمنهای صنفی مربوط، و جز آن انجام میشود<ref>روشنبین، فروز(1378). مدیریت كتابخانهها و مراكز اطلاعرسانی تخصصی. تهران: صنم، ص 28.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== کتابشناسی == | |||
== نویسنده مقاله == | |||
میترا صمیعی | میترا صمیعی | ||
تلخیص از داکا | |||
== پیوند به بیرون == | |||
نسخهٔ ۲۰ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۸
استاندارد، مدارکی دربرگیرنده قواعد و رهنمودها یا ویژگیهایی برای فعالیتها یا نتایج آنها هستند که به منظور استفاده مکرر عمومی، ایجاد هماهنگی و وحدت، توسعه تفاهم، تسهیل ارتباطات، صرفهجویی در اقتصاد ملی، حفظ سلامت و ایمنی عمومی، و گسترش مبادلات بازرگانی داخلی و خارجی فراهم آمده و توسط سازمان معتبری تصویب شده باشند[۱][۲].
استاندارد از دیرزمان در زندگی بشر وجود داشته و مانند بسیاری از پدیدههای طبیعی، شناخت و برداشتی است که انسان از محیط پیرامون خود دارد که از آغاز به صورت ناخودآگاه تحقق یافته است.
در ایران، در زمان داریوش اول هخامنشی، وزنههای استاندارد شدهای بر اساس واحدی به نام کرشه( Karsha) ساخته میشد که معادل 3/83 گرم بود. اما بعدها، با توجه به تحول بنیادی در طرز تفکر اجتماعی و رشد اختراعات و تولیدات صنعتی (انقلاب صنعتی)، استانداردهای صنعتی نیز پدید آمد. با رشد فنآوری و افزایش کارخانهها، استانداردهای دیگری از قبیل فنون کنترل کیفیت، توصیف ویژگیها و جز آن به ثبت رسید[۳].
در ایران، نخستین حرکت مدون استانداردنویسی با تصویب قانون اوزان و مقیاسها در 1304ش آغاز گردید و در 1332ش به لحاظ ضرورت تعیین ویژگیهای کالاها و جلب توجه تولیدکنندگان و واردکنندگان به اهمیت کالاهای استاندارد شده، تشکیلاتی جهت تهیه و تدوین استانداردهای ملی در وزارت بازرگانی ایجاد شد. در 1339ش با تصویب قانون تأسیس مؤسسه استاندارد ایران کار رسمی این مؤسسه در چارچوب اهداف و مسئولیتهای تعیین شده در این قانون ادامه یافت و در 1343ش به مؤسسه استاندارد تحقیقات صنعتی ایران تغییر نام داد. مؤسسه استاندارد از 1340ش به عضویت ایزو و از 1344ش به عضویت کمیسیون بینالمللی الکتروتکنیک(International Electrotechnical Commision) درآمد.
نخستین استانداردهای تهیه شده به ویژگی و درجهبندی کالاهای صادراتی (عموماً محصولات کشاورزی) اختصاص داشت و به صورت آزمایشی تدوین شد. تا 1343ش، 17 استاندارد به صورت آزمایشی تهیه گردید که عموماً مربوط به کالاهای سنتی و به منظور کمک به بهبود صادرات بود ولی بعدها تصمیم گرفته شد که در همه زمینهها استانداردهای لازم تدوین شود و تهیه استانداردها از حالت آزمایشی به صورت قطعی تغییر یابد. در 1345ش برای نخستین بار علامت استاندارد ایران بر روی کالاهای ایران نقش بست.
با پیروزی انقلاب اسلامی، ضرورت دگرگونی در ساختار اقتصای کشور و توجه جدّی به امر کیفیت منجر به تدوین استانداردهای ملی گردید و مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران به تهیه و تدوین و نشر استانداردهای ملی ایران در زمینههای مختلف مواد و مصالح و فرآیندها پرداخت[۴]. تدوین استانداردهای ملی با مشارکت دانشگاهها و مراکز آموزش عالی، نمایندگانی از سازمانها و وزارتخانههای مرتبط، صاحبان صنایع، نمایندههای انجمنهای صنفی مربوط، و جز آن انجام میشود[۵].
نیز نگاه کنید به
کتابشناسی
نویسنده مقاله
میترا صمیعی
تلخیص از داکا
پیوند به بیرون
- ↑ آشنایی با مدیریت استاندارد و تحقیقات صنعتی استان تهران(1371). تهران: سازمان مدیریت استاندارد استان تهران، ص1 [بروشور]
- ↑ یگانه، مهرداد(1378). استاندارد و استاندارد كردن. كرج: مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، ص 13.
- ↑ یگانه، مهرداد(1378). استاندارد و استاندارد كردن. كرج: مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، ص.14-15.
- ↑ یگانه، مهرداد(1378). استاندارد و استاندارد كردن. كرج: مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، ص.1-2.
- ↑ روشنبین، فروز(1378). مدیریت كتابخانهها و مراكز اطلاعرسانی تخصصی. تهران: صنم، ص 28.