مکتب هرات: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
در این مکتب، نگارگران در روش مرسوم فضاسازی و صحنهپردازی، طراحی و ترکیببندی پیکرها، کاربست رنگهای پاک و درخشان، پیشرفت قابل ملاحظه کردند. | در این مکتب، نگارگران در روش مرسوم فضاسازی و صحنهپردازی، طراحی و ترکیببندی پیکرها، کاربست رنگهای پاک و درخشان، پیشرفت قابل ملاحظه کردند. | ||
در | در نیمه نخست سده نهم ق / پانزدهم ویژگیهای دستاوردهای هنری نگارگران شیراز، بغداد، تبریز و شاید تأثیرات جدید نقاشی چینی، در کارگاههای درباری شاهرخ و بایسنقر با یکدیگر درآمیخت و سبک رسمی هرات را به وجود آورد<ref>پاکباز، روئین(1378). '''''دایرةالمعارف هنر'''''. تهران: فرهنگ معاصر، ص 644.</ref>. بایسنقر، که خود کتابشناس و خوشنویس برجستهای بود<ref>کن بای، شیلا. '''''نقاشی ایران'''''. ترجمة مهدی حسینی، تهران: دانشگاه هنر، 1378، ص 61. </ref>، هنرمندان و نگارگران طراز اول آن دوران را زیر نظر جعفر بایسنقری تبریزی ـ خوشنویس معروف ـ در کارگاه کتابسازی خود گرد آورد<ref>رابینسن، ب. و. '''''هنر نگارگری ایران'''''. ترجمة یعقوب آژند، تهران: مولی، 1376، ص 22 </ref>. | ||
نگارگران | نگارگران دوره بایسنقر، در ادامه نگارگری عهد اسکندر سلطان به یک سبک رسمی و قانونمند دست یافتند که نمود آن را میتوان در نگارههای [[شاهنامه بایسنقری]]<sup>*</sup> دید<ref>پاکباز، روئین. '''''نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز'''''. تهران: نارستان، 1379، ص 73.</ref>. رنگگذاری و ترکیببندی سنجیده، رنگهای درخشان، نقوش تزئینی متنوع و... از ویژگیهای نگارههای این نسخه و دیگر نسخ این دوران است. مولانا خلیل و غیاثالدین از جمله نمایندگان مکتب هرات بودند و میراث ایشان از طریق هنرمندانی چون استاد منصور و روحالله<sup>*</sup> میرک به کمالالدین بهزاد<sup>*</sup> رسید<ref>پاکباز، روئین. '''''دایرةالمعارف هنر'''''. همان، ص 644.</ref>. | ||
نیز نگاه کنید به | == نیز نگاه کنید به == | ||
== کتابشناسی == | == کتابشناسی == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
علی بوذری | علی بوذری | ||
نسخهٔ ۲۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۲
هرات، مکتب، نام سبک خاص هنری در نگارگری دوران تیموریان در شهر هرات.
در این مکتب، نگارگران در روش مرسوم فضاسازی و صحنهپردازی، طراحی و ترکیببندی پیکرها، کاربست رنگهای پاک و درخشان، پیشرفت قابل ملاحظه کردند.
در نیمه نخست سده نهم ق / پانزدهم ویژگیهای دستاوردهای هنری نگارگران شیراز، بغداد، تبریز و شاید تأثیرات جدید نقاشی چینی، در کارگاههای درباری شاهرخ و بایسنقر با یکدیگر درآمیخت و سبک رسمی هرات را به وجود آورد[۱]. بایسنقر، که خود کتابشناس و خوشنویس برجستهای بود[۲]، هنرمندان و نگارگران طراز اول آن دوران را زیر نظر جعفر بایسنقری تبریزی ـ خوشنویس معروف ـ در کارگاه کتابسازی خود گرد آورد[۳].
نگارگران دوره بایسنقر، در ادامه نگارگری عهد اسکندر سلطان به یک سبک رسمی و قانونمند دست یافتند که نمود آن را میتوان در نگارههای شاهنامه بایسنقری* دید[۴]. رنگگذاری و ترکیببندی سنجیده، رنگهای درخشان، نقوش تزئینی متنوع و... از ویژگیهای نگارههای این نسخه و دیگر نسخ این دوران است. مولانا خلیل و غیاثالدین از جمله نمایندگان مکتب هرات بودند و میراث ایشان از طریق هنرمندانی چون استاد منصور و روحالله* میرک به کمالالدین بهزاد* رسید[۵].
نیز نگاه کنید به
کتابشناسی
- ↑ پاکباز، روئین(1378). دایرةالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 644.
- ↑ کن بای، شیلا. نقاشی ایران. ترجمة مهدی حسینی، تهران: دانشگاه هنر، 1378، ص 61.
- ↑ رابینسن، ب. و. هنر نگارگری ایران. ترجمة یعقوب آژند، تهران: مولی، 1376، ص 22
- ↑ پاکباز، روئین. نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، 1379، ص 73.
- ↑ پاکباز، روئین. دایرةالمعارف هنر. همان، ص 644.
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
علی بوذری