مکتب هرات: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

نسخهٔ ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۷

هرات، مکتب، نام سبک خاص هنری در نگارگری دوران تیموریان در شهر هرات.

در این مکتب، نگارگران در روش مرسوم فضاسازی و صحنه‌پردازی، طراحی و ترکیب‌بندی پیکرها، کاربست رنگ‌های پاک و درخشان، پیشرفت قابل ملاحظه کردند.

در نیمه نخست سده نهم ق / پانزدهم ویژگی‌های دستاوردهای هنری نگارگران شیراز، بغداد، تبریز و شاید تأثیرات جدید نقاشی چینی، در کارگاه‌های درباری شاهرخ و بایسنقر با یکدیگر درآمیخت و سبک رسمی هرات را به وجود آورد^[۱]. بایسنقر، که خود کتاب‌شناس و خوشنویس برجسته‌ای بود^[۲]، هنرمندان و نگارگران طراز اول آن دوران را زیر نظر جعفر بایسنقری تبریزی ـ خوشنویس معروف ـ در کارگاه کتاب‌سازی خود گرد آورد^[۳].

نگارگران دوره بایسنقر، در ادامه نگارگری عهد اسکندر سلطان به یک سبک رسمی و قانونمند دست یافتند که نمود آن را می‌توان در نگاره‌های شاهنامه بایسنقری^* دید^[۴]. رنگ‌گذاری و ترکیب‌بندی سنجیده، رنگ‌های درخشان، نقوش تزئینی متنوع و... از ویژگی‌های نگاره‌های این نسخه و دیگر نسخ این دوران است. مولانا خلیل و غیاث‌الدین از جمله نمایندگان مکتب هرات بودند و میراث ایشان از طریق هنرمندانی چون استاد منصور و روح‌الله^* میرک به کمال‌الدین بهزاد^* رسید^[۱].

نیز نگاه کنید به

مکتب اصفهان

مکتب شیراز

مکتب تبریز

کتابشناسی

↑ ^۱٫۰ ^۱٫۱ پاکباز، روئین(1378). دایرةالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 644.
↑ کن بای، شیلا (1378). نقاشی ایران. ترجمه مهدی حسینی، تهران: دانشگاه هنر، ص 61.
↑ رابینسن، ب. و.(1376). هنر نگارگری ایران. ترجمه یعقوب آژند، تهران: مولی، ص 22
↑ پاکباز، روئین(1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص 73.

منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنده مقاله

علی بوذری

[:0-1] ۱٫۰ ^۱٫۱ پاکباز، روئین(1378). دایرةالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 644.

[2] کن بای، شیلا (1378). نقاشی ایران. ترجمه مهدی حسینی، تهران: دانشگاه هنر، ص 61.

[3] رابینسن، ب. و.(1376). هنر نگارگری ایران. ترجمه یعقوب آژند، تهران: مولی، ص 22

[4] پاکباز، روئین(1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص 73.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

@@ خط ۳: / خط ۳: @@
 در این مکتب، نگارگران در روش مرسوم فضاسازی و صحنه‌پردازی، طراحی و ترکیب‌بندی پیکرها، کاربست رنگ‌های پاک و درخشان، پیشرفت قابل ملاحظه کردند.
-در نیمه نخست سده نهم ق / پانزدهم ویژگی‌های دستاوردهای هنری نگارگران شیراز، بغداد، تبریز و شاید تأثیرات جدید نقاشی چینی، در کارگاه‌های درباری شاهرخ و بایسنقر با یکدیگر درآمیخت و سبک رسمی هرات را به وجود آورد<ref>پاکباز، روئین(1378). '''''دایرةالمعارف هنر'''''. تهران: فرهنگ معاصر، ص 644.</ref>. بایسنقر، که خود کتاب‌شناس و خوشنویس برجسته‌ای بود<ref>کن بای، شیلا. '''''نقاشی ایران'''''. ترجمة مهدی حسینی، تهران: دانشگاه هنر، 1378، ص 61. </ref>، هنرمندان و نگارگران طراز اول آن دوران را زیر نظر جعفر بایسنقری تبریزی ـ خوشنویس معروف ـ در کارگاه کتاب‌سازی خود گرد آورد<ref>رابینسن، ب. و. '''''هنر نگارگری ایران'''''. ترجمة یعقوب آژند، تهران: مولی، 1376، ص 22 </ref>.
+در نیمه نخست سده نهم ق / پانزدهم ویژگی‌های دستاوردهای هنری نگارگران شیراز، بغداد، تبریز و شاید تأثیرات جدید نقاشی چینی، در کارگاه‌های درباری شاهرخ و بایسنقر با یکدیگر درآمیخت و سبک رسمی هرات را به وجود آورد<ref name=":0">پاکباز، روئین(1378). ''دایرةالمعارف هنر''. تهران: فرهنگ معاصر، ص 644.</ref>. بایسنقر، که خود کتاب‌شناس و خوشنویس برجسته‌ای بود<ref>کن بای، شیلا (1378). نقاشی ایران. ترجمه مهدی حسینی، تهران: دانشگاه هنر، ص 61. </ref>، هنرمندان و نگارگران طراز اول آن دوران را زیر نظر جعفر بایسنقری تبریزی ـ خوشنویس معروف ـ در کارگاه کتاب‌سازی خود گرد آورد<ref>رابینسن، ب. و.(1376). هنر نگارگری ایران. ترجمه یعقوب آژند، تهران: مولی،  ص 22 </ref>.
-نگارگران دوره بایسنقر، در ادامه نگارگری عهد اسکندر سلطان به یک سبک رسمی و قانونمند دست یافتند که نمود آن را می‌توان در نگاره‌های [[شاهنامه بایسنقری]]<sup>*</sup> دید<ref>پاکباز، روئین. '''''نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز'''''. تهران: نارستان، 1379، ص 73.</ref>. رنگ‌گذاری و ترکیب‌بندی سنجیده، رنگ‌های درخشان، نقوش تزئینی متنوع و... از ویژگی‌های نگاره‌های این نسخه و دیگر نسخ این دوران است. مولانا خلیل و غیاث‌الدین از جمله نمایندگان مکتب هرات بودند و میراث ایشان از طریق هنرمندانی چون استاد منصور و روح‌الله<sup>*</sup> میرک به کمال‌الدین بهزاد<sup>*</sup> رسید<ref>پاکباز، روئین. '''''دایرةالمعارف هنر'''''. همان، ص 644.</ref>.
+نگارگران دوره بایسنقر، در ادامه نگارگری عهد اسکندر سلطان به یک سبک رسمی و قانونمند دست یافتند که نمود آن را می‌توان در نگاره‌های [[شاهنامه بایسنقری]]<sup>*</sup> دید<ref>پاکباز، روئین(1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان،  ص 73.</ref>. رنگ‌گذاری و ترکیب‌بندی سنجیده، رنگ‌های درخشان، نقوش تزئینی متنوع و... از ویژگی‌های نگاره‌های این نسخه و دیگر نسخ این دوران است. مولانا خلیل و غیاث‌الدین از جمله نمایندگان مکتب هرات بودند و میراث ایشان از طریق هنرمندانی چون استاد منصور و روح‌الله<sup>*</sup> میرک به کمال‌الدین بهزاد<sup>*</sup> رسید<ref name=":0" />.
 == نیز نگاه کنید به ==