درویش محمد بازماندگان: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''درويش محمد بازماندگان،''' (1304-1373ش). باباي نوبان وزار، خواننده و نوازندة تمبيره نوبان<sup>*</sup> و دهل<sup>*</sup> معروف به «بابا درويش». او در جزيرة قشم در استان هرمزگان به دنيا آمد و در همانجا درگذشت. او باباي بزرگ زار و نوبان قشم بود و به او «گپ بابا» ن...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
درویش محمد بازماندگان، (1304-1373ش)، بابای نوبان وزار، خواننده و نوازنده تمبیره نوبان<sup>*</sup> و دهل<sup>*</sup> معروف به «بابا درویش». او در جزیره قشم در استان هرمزگان به دنیا آمد و در همانجا درگذشت. او بابای بزرگ زار و نوبان قشم بود و به او «گپ بابا» نیز میگفتند. روزگاری زندگی روانی مردم قشم قائم به حضور او بود. او را میتوان آخرین بابای نوبان در كل هرمزگان و آخرین بابای اصیل زار در قشم به حساب آورد. با درگذشت او مراسم نوبان وزار در این جزیره به تاریخ پیوست. بابا درویش دارای صدایی بم و حزین بود و آوازهای نوبان وزار را به شیوهای خاص اجرا میكرد. تمبیره او متعلق به بابا حمدون بود و سه نسل پیش از آفریقا به قشم آورده شده بود. بابا درویش هیچ جانشینی از خود بر جای نگذاشته است<ref>پژوهشهای میدانی مؤلف</ref>. | |||
== پاورقی == | |||
بیوگرافی این استاد در یكی از ویژهنامههای جشنواره آیینه و آواز در سال 1373 منعكس است. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== مآخذ == | |||
نسخهٔ ۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۵۷
درویش محمد بازماندگان، (1304-1373ش)، بابای نوبان وزار، خواننده و نوازنده تمبیره نوبان* و دهل* معروف به «بابا درویش». او در جزیره قشم در استان هرمزگان به دنیا آمد و در همانجا درگذشت. او بابای بزرگ زار و نوبان قشم بود و به او «گپ بابا» نیز میگفتند. روزگاری زندگی روانی مردم قشم قائم به حضور او بود. او را میتوان آخرین بابای نوبان در كل هرمزگان و آخرین بابای اصیل زار در قشم به حساب آورد. با درگذشت او مراسم نوبان وزار در این جزیره به تاریخ پیوست. بابا درویش دارای صدایی بم و حزین بود و آوازهای نوبان وزار را به شیوهای خاص اجرا میكرد. تمبیره او متعلق به بابا حمدون بود و سه نسل پیش از آفریقا به قشم آورده شده بود. بابا درویش هیچ جانشینی از خود بر جای نگذاشته است[۱].
پاورقی
بیوگرافی این استاد در یكی از ویژهنامههای جشنواره آیینه و آواز در سال 1373 منعكس است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ پژوهشهای میدانی مؤلف