دو تپله(دو طبله): تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''دوتَپْله يا دو طبله،''' از گروه سازهاي پوست صدا<sup>*</sup>ي يك طرفه (يك طرف بسته) مضاعف. اين ساز و تاس<sup>*</sup> در مجموعة سازهاي خانوادة نقاره قرار ميگيرند و در واقع نقارة كردي به شمار ميروند كه در كردستان رايجاند. دو تپله متشكل از دو بدنة كاسه ي...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''دوتَپْله | '''دوتَپْله یا دو طبله،''' از گروه سازهای پوست صدا<sup>*</sup>ی یک طرفه (یک طرف بسته) مضاعف. | ||
این ساز و تاس<sup>*</sup> در مجموعه سازهای خانواده نقاره قرار میگیرند و در واقع نقاره کردی به شمار میروند که در کردستان رایجاند. دو تپله متشکل از دو بدنه کاسه یا قدح مانند از جنس برنج یا مس است. بر دهانه کاسهها پوست کشیده شده و آن را با دو مضراب چرمی، که دوال مینامند، نواخته میشود. دوتپله در کردستان سازی منسوخ شده است و در گذشته از جمله سازهای رزمی این منطقه محسوب میشده که علاوه بر تهییج جنگاوران در موقع کارزار، در امر جاررسانی نیز به کار میرفته است. در گذشته این ساز بر روی زین اسب بسته میشد و فرد سوار بر اسب در حین حرکت به نواختن آن میپرداخت. با تغییر نظام ایلی و تغییر شرایط زندگی و کارزار، دوتپله نیز به تدریج به دست فراموشی سپرده شد<ref>پژوهشهای میدانی مؤلف. شرح كاملتر را نک: درویشی، محمدرضا. '''''دایرهالمعارف سازهای ایران'''''. ج 3، در دست انتشار </ref>. | |||
== مآخذ == | |||
نسخهٔ ۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۳۶
دوتَپْله یا دو طبله، از گروه سازهای پوست صدا*ی یک طرفه (یک طرف بسته) مضاعف.
این ساز و تاس* در مجموعه سازهای خانواده نقاره قرار میگیرند و در واقع نقاره کردی به شمار میروند که در کردستان رایجاند. دو تپله متشکل از دو بدنه کاسه یا قدح مانند از جنس برنج یا مس است. بر دهانه کاسهها پوست کشیده شده و آن را با دو مضراب چرمی، که دوال مینامند، نواخته میشود. دوتپله در کردستان سازی منسوخ شده است و در گذشته از جمله سازهای رزمی این منطقه محسوب میشده که علاوه بر تهییج جنگاوران در موقع کارزار، در امر جاررسانی نیز به کار میرفته است. در گذشته این ساز بر روی زین اسب بسته میشد و فرد سوار بر اسب در حین حرکت به نواختن آن میپرداخت. با تغییر نظام ایلی و تغییر شرایط زندگی و کارزار، دوتپله نیز به تدریج به دست فراموشی سپرده شد[۱].
مآخذ
- ↑ پژوهشهای میدانی مؤلف. شرح كاملتر را نک: درویشی، محمدرضا. دایرهالمعارف سازهای ایران. ج 3، در دست انتشار