ساز عاشیقی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
ساز در برخی از مناطق دیگر – جز آذربایجان – که به زبان ترکی آذربایجانی تکلّم میکنند با نامهای دیگری چون قوپوز<sup>*</sup> و چگور<sup>*</sup> نیز شناخته میشود. ساز توسط عاشیقها نواخته میشود و عاشیق عبارت از خواننده، راوی، داستانگو و نوازنده است. این ساز متشکل از یک کاسه طنینی ترکهای، دستهای بلند، 9 وتر، 9 گوشی، تعدادی دستان، خرک، سیمگیر، شیطانک و مضرابی از جنس پوست درخت گیلاس یا پلاستیک است. در باور عاشیقها، عدد 9 در ترکیب قطعات ساز عاشیقی اهمیت دارد. در عین حال امروزه کاسههایی با تعداد ترکههای بیشتر ساخته میشود و تعداد دستانها نیز افزایش یافته و گاه به 22 دستان میرسد. امروزه تعداد وترها در آذربایجان شرقی 8 عدد (3+2+3) و در آذربایجان غربی 7 عدد (3+1+3) است. در آذربایجان شرقی، ساز توسط بالابان<sup>*</sup> و قاوال<sup>*</sup> (دایره<sup>*</sup>) همراهی میشود اما در آذربایجان غربی ساز عاشیقی توسط هیچ ساز دیگری همراهی نمیشود. رپرتوار ساز عاشیقی شامل تعدادی مقام و آهنگ است که ”هاوا“ نامیده میشود. موارد استفاده از ساز عاشیقی شامل مجالس عروسی و شادمانی و قهوهخانههای معروف به عاشیقلار میباشد<ref>اطلاعات این مدخل از طریق کار میدانی، ضبط، گفتوگو و نمونهبرداری در محل بهدست آمده است. مشروح این اطلاعات در جلد اول '''''دایرهالمعارف سازهای ایران'''''. محمدرضا درویشی، ماهور 1380 منعکس است. </ref>. | ساز در برخی از مناطق دیگر – جز آذربایجان – که به زبان ترکی آذربایجانی تکلّم میکنند با نامهای دیگری چون قوپوز<sup>*</sup> و چگور<sup>*</sup> نیز شناخته میشود. ساز توسط عاشیقها نواخته میشود و عاشیق عبارت از خواننده، راوی، داستانگو و نوازنده است. این ساز متشکل از یک کاسه طنینی ترکهای، دستهای بلند، 9 وتر، 9 گوشی، تعدادی دستان، خرک، سیمگیر، شیطانک و مضرابی از جنس پوست درخت گیلاس یا پلاستیک است. در باور عاشیقها، عدد 9 در ترکیب قطعات ساز عاشیقی اهمیت دارد. در عین حال امروزه کاسههایی با تعداد ترکههای بیشتر ساخته میشود و تعداد دستانها نیز افزایش یافته و گاه به 22 دستان میرسد. امروزه تعداد وترها در آذربایجان شرقی 8 عدد (3+2+3) و در آذربایجان غربی 7 عدد (3+1+3) است. در آذربایجان شرقی، ساز توسط بالابان<sup>*</sup> و قاوال<sup>*</sup> (دایره<sup>*</sup>) همراهی میشود اما در آذربایجان غربی ساز عاشیقی توسط هیچ ساز دیگری همراهی نمیشود. رپرتوار ساز عاشیقی شامل تعدادی مقام و آهنگ است که ”هاوا“ نامیده میشود. موارد استفاده از ساز عاشیقی شامل مجالس عروسی و شادمانی و قهوهخانههای معروف به عاشیقلار میباشد<ref>اطلاعات این مدخل از طریق کار میدانی، ضبط، گفتوگو و نمونهبرداری در محل بهدست آمده است. مشروح این اطلاعات در جلد اول '''''دایرهالمعارف سازهای ایران'''''. محمدرضا درویشی، ماهور 1380 منعکس است. </ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[سازهای زه صدا]] | |||
* [[موسیقی آذربایجان شرقی]] | |||
* [[موسیقی آذربایجان غربی]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
محمدرضا درویشی | |||
نسخهٔ ۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۰۳
ساز در اصطلاح عام به کلیه سازهای موسیقی از هر گروه و در اصطلاح خاص به یک ساز از خانواده زه صداهای* مضرابی اطلاق میشود که امروزه در آذربایجان شرقی و غربی، اردبیل، زنجان، قزوین، همدان و هر جا که گروههایی از ترک زبانان آذربایجانی حضور داشته باشند متداول است.
ساز در برخی از مناطق دیگر – جز آذربایجان – که به زبان ترکی آذربایجانی تکلّم میکنند با نامهای دیگری چون قوپوز* و چگور* نیز شناخته میشود. ساز توسط عاشیقها نواخته میشود و عاشیق عبارت از خواننده، راوی، داستانگو و نوازنده است. این ساز متشکل از یک کاسه طنینی ترکهای، دستهای بلند، 9 وتر، 9 گوشی، تعدادی دستان، خرک، سیمگیر، شیطانک و مضرابی از جنس پوست درخت گیلاس یا پلاستیک است. در باور عاشیقها، عدد 9 در ترکیب قطعات ساز عاشیقی اهمیت دارد. در عین حال امروزه کاسههایی با تعداد ترکههای بیشتر ساخته میشود و تعداد دستانها نیز افزایش یافته و گاه به 22 دستان میرسد. امروزه تعداد وترها در آذربایجان شرقی 8 عدد (3+2+3) و در آذربایجان غربی 7 عدد (3+1+3) است. در آذربایجان شرقی، ساز توسط بالابان* و قاوال* (دایره*) همراهی میشود اما در آذربایجان غربی ساز عاشیقی توسط هیچ ساز دیگری همراهی نمیشود. رپرتوار ساز عاشیقی شامل تعدادی مقام و آهنگ است که ”هاوا“ نامیده میشود. موارد استفاده از ساز عاشیقی شامل مجالس عروسی و شادمانی و قهوهخانههای معروف به عاشیقلار میباشد[۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ اطلاعات این مدخل از طریق کار میدانی، ضبط، گفتوگو و نمونهبرداری در محل بهدست آمده است. مشروح این اطلاعات در جلد اول دایرهالمعارف سازهای ایران. محمدرضا درویشی، ماهور 1380 منعکس است.
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
محمدرضا درویشی