پرش به محتوا

سازهای هواصدا: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «هواصداها يا آيروفون‌ها كه غالباً به نام سازهاي بادي شناخته مي‌شوند گروهي از سازها هستند كه در آن‌ها صدا از طريق ارتعاش هوا حاصل مي‌شود. هواصداها بسيار متنوع‌اند و به گروه‌هاي مختلفي تقسيم مي‌شوند. واقعيت اين است كه طبقه‌بندي هواصداها به...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
هواصداها يا آيروفون‌ها كه غالباً به نام سازهاي بادي شناخته مي‌شوند گروهي از سازها هستند كه در آن‌ها صدا از طريق ارتعاش هوا حاصل مي‌شود. هواصداها بسيار متنوع‌اند و به گروه‌هاي مختلفي تقسيم مي‌شوند. واقعيت اين است كه طبقه‌بندي هواصداها به دليل تنوع و مكانيسم‌هاي مختلفي كه براي ايجاد صدا در آن‌ها وجود دارد مشكل است و به صورتي دقيق و جامع شايد ناشدني باشد. در يك تقسيم‌بندي كلّي، هواصداها به دو گروه هواصداهاي آزاد و سازهاي مرسوم هواصدا تقسيم مي‌شوند. هواصداهاي آزاد سازهايي هستند كه هوا در بيرون بدنة ساز مورد ارتعاش قرار مي‌گيرد. از اين نوع هواصدا در بعضي از فرهنگ‌هاي جهان از جمله ايران يافت مي‌شود. وِروِرك<sup>*</sup> از هواصداهاي آزادي است كه در گذشته در روستاهاي كوهستاني رودبارِ گيلان رايج بوده است. به غير از هواصداهاي آزاد، در ساير هواصداها، هوا در داخل لوله يا محفظة صوتي مرتعش مي‌شود. انواع ني<sup>*</sup>‌ها، كرنا<sup>*</sup>ها، سُرنا<sup>*</sup>‌ها، ني‌لبك<sup>*</sup>‌ها و... از جمله هواصداهاي داراي لولة صوتي و انواع سوتك<sup>*</sup>هاي سفالي، بوق صدفي و... . از جمله هواصداهاي داراي محفظة صوتي هستند. هواصداها مي‌توانند ابتدا در يك تقسيم‌بندي كلّي به دو گروه مقيّدات و مطلقات تقسيم شوند. هواصداهاي مقيّد سازهايي هستند كه بر روي لوله يا محفظة صوتي‌شان سوراخ‌هايي براي اخذ صداهاي مختلف وجود دارد. در اين گروه از سازها با بستن يا باز كردن هر سوراخ، صداهاي مختلفي از ساز به دست مي‌آيدهواصداهاي مطلق سازهايي هستند كه بر روي لوله يا محفظة صوتي‌شان سوراخي براي اخذ صداهاي مختلف وجود ندارد. اخذ صداهاي مختلف در اين گروه از هواصداها بر اساس قانون صداهاي هارمونيك طبيعي در لوله‌ها يا محفظه‌هاي صوتي صورت مي‌گيرد. هواصداهاي مقيّد خود به گروه‌هاي مختلفي تقسيم مي‌شوند كه شامل هواصداهاي لبه‌دار (خانوادة ني<sup>*‌</sup>ها، فلوت‌ها و ني‌لبك<sup>*</sup>‌ها) و هواصداهاي زبانه‌دار (قميش‌دار) و هواصداهاي دهانه پياله‌اي است. در هواصداهاي لبه‌دار، صدا از طريق برخورد توأم با فشار هوا به يك لبة تيز ايجاد مي‌شود. اين سازها بر اساس شكل ظاهر يا چگونگي برخورد هوا با لبة تيز به گروه‌هاي مختلفي چون ني‌<sup>*</sup>ها، فلوت‌ها و ني‌لبك‌<sup>*</sup>ها (ريكوردرها) تقسيم مي‌شوند. اين گروه از سازها به نوبة خو بر حسب جنس بدنه (چوب، ني، فلز، پلاستيك) به انواع مختلفي تقسيم مي‌شوند.
هواصداها یا آیروفون‌ها كه غالباً به نام سازهای بادی شناخته می‌شوند گروهی از سازها هستند كه در آن‌ها صدا از طریق ارتعاش هوا حاصل می‌شود. هواصداها بسیار متنوع‌اند و به گروه‌های مختلفی تقسیم می‌شوند. واقعیت این است كه طبقه‌بندی هواصداها به دلیل تنوع و مكانیسم‌های مختلفی كه برای ایجاد صدا در آن‌ها وجود دارد مشكل است و به صورتی دقیق و جامع شاید ناشدنی باشد. در یك تقسیم‌بندی كلّی، هواصداها به دو گروه هواصداهای آزاد و سازهای مرسوم هواصدا تقسیم می‌شوند. هواصداهای آزاد سازهایی هستند كه هوا در بیرون بدنه ساز مورد ارتعاش قرار می‌گیرد. از این نوع هواصدا در بعضی از فرهنگ‌های جهان از جمله ایران یافت می‌شود. وِروِرك<sup>*</sup> از هواصداهای آزادی است كه در گذشته در روستاهای كوهستانی رودبارِ گیلان رایج بوده است. به غیر از هواصداهای آزاد، در سایر هواصداها، هوا در داخل لوله یا محفظه صوتی مرتعش می‌شود. انواع نی<sup>*</sup>‌ها، كرنا<sup>*</sup>ها، سُرنا<sup>*</sup>‌ها، نی‌لبك<sup>*</sup>‌ها و... از جمله هواصداهای دارای لوله صوتی و انواع سوتك<sup>*</sup>های سفالی، بوق صدفی و... . از جمله هواصداهای دارای محفظه صوتی هستند. هواصداها می‌توانند ابتدا در یك تقسیم‌بندی كلّی به دو گروه مقیّدات و مطلقات تقسیم شوند. هواصداهای مقیّد سازهایی هستند كه بر روی لوله یا محفظه صوتی‌شان سوراخ‌هایی برای اخذ صداهای مختلف وجود دارد. در این گروه از سازها با بستن یا باز كردن هر سوراخ، صداهای مختلفی از ساز به دست می‌آیدهواصداهای مطلق سازهایی هستند كه بر روی لوله یا محفظه صوتی‌شان سوراخی برای اخذ صداهای مختلف وجود ندارد. اخذ صداهای مختلف در این گروه از هواصداها بر اساس قانون صداهای هارمونیك طبیعی در لوله‌ها یا محفظه‌های صوتی صورت می‌گیرد. هواصداهای مقیّد خود به گروه‌های مختلفی تقسیم می‌شوند كه شامل هواصداهای لبه‌دار (خانواده نی<sup>*‌</sup>ها، فلوت‌ها و نی‌لبك<sup>*</sup>‌ها) و هواصداهای زبانه‌دار (قمیش‌دار) و هواصداهای دهانه پیاله‌ای است. در هواصداهای لبه‌دار، صدا از طریق برخورد توأم با فشار هوا به یك لبه تیز ایجاد می‌شود. این سازها بر اساس شكل ظاهر یا چگونگی برخورد هوا با لبه تیز به گروه‌های مختلفی چون نی‌<sup>*</sup>ها، فلوت‌ها و نی‌لبک<sup>*</sup>ها (ریكوردرها) تقسیم می‌شوند. این گروه از سازها به نوبه خو بر حسب جنس بدنه (چوب، نی، فلز، پلاستیك) به انواع مختلفی تقسیم می‌شوند.


گروه دوم از هواصداهاي مقيّد، هواصداهاي زبانه‌دار هستند. اين گروه از سازها موقعيتي استثنايي دارند. از يك طرف با فشار هوا به صدا در مي‌آيند و از جانب ديگر در مرحلة نخست آن‌چه به ارتعاش در مي‌آيد نه هوا كه زبانه يا قميش است. شايد بتوان اين گروه از سازها را براي نخستين بار در جهان در يك ردة دو جنسي يعني «هوا ـ خود صدا» قرار داد. به هر ترتيب هواصداهاي زبانه‌دار بر حسب نوع زبانه مي‌توانند به گروه‌هاي مختلفي تقسيم شوند كه شامل زبانة يك لايه (يك‌ لبه) و زبانة دو لايه (دو لبه) است. هواصداهاي زبانه‌دار با زبانة يك لبة خود به دو گروه تقسيم مي‌شوند كه شامل لولة صوتي منفرد و لولة صوتي مضاعف است. نمونه‌هايي از آن‌ها كه لولة صوتي منفرد دارند عبارت‌اند از: قِرني<sup>*</sup> مازنداران، ني زبانه‌دار<sup>*</sup> تركمني، يك زلة كرمانشاهان، بوشهر، هرمزگان، كردستان، خراسان و... است. نمونه‌هايي از آن‌ها كه لولة صوتي مضاعف دارند خود به دو گروه بدون مخزن هوا و با مخزن هوا تقسيم مي‌شوند. در مورد اول مي‌توان به دوزله<sup>*</sup>، قُشمِه و ني‌جفتي<sup>*</sup> اشاره كرد و در مورد دوم مي‌توان از ني‌انبان<sup>*</sup> نام برد.
گروه دوم از هواصداهای مقیّد، هواصداهای زبانه‌دار هستند. این گروه از سازها موقعیتی استثنایی دارند. از یك طرف با فشار هوا به صدا در می‌آیند و از جانب دیگر در مرحله نخست آن‌چه به ارتعاش در می‌آید نه هوا كه زبانه یا قمیش است. شاید بتوان این گروه از سازها را برای نخستین بار در جهان در یك رده دو جنسی یعنی «هوا ـ خود صدا» قرار داد. به هر ترتیب هواصداهای زبانه‌دار بر حسب نوع زبانه می‌توانند به گروه‌های مختلفی تقسیم شوند كه شامل زبانه یك لایه (یک لبه) و زبانه دو لایه (دو لبه) است. هواصداهای زبانه‌دار با زبانه یك لبه خود به دو گروه تقسیم می‌شوند كه شامل لوله صوتی منفرد و لوله صوتی مضاعف است. نمونه‌هایی از آن‌ها كه لوله صوتی منفرد دارند عبارت‌اند از: قِرنی<sup>*</sup> مازنداران، نی زبانه‌دار<sup>*</sup> تركمنی، یك زله كرمانشاهان، بوشهر، هرمزگان، كردستان، خراسان و... است. نمونه‌هایی از آن‌ها كه لوله صوتی مضاعف دارند خود به دو گروه بدون مخزن هوا و با مخزن هوا تقسیم می‌شوند. در مورد اول می‌توان به دوزله<sup>*</sup>، قُشمِه و نی‌جفتی<sup>*</sup> اشاره كرد و در مورد دوم می‌توان از نی‌انبان<sup>*</sup> نام برد.


هواصداهايي كه داراي زبانة دو لبه (دو لايه) هستند نمونه‌هايي از انواع سُرنا<sup>*</sup>، برخي نمونه‌هاي كَرنا<sup>*</sup>، بالابان<sup>*</sup> (نرمه‌ناي) و... را در برمي‌گيرند.  
هواصداهایی كه دارای زبانه دو لبه (دو لایه) هستند نمونه‌هایی از انواع سُرنا<sup>*</sup>، برخی نمونه‌های كَرنا<sup>*</sup>، بالابان<sup>*</sup> (نرمه‌نای) و... را در برمی‌گیرند.  


هواصداهايي كه داراي دهانة پياله‌اي هستند در ايران كم تعدادند. بوق صدفي<sup>*</sup> يا بوق حلزوني در برخي نمونه‌ها از اين جمله است. هواصداهاي مطلق نيز خود به گروه‌هاي مختلفي تقسيم مي‌شوند مانند زبانه‌دار و دهانة پياله‌‌اي. هواصداهاي مطلق زبانه‌دار نيز در درون خود تقسيماتي مانند با زبانة يك لايه، لولة صوتي منفرد يا چندتايي دارند. هواصداهاي مطلق با دهانه‌هاي پياله‌اي غالباً داراي لولة صوتي منفرد هستند. اين گروه از سازها بر حسب جنس بدنه به گروه‌هايي از جنس نِي، پوست درخت، شاخ، فلز، چوب و... تقسيم مي‌شوند. سازهاي هواصدا در ايران يكي از متنوع‌ترين و پُر تعدادترين سازها هستند. تعدادي از آن‌ها در موسيقي‌هاي رسمي و حرفه‌اي استفاده مي‌شوند، مانند انواع ني<sup>*</sup>ها، سُرنا‌<sup>*</sup>ها، كَرنا<sup>*</sup>ها و... . تعدادي از اين سازها در موسيقي غيررسمي يا غير حرفه‌اي استفاده مي‌شوند، مانند انواع سوتك<sup>*</sup>ها، ني‌لبك<sup>*</sup>ها و... .
هواصداهایی كه دارای دهانه پیاله‌ای هستند در ایران كم تعدادند. بوق صدفی<sup>*</sup> یا بوق حلزونی در برخی نمونه‌ها از این جمله است. هواصداهای مطلق نیز خود به گروه‌های مختلفی تقسیم می‌شوند مانند زبانه‌دار و دهانه پیاله‌‌ای. هواصداهای مطلق زبانه‌دار نیز در درون خود تقسیماتی مانند با زبانه یك لایه، لوله صوتی منفرد یا چندتایی دارند. هواصداهای مطلق با دهانه‌های پیاله‌ای غالباً دارای لوله صوتی منفرد هستند. این گروه از سازها بر حسب جنس بدنه به گروه‌هایی از جنس نِی، پوست درخت، شاخ، فلز، چوب و... تقسیم می‌شوند. سازهای هواصدا در ایران یكی از متنوع‌ترین و پُر تعدادترین سازها هستند. تعدادی از آن‌ها در موسیقی‌های رسمی و حرفه‌ای استفاده می‌شوند، مانند انواع نی<sup>*</sup>ها، سُرنا‌<sup>*</sup>ها، كَرنا<sup>*</sup>ها و... . تعدادی از این سازها در موسیقی غیررسمی یا غیر حرفه‌ای استفاده می‌شوند، مانند انواع سوتك<sup>*</sup>ها، نی‌لبك<sup>*</sup>ها و... <ref>رده‌بندي سازهاي جهان. كورت زاكس، هورن بوستل</ref><ref>کارمیدانی</ref><ref>''درویشی، محمدرضا، '''دايرةالمعارف سازهاي ايران'''''. جلد سوم (در دست تدوين).تهران: ماهور.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
[[سازهای پوست صدا]]


'''مآخذ:'''
[[سازهای خودصدا]]


اطلاعات اين مدخل از طريق منابع زير تأمين شده است:
[[سازهای زه صدا]]


-       رده‌بندي سازهاي جهان. كورت زاكس، هورن بوستل.
== مآخذ ==
 
-       كار ميداني.
 
'''''دايرةالمعارف سازهاي ايران'''''. جلد سوم (در دست تدوين)، محمدرضا درويشي، ماهور.
 
 
 
محمدرضا درویشی

نسخهٔ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۲۸

هواصداها یا آیروفون‌ها كه غالباً به نام سازهای بادی شناخته می‌شوند گروهی از سازها هستند كه در آن‌ها صدا از طریق ارتعاش هوا حاصل می‌شود. هواصداها بسیار متنوع‌اند و به گروه‌های مختلفی تقسیم می‌شوند. واقعیت این است كه طبقه‌بندی هواصداها به دلیل تنوع و مكانیسم‌های مختلفی كه برای ایجاد صدا در آن‌ها وجود دارد مشكل است و به صورتی دقیق و جامع شاید ناشدنی باشد. در یك تقسیم‌بندی كلّی، هواصداها به دو گروه هواصداهای آزاد و سازهای مرسوم هواصدا تقسیم می‌شوند. هواصداهای آزاد سازهایی هستند كه هوا در بیرون بدنه ساز مورد ارتعاش قرار می‌گیرد. از این نوع هواصدا در بعضی از فرهنگ‌های جهان از جمله ایران یافت می‌شود. وِروِرك* از هواصداهای آزادی است كه در گذشته در روستاهای كوهستانی رودبارِ گیلان رایج بوده است. به غیر از هواصداهای آزاد، در سایر هواصداها، هوا در داخل لوله یا محفظه صوتی مرتعش می‌شود. انواع نی*‌ها، كرنا*ها، سُرنا*‌ها، نی‌لبك*‌ها و... از جمله هواصداهای دارای لوله صوتی و انواع سوتك*های سفالی، بوق صدفی و... . از جمله هواصداهای دارای محفظه صوتی هستند. هواصداها می‌توانند ابتدا در یك تقسیم‌بندی كلّی به دو گروه مقیّدات و مطلقات تقسیم شوند. هواصداهای مقیّد سازهایی هستند كه بر روی لوله یا محفظه صوتی‌شان سوراخ‌هایی برای اخذ صداهای مختلف وجود دارد. در این گروه از سازها با بستن یا باز كردن هر سوراخ، صداهای مختلفی از ساز به دست می‌آید.  هواصداهای مطلق سازهایی هستند كه بر روی لوله یا محفظه صوتی‌شان سوراخی برای اخذ صداهای مختلف وجود ندارد. اخذ صداهای مختلف در این گروه از هواصداها بر اساس قانون صداهای هارمونیك طبیعی در لوله‌ها یا محفظه‌های صوتی صورت می‌گیرد. هواصداهای مقیّد خود به گروه‌های مختلفی تقسیم می‌شوند كه شامل هواصداهای لبه‌دار (خانواده نی*‌ها، فلوت‌ها و نی‌لبك*‌ها) و هواصداهای زبانه‌دار (قمیش‌دار) و هواصداهای دهانه پیاله‌ای است. در هواصداهای لبه‌دار، صدا از طریق برخورد توأم با فشار هوا به یك لبه تیز ایجاد می‌شود. این سازها بر اساس شكل ظاهر یا چگونگی برخورد هوا با لبه تیز به گروه‌های مختلفی چون نی‌*ها، فلوت‌ها و نی‌لبک*ها (ریكوردرها) تقسیم می‌شوند. این گروه از سازها به نوبه خو بر حسب جنس بدنه (چوب، نی، فلز، پلاستیك) به انواع مختلفی تقسیم می‌شوند.

گروه دوم از هواصداهای مقیّد، هواصداهای زبانه‌دار هستند. این گروه از سازها موقعیتی استثنایی دارند. از یك طرف با فشار هوا به صدا در می‌آیند و از جانب دیگر در مرحله نخست آن‌چه به ارتعاش در می‌آید نه هوا كه زبانه یا قمیش است. شاید بتوان این گروه از سازها را برای نخستین بار در جهان در یك رده دو جنسی یعنی «هوا ـ خود صدا» قرار داد. به هر ترتیب هواصداهای زبانه‌دار بر حسب نوع زبانه می‌توانند به گروه‌های مختلفی تقسیم شوند كه شامل زبانه یك لایه (یک لبه) و زبانه دو لایه (دو لبه) است. هواصداهای زبانه‌دار با زبانه یك لبه خود به دو گروه تقسیم می‌شوند كه شامل لوله صوتی منفرد و لوله صوتی مضاعف است. نمونه‌هایی از آن‌ها كه لوله صوتی منفرد دارند عبارت‌اند از: قِرنی* مازنداران، نی زبانه‌دار* تركمنی، یك زله كرمانشاهان، بوشهر، هرمزگان، كردستان، خراسان و... است. نمونه‌هایی از آن‌ها كه لوله صوتی مضاعف دارند خود به دو گروه بدون مخزن هوا و با مخزن هوا تقسیم می‌شوند. در مورد اول می‌توان به دوزله*، قُشمِه و نی‌جفتی* اشاره كرد و در مورد دوم می‌توان از نی‌انبان* نام برد.

هواصداهایی كه دارای زبانه دو لبه (دو لایه) هستند نمونه‌هایی از انواع سُرنا*، برخی نمونه‌های كَرنا*، بالابان* (نرمه‌نای) و... را در برمی‌گیرند.

هواصداهایی كه دارای دهانه پیاله‌ای هستند در ایران كم تعدادند. بوق صدفی* یا بوق حلزونی در برخی نمونه‌ها از این جمله است. هواصداهای مطلق نیز خود به گروه‌های مختلفی تقسیم می‌شوند مانند زبانه‌دار و دهانه پیاله‌‌ای. هواصداهای مطلق زبانه‌دار نیز در درون خود تقسیماتی مانند با زبانه یك لایه، لوله صوتی منفرد یا چندتایی دارند. هواصداهای مطلق با دهانه‌های پیاله‌ای غالباً دارای لوله صوتی منفرد هستند. این گروه از سازها بر حسب جنس بدنه به گروه‌هایی از جنس نِی، پوست درخت، شاخ، فلز، چوب و... تقسیم می‌شوند. سازهای هواصدا در ایران یكی از متنوع‌ترین و پُر تعدادترین سازها هستند. تعدادی از آن‌ها در موسیقی‌های رسمی و حرفه‌ای استفاده می‌شوند، مانند انواع نی*ها، سُرنا‌*ها، كَرنا*ها و... . تعدادی از این سازها در موسیقی غیررسمی یا غیر حرفه‌ای استفاده می‌شوند، مانند انواع سوتك*ها، نی‌لبك*ها و... [۱][۲][۳].

نیز نگاه کنید به

سازهای پوست صدا

سازهای خودصدا

سازهای زه صدا

مآخذ

  1. رده‌بندي سازهاي جهان. كورت زاكس، هورن بوستل
  2. کارمیدانی
  3. درویشی، محمدرضا، دايرةالمعارف سازهاي ايران. جلد سوم (در دست تدوين).تهران: ماهور.