پرش به محتوا

آية‌الكرسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی « '''آية‌الكرسي،''' آية 255 سورة بقره از قرآن مجيد كه با «الله لا اله الا هو الحي القيوم» آغاز و به «و هو العلي العظيم» ختم مي‌شود. ولي در قرون اخير دو آية بعدي را كه از «لا اكراه في الدين» شروع و به «هم فيها خالدون» ختم مي‌شود، جزو آن گرفته‌اند.<sup>1<...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:


'''آية‌الكرسي،''' آية 255 سورة بقره از قرآن مجيد كه با «الله لا اله الا هو الحي القيوم» آغاز و به «و هو العلي العظيم» ختم مي‌شود. ولي در قرون اخير دو آية بعدي را كه از «لا اكراه في الدين» شروع و به «هم فيها خالدون» ختم مي‌شود، جزو آن گرفته‌اند.<sup>1</sup> اما چون در احاديث به «پنجاه كلمه» و «يكصد و هفتاد» حرف داشتن اين آيه تصريح شده و نيز با توجه به اين‌كه واژة «كرسي» در همان آية 255 سورة بقره به‌كار رفته و اصل استقلال آيات است، و معناي اين دو آيه موقوف بر هم نيست، لذا اصلح هم آن است كه همان آيه را به‌تنهايي «آية‌الكرسي» به‌حساب آوريم.<sup>2</sup> شيخ صدوق هم در حديثي در امالي، تصريح دارد كه حضرت علي (ع) آية‌الكرسي را از «الله لا اله الا هو الحي القيوم» آغاز و به «و هو العلي العظيم» ختم كرد.<sup>3</sup>
'''آیه‌الکرسی،''' آیه 255 سوره بقره از قرآن مجید که با «الله لا اله الا هو الحی القیوم» آغاز و به «و هو العلی العظیم» ختم می‌شود. ولی در قرون اخیر دو آیه بعدی را که از «لا اکراه فی الدین» شروع و به «هم فیها خالدون» ختم می‌شود، جزو آن گرفته‌اند<ref name=":0">مجلسی، محمدباقر. '''بحارالانوار'''. چاپ جديد، بيروت: ج 19، ص 66.</ref>. اما چون در احادیث به «پنجاه کلمه» و «یکصد و هفتاد» حرف داشتن این آیه تصریح شده و نیز با توجه به این‌که واژه «کرسی» در همان آیه 255 سوره بقره به‌کار رفته و اصل استقلال آیات است، و معنای این دو آیه موقوف بر هم نیست، لذا اصلح هم آن است که همان آیه را به‌تنهایی «آیه‌الکرسی» به‌حساب آوریم<ref>رازی، ابوالفتوح. '''''تفسير'''''. سوره نور، آيه 35.</ref><ref>طبرسی، ابوعلی. '''''مجمع البيان'''''. ذيل آيه.</ref><ref>فلسفی، محمدتقی. '''''آیه‌الكرسی'''، '''پیام آسمانی توحید'''''. تهران: هیأت نشر معارف اسلامی، 1363.</ref>. شیخ صدوق هم در حدیثی در امالی، تصریح دارد که حضرت علی (ع) آیه‌الکرسی را از «الله لا اله الا هو الحی القیوم» آغاز و به «و هو العلی العظیم» ختم کرد<ref name=":0" />.


ملاصدرا در مقدمة تفسير خود دربارة آيةالكرسي بنا بر خبري مي‌نويسد كه اسم اعظم خداوند در اين آيه و اول سورة آل عمران است.<sup>4</sup> براي حفظ جان و خانه از زيان و دستبرد ديگران اين آيه را به هنگام خواب، ترك خانه و سفر مي‌خوانند. سبب آن است كه در آيةالكرسي آمده است كه غنودگي و خواب به ساحت خداوند راه ندارد و او آسمان و زمين و همة موجودات را حفظ مي‌كند.<sup>5</sup>
ملاصدرا در مقدمه تفسیر خود درباره آیهالکرسی بنا بر خبری می‌نویسد که اسم اعظم خداوند در این آیه و اول سوره آل عمران است<ref>ملاصدرا (صدرالمتألهین)</ref> برای حفظ جان و خانه از زیان و دستبرد دیگران این آیه را به هنگام خواب، ترک خانه و سفر می‌خوانند. سبب آن است که در آیهالکرسی آمده است که غنودگی و خواب به ساحت خداوند راه ندارد و او آسمان و زمین و همه موجودات را حفظ می‌کند<ref>'''''دایره‌المعارف بزرگ اسلامی'''''. جلد2، ص.277.</ref>.


 
== مآخذ ==
'''مآخذ:'''
 
# مجلسي، محمدباقر. '''بحارالانوار'''. چاپ جديد، بيروت: ج 19، ص 66.
# رازي، ابوالفتوح. '''''تفسير'''''. سورة نور، آية 35؛ طبرسي، ابوعلي. '''''مجمع البيان'''''. ذيل آيه؛ فلسفي، محمدتقي. '''''آية‌الكرسي'''، '''پيام آسماني توحيد'''''. تهران: هيأت نشر معارف اسلامي، 1363.
# مجلسي، همان‌جا.
# ملاصدرا (صدرالمتألهين)...
# '''''دايرة‌المعارف بزرگ اسلامي'''''. 2/277. تلخيص از: '''''دايرة‌المعارف تشیّع'''''. ج 1 / 250-251  تلخیص‌کننده: سیدحسن امین

نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۱

آیه‌الکرسی، آیه 255 سوره بقره از قرآن مجید که با «الله لا اله الا هو الحی القیوم» آغاز و به «و هو العلی العظیم» ختم می‌شود. ولی در قرون اخیر دو آیه بعدی را که از «لا اکراه فی الدین» شروع و به «هم فیها خالدون» ختم می‌شود، جزو آن گرفته‌اند[۱]. اما چون در احادیث به «پنجاه کلمه» و «یکصد و هفتاد» حرف داشتن این آیه تصریح شده و نیز با توجه به این‌که واژه «کرسی» در همان آیه 255 سوره بقره به‌کار رفته و اصل استقلال آیات است، و معنای این دو آیه موقوف بر هم نیست، لذا اصلح هم آن است که همان آیه را به‌تنهایی «آیه‌الکرسی» به‌حساب آوریم[۲][۳][۴]. شیخ صدوق هم در حدیثی در امالی، تصریح دارد که حضرت علی (ع) آیه‌الکرسی را از «الله لا اله الا هو الحی القیوم» آغاز و به «و هو العلی العظیم» ختم کرد[۱].

ملاصدرا در مقدمه تفسیر خود درباره آیهالکرسی بنا بر خبری می‌نویسد که اسم اعظم خداوند در این آیه و اول سوره آل عمران است[۵] برای حفظ جان و خانه از زیان و دستبرد دیگران این آیه را به هنگام خواب، ترک خانه و سفر می‌خوانند. سبب آن است که در آیهالکرسی آمده است که غنودگی و خواب به ساحت خداوند راه ندارد و او آسمان و زمین و همه موجودات را حفظ می‌کند[۶].

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ مجلسی، محمدباقر. بحارالانوار. چاپ جديد، بيروت: ج 19، ص 66.
  2. رازی، ابوالفتوح. تفسير. سوره نور، آيه 35.
  3. طبرسی، ابوعلی. مجمع البيان. ذيل آيه.
  4. فلسفی، محمدتقی. آیه‌الكرسی، پیام آسمانی توحید. تهران: هیأت نشر معارف اسلامی، 1363.
  5. ملاصدرا (صدرالمتألهین)
  6. دایره‌المعارف بزرگ اسلامی. جلد2، ص.277.