پرش به محتوا

آية‌الكرسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۲: خط ۲:
'''آیه‌الکرسی،''' آیه 255 سوره بقره از قرآن مجید که با «الله لا اله الا هو الحی القیوم» آغاز و به «و هو العلی العظیم» ختم می‌شود. ولی در قرون اخیر دو آیه بعدی را که از «لا اکراه فی الدین» شروع و به «هم فیها خالدون» ختم می‌شود، جزو آن گرفته‌اند<ref name=":0">مجلسی، محمدباقر. '''بحارالانوار'''. چاپ جديد، بيروت: ج 19، ص 66.</ref>. اما چون در احادیث به «پنجاه کلمه» و «یکصد و هفتاد» حرف داشتن این آیه تصریح شده و نیز با توجه به این‌که واژه «کرسی» در همان آیه 255 سوره بقره به‌کار رفته و اصل استقلال آیات است، و معنای این دو آیه موقوف بر هم نیست، لذا اصلح هم آن است که همان آیه را به‌تنهایی «آیه‌الکرسی» به‌حساب آوریم<ref>رازی، ابوالفتوح. '''''تفسير'''''. سوره نور، آيه 35.</ref><ref>طبرسی، ابوعلی. '''''مجمع البيان'''''. ذيل آيه.</ref><ref>فلسفی، محمدتقی. '''''آیه‌الكرسی'''، '''پیام آسمانی توحید'''''. تهران: هیأت نشر معارف اسلامی، 1363.</ref>. شیخ صدوق هم در حدیثی در امالی، تصریح دارد که حضرت علی (ع) آیه‌الکرسی را از «الله لا اله الا هو الحی القیوم» آغاز و به «و هو العلی العظیم» ختم کرد<ref name=":0" />.
'''آیه‌الکرسی،''' آیه 255 سوره بقره از قرآن مجید که با «الله لا اله الا هو الحی القیوم» آغاز و به «و هو العلی العظیم» ختم می‌شود. ولی در قرون اخیر دو آیه بعدی را که از «لا اکراه فی الدین» شروع و به «هم فیها خالدون» ختم می‌شود، جزو آن گرفته‌اند<ref name=":0">مجلسی، محمدباقر. '''بحارالانوار'''. چاپ جديد، بيروت: ج 19، ص 66.</ref>. اما چون در احادیث به «پنجاه کلمه» و «یکصد و هفتاد» حرف داشتن این آیه تصریح شده و نیز با توجه به این‌که واژه «کرسی» در همان آیه 255 سوره بقره به‌کار رفته و اصل استقلال آیات است، و معنای این دو آیه موقوف بر هم نیست، لذا اصلح هم آن است که همان آیه را به‌تنهایی «آیه‌الکرسی» به‌حساب آوریم<ref>رازی، ابوالفتوح. '''''تفسير'''''. سوره نور، آيه 35.</ref><ref>طبرسی، ابوعلی. '''''مجمع البيان'''''. ذيل آيه.</ref><ref>فلسفی، محمدتقی. '''''آیه‌الكرسی'''، '''پیام آسمانی توحید'''''. تهران: هیأت نشر معارف اسلامی، 1363.</ref>. شیخ صدوق هم در حدیثی در امالی، تصریح دارد که حضرت علی (ع) آیه‌الکرسی را از «الله لا اله الا هو الحی القیوم» آغاز و به «و هو العلی العظیم» ختم کرد<ref name=":0" />.


ملاصدرا در مقدمه تفسیر خود درباره آیهالکرسی بنا بر خبری می‌نویسد که اسم اعظم خداوند در این آیه و اول سوره آل عمران است<ref>ملاصدرا (صدرالمتألهین)</ref> برای حفظ جان و خانه از زیان و دستبرد دیگران این آیه را به هنگام خواب، ترک خانه و سفر می‌خوانند. سبب آن است که در آیه الکرسی آمده است که غنودگی و خواب به ساحت خداوند راه ندارد و او آسمان و زمین و همه موجودات را حفظ می‌کند<ref>'''''دایره‌المعارف بزرگ اسلامی'''''. جلد2، ص.277.</ref><ref>تلخیص از: '''''دایره‌المعارف تشیّع'''''. ج 1 / 250-251  </ref>
ملاصدرا در مقدمه تفسیر خود درباره آیهالکرسی بنا بر خبری می‌نویسد که اسم اعظم خداوند در این آیه و اول سوره آل عمران است<ref>ملاصدرا (صدرالمتألهین)</ref> برای حفظ جان و خانه از زیان و دستبرد دیگران این آیه را به هنگام خواب، ترک خانه و سفر می‌خوانند. سبب آن است که در آیه الکرسی آمده است که غنودگی و خواب به ساحت خداوند راه ندارد و او آسمان و زمین و همه موجودات را حفظ می‌کند<ref>'''''دایره‌المعارف بزرگ اسلامی'''''. جلد2، ص.277.</ref><ref>تلخیص از: '''''دایره‌المعارف تشیّع'''''. ج 1 / 250-251  </ref>.


== مآخذ ==
== مآخذ ==

نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۲

آیه‌الکرسی، آیه 255 سوره بقره از قرآن مجید که با «الله لا اله الا هو الحی القیوم» آغاز و به «و هو العلی العظیم» ختم می‌شود. ولی در قرون اخیر دو آیه بعدی را که از «لا اکراه فی الدین» شروع و به «هم فیها خالدون» ختم می‌شود، جزو آن گرفته‌اند[۱]. اما چون در احادیث به «پنجاه کلمه» و «یکصد و هفتاد» حرف داشتن این آیه تصریح شده و نیز با توجه به این‌که واژه «کرسی» در همان آیه 255 سوره بقره به‌کار رفته و اصل استقلال آیات است، و معنای این دو آیه موقوف بر هم نیست، لذا اصلح هم آن است که همان آیه را به‌تنهایی «آیه‌الکرسی» به‌حساب آوریم[۲][۳][۴]. شیخ صدوق هم در حدیثی در امالی، تصریح دارد که حضرت علی (ع) آیه‌الکرسی را از «الله لا اله الا هو الحی القیوم» آغاز و به «و هو العلی العظیم» ختم کرد[۱].

ملاصدرا در مقدمه تفسیر خود درباره آیهالکرسی بنا بر خبری می‌نویسد که اسم اعظم خداوند در این آیه و اول سوره آل عمران است[۵] برای حفظ جان و خانه از زیان و دستبرد دیگران این آیه را به هنگام خواب، ترک خانه و سفر می‌خوانند. سبب آن است که در آیه الکرسی آمده است که غنودگی و خواب به ساحت خداوند راه ندارد و او آسمان و زمین و همه موجودات را حفظ می‌کند[۶][۷].

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ مجلسی، محمدباقر. بحارالانوار. چاپ جديد، بيروت: ج 19، ص 66.
  2. رازی، ابوالفتوح. تفسير. سوره نور، آيه 35.
  3. طبرسی، ابوعلی. مجمع البيان. ذيل آيه.
  4. فلسفی، محمدتقی. آیه‌الكرسی، پیام آسمانی توحید. تهران: هیأت نشر معارف اسلامی، 1363.
  5. ملاصدرا (صدرالمتألهین)
  6. دایره‌المعارف بزرگ اسلامی. جلد2، ص.277.
  7. تلخیص از: دایره‌المعارف تشیّع. ج 1 / 250-251

منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنده مقاله

تلخیص‌کننده: سیدحسن امین