پرش به محتوا

اخبار: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی « '''اخبار'''، (جمع خبر) اصطلاحي كه در كتابشناسي دربارة متون و اسناد تاريخي، احوال رجالي، و جغرافياي تاريخي و در قلمرو روزنامه‌نگاري نوين دربارة روزنامه به كار مي‌رود. اخبار از لحاظ لغوي به معناي آگاهي‌ها و اطلاعات است. مفسران و لغويان آن را به...» ایجاد کرد
 
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲: خط ۲:
'''اخبار'''، (جمع خبر) اصطلاحي كه در كتابشناسي دربارة متون و اسناد تاريخي، احوال رجالي، و جغرافياي تاريخي و در قلمرو روزنامه‌نگاري نوين دربارة روزنامه به كار مي‌رود.  
'''اخبار'''، (جمع خبر) اصطلاحي كه در كتابشناسي دربارة متون و اسناد تاريخي، احوال رجالي، و جغرافياي تاريخي و در قلمرو روزنامه‌نگاري نوين دربارة روزنامه به كار مي‌رود.  


اخبار از لحاظ لغوي به معناي آگاهي‌ها و اطلاعات است. مفسران و لغويان آن را به «احوال» تفسير كرده‌اند.<sup>1</sup> هرچند اين واژه همراه واژه‌هاي «آثار» و «انساب» مفهوم «تاريخ» را در تمدن اسلامي يافته است، به لحاظ ريشه‌شناسي، بُن و بنياد واژه در زبان‌هاي سامي صراحت ندارد. عدّه‌اي واژة خَبَر در زبان عربي را با كلمة خبارُوْ، به معناي جنجال بر پا كردن، در زبان اكدي مرتبط مي‌دانند.<sup>2</sup> آنچه مسلم مي‌نمايد اين است كه اخبار در قرون نخستين اسلامي مفهوم علم تاريخ را داشته است و مورّخان از آن معناي تاريخ را اراده مي‌كرده‌اند.<sup>3</sup> اينكه عده‌اي از مورخان منسوب به اخبار و مشهور به اخباري بوده‌اند يا به اصحاب‌الاخبار شناخته مي‌شده‌اند،<sup>4</sup> بر اين نكته تأكيد دارد كه علم‌الاخبار را مي‌توان مقدمة علم‌التاريخ دانست.  
[[اخبار]] از لحاظ لغوي به معناي آگاهي‌ها و اطلاعات است. مفسران و لغويان آن را به «احوال» تفسير كرده‌اند<ref>ابن‌منظور، محمد. '''''لسان‌العرب'''''. به كوشش علي شيري، بيروت: دار صادر، دار بيروت، 1408ق، ج 4، ص 12.</ref>. هرچند اين واژه همراه واژه‌هاي «آثار» و «انساب» مفهوم «تاريخ» را در تمدن اسلامي يافته است، به لحاظ ريشه‌شناسي، بُن و بنياد واژه در زبان‌هاي سامي صراحت ندارد. عدّه‌اي واژة خَبَر در زبان عربي را با كلمة خبارُوْ، به معناي جنجال بر پا كردن، در زبان اكدي مرتبط مي‌دانند<ref>روزنتال، فرانتس. '''''تاريخ تاريخ‌نگاري در اسلام'''''. ترجمة اسدالله آزاد، مشهد: آستان قدس رضوي، 1365، ج 1، ص 22. </ref>. آنچه مسلم مي‌نمايد اين است كه [[اخبار]] در قرون نخستين اسلامي مفهوم علم تاريخ را داشته است و مورّخان از آن معناي تاريخ را اراده مي‌كرده‌اند.<sup>3</sup> اينكه عده‌اي از مورخان منسوب به اخبار و مشهور به اخباري بوده‌اند يا به اصحاب‌الاخبار شناخته مي‌شده‌اند،<sup>4</sup> بر اين نكته تأكيد دارد كه علم‌الاخبار را مي‌توان مقدمة علم‌التاريخ دانست.  


در تمدن اسلامي صدها عنوان كتاب و رساله واژة اصطلاحي اخبار، به حيث واژة مضاف، واژه‌هاي مضاف‌اليه خود را تبيين مي‌كند.<sup>5</sup>  
در تمدن اسلامي صدها عنوان كتاب و رساله واژة اصطلاحي اخبار، به حيث واژة مضاف، واژه‌هاي مضاف‌اليه خود را تبيين مي‌كند.<sup>5</sup>  
خط ۸: خط ۸:
تلخيص از داكا  
تلخيص از داكا  


'''مآخذ:'''  
== '''نیز نگاه کنید به''' ==


1.    ابن‌منظور، محمد. '''''لسان‌العرب'''''. به كوشش علي شيري، بيروت: دار صادر، دار بيروت، 1408ق، ج 4، ص 12.
== کتابشناسی ==
1.    


2.    روزنتال، فرانتس. '''''تاريخ تاريخ‌نگاري در اسلام'''''. ترجمة اسدالله آزاد، مشهد: آستان قدس رضوي، 1365، ج 1، ص 22.
2.    


3.    بيهقي، محمد. '''''تاريخ بيهقي'''''. به كوشش علي‌اكبر فياض، مشهد: دانشگاه فردوسي، 1356، ص 243.
3.    بيهقي، محمد. '''''تاريخ بيهقي'''''. به كوشش علي‌اكبر فياض، مشهد: دانشگاه فردوسي، 1356، ص 243.

نسخهٔ ‏۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۰

اخبار، (جمع خبر) اصطلاحي كه در كتابشناسي دربارة متون و اسناد تاريخي، احوال رجالي، و جغرافياي تاريخي و در قلمرو روزنامه‌نگاري نوين دربارة روزنامه به كار مي‌رود.

اخبار از لحاظ لغوي به معناي آگاهي‌ها و اطلاعات است. مفسران و لغويان آن را به «احوال» تفسير كرده‌اند[۱]. هرچند اين واژه همراه واژه‌هاي «آثار» و «انساب» مفهوم «تاريخ» را در تمدن اسلامي يافته است، به لحاظ ريشه‌شناسي، بُن و بنياد واژه در زبان‌هاي سامي صراحت ندارد. عدّه‌اي واژة خَبَر در زبان عربي را با كلمة خبارُوْ، به معناي جنجال بر پا كردن، در زبان اكدي مرتبط مي‌دانند[۲]. آنچه مسلم مي‌نمايد اين است كه اخبار در قرون نخستين اسلامي مفهوم علم تاريخ را داشته است و مورّخان از آن معناي تاريخ را اراده مي‌كرده‌اند.3 اينكه عده‌اي از مورخان منسوب به اخبار و مشهور به اخباري بوده‌اند يا به اصحاب‌الاخبار شناخته مي‌شده‌اند،4 بر اين نكته تأكيد دارد كه علم‌الاخبار را مي‌توان مقدمة علم‌التاريخ دانست.

در تمدن اسلامي صدها عنوان كتاب و رساله واژة اصطلاحي اخبار، به حيث واژة مضاف، واژه‌هاي مضاف‌اليه خود را تبيين مي‌كند.5

تلخيص از داكا

نیز نگاه کنید به

کتابشناسی

1.    

2.    

3.    بيهقي، محمد. تاريخ بيهقي. به كوشش علي‌اكبر فياض، مشهد: دانشگاه فردوسي، 1356، ص 243.

4.    سمعاني، عبدالكريم. الانساب. به كوشش عبدالله عمرالبارودي، بيروت: دارالجنان، 1408ق، ج 1، ص 94-95؛ ابن قتيبه، عبدالله. المعارف. به كوشش ثروت عكاشه. قاهره: دارالمعارف، 1960م، ص 534.

5.    ابن نديم، محمد. الفهرست. به كوشش رضا تجدد، تهران: ابن سينا، 1350، جمـ؛ حاجي خليفه، مصطفي. كشف الظنون. تهران: مكتبه الاسلاميه، مكتبه الجعفري، 1387ق، ج 1، ص 25-31.

نجیب مایل هروی

  1. ابن‌منظور، محمد. لسان‌العرب. به كوشش علي شيري، بيروت: دار صادر، دار بيروت، 1408ق، ج 4، ص 12.
  2. روزنتال، فرانتس. تاريخ تاريخ‌نگاري در اسلام. ترجمة اسدالله آزاد، مشهد: آستان قدس رضوي، 1365، ج 1، ص 22.