پرش به محتوا

اجتماعیون عامیون: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''اجتماعيون عاميون، حزب يا فرقه دموكرات'''، توسط سيد حسن تقي‌زاده و به كمك عده‌اي از مشروطه خواهان تندرو معروف به انقلابي، در سال 1337ق / ؟م تشكيل شد.<sup>1</sup> مرامنامة حزب، شامل يك مقدمه و هفت فصل با عناوين حقوق مدنيه، قانون انتخابات، قوه ؟، امور ر...» ایجاد کرد
 
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''اجتماعيون عاميون، حزب يا فرقه دموكرات'''، توسط سيد حسن تقي‌زاده و به كمك عده‌اي از مشروطه خواهان تندرو معروف به انقلابي، در سال 1337ق / ؟م تشكيل شد.<sup>1</sup> مرامنامة حزب، شامل يك مقدمه و هفت فصل با عناوين حقوق مدنيه، قانون انتخابات، قوه ؟، امور روحاني و معارف، دفاع ملي و اصول اقتصادي بود. اين حزب در مجلس سوم ـ مقارن با جنگ جهاني اول ـ از مواضع خود در برابر آلمان عدول كرده و با حزب اعتداليون ائتلاف كرد.<sup>2</sup> در مجلس اول تا پنجم به عنوان جناحي تندرو و راديكال در پيشبرد انقلاب مشروطيت و حوادث آن نقش مهمي ايفا كرد.<sup>3</sup> حزب دمكرات كه شامل محافل رسمي جهت تعيين اعضاء و وظايف بود. از آنجا كه در ميان طبقة متوسط طرفداراني به دست آورد بر اصولي چون وطن‌پرستي و سياست مستقل ملي تأكيد مي‌كرد.<sup>4</sup> ارگان اين حزب روزنامه ايران نو<sup>*</sup> بود و از رهبران برجسته آن مي‌توان به مساوات، شيخ ابراهيم زنجاني و حسينقلي‌خان نواب اشاره كرد.<sup>5</sup> حيدرخان عمو اوقلي نقش مهمي در پيوند دمكرات‌هاي تهران با سوسيال دموكرات‌هاي باكو داشت.<sup>6</sup> سرانجام دو دستگي ميان سران حزب، موجب تضعيف و تقسيم آن به تشكلي و ضد تشكلي شد.<sup>7</sup>  
'''[[اجتماعیون عامیون]]، حزب یا فرقه دموكرات'''، توسط سید حسن تقی‌زاده و به كمك عده‌ای از مشروطه خواهان تندرو معروف به انقلابی، در سال 1337ق / ؟م تشكیل شد<ref>ملك‌زاده، مهدی. '''''تاریخ انقلاب مشروطیت ایران'''''. ج 6و7، تهران: علمی، 1363، ص1360.</ref>. مرامنامه حزب، شامل یك مقدمه و هفت فصل با عناوین حقوق مدنیه، قانون انتخابات، قوه ؟، امور روحانی و معارف، دفاع ملی و اصول اقتصادی بود. این حزب در مجلس سوم ـ مقارن با جنگ جهانی اول ـ از مواضع خود در برابر آلمان عدول كرده و با حزب اعتدالیون ائتلاف كرد<ref>اتحادیه، منصوره. '''''احزاب سیاسی درمجلس سوم'''''. تهران: تاریخ ایران، 1371، ص104.</ref>.در مجلس اول تا پنجم به عنوان جناحی تندرو و رادیكال در پیشبرد انقلاب مشروطیت و حوادث آن نقش مهمی ایفا كرد<ref>اتحادیه، منصوره. '''''پیدایش و تحول احزاب سیاسی مشروطیت'''''. تهران: گستره، 1361، ص1910 به بعد.</ref>.حزب دمكرات كه شامل محافل رسمی جهت تعیین اعضاء و وظایف بود. از آنجا كه در میان طبقه متوسط طرفدارانی به دست آورد بر اصولی چون وطن‌پرستی و سیاست مستقل ملی تأكید می‌كرد<ref>ژانت آفاری. '''''انقلاب مشروطه ایران'''''. ترجمه رضا رضایی، تهران: بیستون، 1379، ص121.</ref>. ارگان این حزب روزنامه ایران نو<sup>*</sup> بود و از رهبران برجسته آن می‌توان به مساوات، شیخ ابراهیم زنجانی و حسینقلی‌خان نواب اشاره كرد<ref>'''''احزاب سیاسی ایران'''''. نشریه بنیاد تاریخ انقلاب اسلامی ایران، سال 4، ش 55-54، بهار و تابستان 78.</ref>. حیدرخان عمو اوقلی نقش مهمی در پیوند دمكرات‌های تهران با سوسیال دموكرات‌های باكو داشت<ref>آبراهامیان، یرواند'''''. ایران بین دو انقلاب'''''. ترجمه كاظم فیروزمند، تهران: مركز، 1381، ص94.</ref>. سرانجام دو دستگی میان سران حزب، موجب تضعیف و تقسیم آن به تشكلی و ضد تشكلی شد<ref>كسروی، احمد. '''''تاریخ مشروطه ایران'''''. تهران: امیركبیر، 1373، ص 551- 449.</ref>.


== نیز نگاه کنید ==


'''مآخذ:'''
== مآخذ ==


1.     ملك‌زاده، مهدي. '''''تاريخ انقلاب مشروطيت ايران'''''. ج 6و7، تهران: علمي، 1363، ص1360.
==  منبع اصلی ==
 
دانشنامه ایران
2.     اتحاديه، منصوره. '''''احزاب سياسي درمجلس سوم'''''. تهران: تاريخ ايران، 1371، ص104.
 
3.     اتحاديه، منصوره. '''''پيدايش و تحول احزاب سياسي مشروطيت'''''. تهران: گستره، 1361، ص1910 به بعد.
 
4.     ژانت آفاري. '''''انقلاب مشروطه ايران'''''. ترجمة رضا رضايي، تهران: بيستون، 1379، ص121.
 
5.     '''''احزاب سياسي ايران'''''. نشريه بنياد تاريخ انقلاب اسلامي ايران، سال 4، ش 55-54، بهار و تابستان 78.
 
6.     آبراهاميان، يرواند'''''. ايران بين دو انقلاب'''''. ترجمة كاظم فيروزمند، تهران: مركز، 1381، ص94.
 
7.     كسروي، احمد. '''''تاريخ مشروطه ايران'''''. تهران: اميركبير، 1373، ص 551- 449.


== نویسنده مقاله ==
مریم غلامعلی زاده
مریم غلامعلی زاده

نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۶

اجتماعیون عامیون، حزب یا فرقه دموكرات، توسط سید حسن تقی‌زاده و به كمك عده‌ای از مشروطه خواهان تندرو معروف به انقلابی، در سال 1337ق / ؟م تشكیل شد[۱]. مرامنامه حزب، شامل یك مقدمه و هفت فصل با عناوین حقوق مدنیه، قانون انتخابات، قوه ؟، امور روحانی و معارف، دفاع ملی و اصول اقتصادی بود. این حزب در مجلس سوم ـ مقارن با جنگ جهانی اول ـ از مواضع خود در برابر آلمان عدول كرده و با حزب اعتدالیون ائتلاف كرد[۲].در مجلس اول تا پنجم به عنوان جناحی تندرو و رادیكال در پیشبرد انقلاب مشروطیت و حوادث آن نقش مهمی ایفا كرد[۳].حزب دمكرات كه شامل محافل رسمی جهت تعیین اعضاء و وظایف بود. از آنجا كه در میان طبقه متوسط طرفدارانی به دست آورد بر اصولی چون وطن‌پرستی و سیاست مستقل ملی تأكید می‌كرد[۴]. ارگان این حزب روزنامه ایران نو* بود و از رهبران برجسته آن می‌توان به مساوات، شیخ ابراهیم زنجانی و حسینقلی‌خان نواب اشاره كرد[۵]. حیدرخان عمو اوقلی نقش مهمی در پیوند دمكرات‌های تهران با سوسیال دموكرات‌های باكو داشت[۶]. سرانجام دو دستگی میان سران حزب، موجب تضعیف و تقسیم آن به تشكلی و ضد تشكلی شد[۷].

نیز نگاه کنید

مآخذ

 منبع اصلی

دانشنامه ایران

نویسنده مقاله

مریم غلامعلی زاده

  1. ملك‌زاده، مهدی. تاریخ انقلاب مشروطیت ایران. ج 6و7، تهران: علمی، 1363، ص1360.
  2. اتحادیه، منصوره. احزاب سیاسی درمجلس سوم. تهران: تاریخ ایران، 1371، ص104.
  3. اتحادیه، منصوره. پیدایش و تحول احزاب سیاسی مشروطیت. تهران: گستره، 1361، ص1910 به بعد.
  4. ژانت آفاری. انقلاب مشروطه ایران. ترجمه رضا رضایی، تهران: بیستون، 1379، ص121.
  5. احزاب سیاسی ایران. نشریه بنیاد تاریخ انقلاب اسلامی ایران، سال 4، ش 55-54، بهار و تابستان 78.
  6. آبراهامیان، یرواند. ایران بین دو انقلاب. ترجمه كاظم فیروزمند، تهران: مركز، 1381، ص94.
  7. كسروی، احمد. تاریخ مشروطه ایران. تهران: امیركبیر، 1373، ص 551- 449.