نهضت مقاومت ملی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''''نهضت مقاومت ملي'''''، از نهضتهاي ملي و مخالف استعمار خارجي. پس از كودتاي 28 مرداد از طرف پشتيبانان جبهه ملي به خصوص آيتالله حاج سيدرضا زنجاني، آيتالله طالقاني، مهندس بازرگان، عزتالله سحابي و رحيم عطايي تشكيل شد و در مدت كوتاهي به شركت اح...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''''نهضت مقاومت | '''''[[نهضت مقاومت ملی]]'''''، از نهضتهای ملی و مخالف استعمار خارجی. | ||
پس از | پس از كودتای 28 مرداد از طرف پشتیبانان جبهه ملی به خصوص آیتالله حاج سیدرضا زنجانی، آیتالله طالقانی، مهندس بازرگان، عزتالله سحابی و رحیم عطایی تشكیل شد و در مدت كوتاهی به شركت احزاب و گروههای طرفدار نهضت ملی ایران مانند حزب ملت ایران، حزب مردم ایران، زحمتكشان و ... هواداران بسیاری پیدا كرد<ref>میرابوالقاسمی، سیدمحمدحسین، '''''طالقانی فریادی در سكوت'''''، تهران: شركت سهامی انتشار 1382، ص 404.</ref>. اولین نشست اعضاء اولیه در خانه آیتالله زنجانی برگزار و نام نهضت مقاومت ملی به پیشنهاد شاپور بختیار به علت آشنایی با عملیات نهضت مقاومت فرانسه در جنگ جهانی دوم برای آن انتخاب شد<ref> بازرگان، مهدی، '''''خاطرات بازرگان'''''، شصت سال خدمت و مقاومت، گفتگو با غلامرضا نجاتی، ج اول تهران: رسا، 1375.</ref>. این نهضت هدف خود را در اعلامیه 7 شهریور <ref>حجازی، مسعود، '''''رویدادها و داوریها'''''، تهران: نیلوفر، 1375، ص208.</ref>1332 اعاده استقلال ملی و مبارزه علیه استعمار خارجی عنوان كرد<ref>كازیوروسكی، مارك، ج. '''''سیاست خارجی آمریكا و شاه'''''، ترجمه جمشید زنگنه، تهران: رسا، 1373، ص 202.</ref>. نهضت مقاومت ملی از كمیتههای مختلفی چون كمیته دانشگاه به سرپرستی مصطفی چمران و ابراهیم یزدی و كمیته ورزشكاران به سرپرستی غلامرضا تختی تشكیل شده و برگزاری تظاهرات ضد استبدادی و انتشار جزوات برای آگاهی مردم از اقدامات آنها بود <ref>سفری، محمدعلی، '''''قلم و سیاست''''' «از كودتای 28 مرداد تا ترور منصور)، تهران: نامك، 1373، ص 100.</ref>و نشریاتی چون راه مصدق، مكتب مصدق نیز از ارگان نهضت بودند<ref>نجاتی، غلامرضا، '''''تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران'''''. تهران: رسا، 1371، ص 47.</ref>. با جدایی حزب ایران از این نهضت در 1334 و دستگیری رهبران آن توسط شاه به علت انتشار اعلامیه «نفت» در 1336، فعالیتهای نهضت عملاً متوقف شد ولی تا سال 1339 موجودیت خود را حفظ كرد<ref> آبراهامیان، یرواند، '''''ایران بین دو انقلاب'''''، ترجمه كاظم فیروزمند و دیگران، تهران: مركز، 1371، ص 423.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== مآخذ == | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
کشور کمای | کشور کمای | ||
نسخهٔ ۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۶
نهضت مقاومت ملی، از نهضتهای ملی و مخالف استعمار خارجی.
پس از كودتای 28 مرداد از طرف پشتیبانان جبهه ملی به خصوص آیتالله حاج سیدرضا زنجانی، آیتالله طالقانی، مهندس بازرگان، عزتالله سحابی و رحیم عطایی تشكیل شد و در مدت كوتاهی به شركت احزاب و گروههای طرفدار نهضت ملی ایران مانند حزب ملت ایران، حزب مردم ایران، زحمتكشان و ... هواداران بسیاری پیدا كرد[۱]. اولین نشست اعضاء اولیه در خانه آیتالله زنجانی برگزار و نام نهضت مقاومت ملی به پیشنهاد شاپور بختیار به علت آشنایی با عملیات نهضت مقاومت فرانسه در جنگ جهانی دوم برای آن انتخاب شد[۲]. این نهضت هدف خود را در اعلامیه 7 شهریور [۳]1332 اعاده استقلال ملی و مبارزه علیه استعمار خارجی عنوان كرد[۴]. نهضت مقاومت ملی از كمیتههای مختلفی چون كمیته دانشگاه به سرپرستی مصطفی چمران و ابراهیم یزدی و كمیته ورزشكاران به سرپرستی غلامرضا تختی تشكیل شده و برگزاری تظاهرات ضد استبدادی و انتشار جزوات برای آگاهی مردم از اقدامات آنها بود [۵]و نشریاتی چون راه مصدق، مكتب مصدق نیز از ارگان نهضت بودند[۶]. با جدایی حزب ایران از این نهضت در 1334 و دستگیری رهبران آن توسط شاه به علت انتشار اعلامیه «نفت» در 1336، فعالیتهای نهضت عملاً متوقف شد ولی تا سال 1339 موجودیت خود را حفظ كرد[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
کشور کمای
- ↑ میرابوالقاسمی، سیدمحمدحسین، طالقانی فریادی در سكوت، تهران: شركت سهامی انتشار 1382، ص 404.
- ↑ بازرگان، مهدی، خاطرات بازرگان، شصت سال خدمت و مقاومت، گفتگو با غلامرضا نجاتی، ج اول تهران: رسا، 1375.
- ↑ حجازی، مسعود، رویدادها و داوریها، تهران: نیلوفر، 1375، ص208.
- ↑ كازیوروسكی، مارك، ج. سیاست خارجی آمریكا و شاه، ترجمه جمشید زنگنه، تهران: رسا، 1373، ص 202.
- ↑ سفری، محمدعلی، قلم و سیاست «از كودتای 28 مرداد تا ترور منصور)، تهران: نامك، 1373، ص 100.
- ↑ نجاتی، غلامرضا، تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران. تهران: رسا، 1371، ص 47.
- ↑ آبراهامیان، یرواند، ایران بین دو انقلاب، ترجمه كاظم فیروزمند و دیگران، تهران: مركز، 1371، ص 423.