مؤتمنالملک پیرنیا: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''پيرنيا، مؤتمنالملك،''' ميرزا حسينخان مشيرالدوله، از فعالان سياسي دوران مشروطيت و عهدهدار رياست مجلس شوراي ملي. (1254-1324ش / ؟ ق / ؟ م) وي فرزند ميرزا نصرالله خان مشيرالدوله صدراعظم دوران مشروطيت بود كه پس از كسب تحصيلات مقدماتي به اروپا رفت...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''پيرنيا، | '''[[موتمن الملک پیرنیا|پيرنيا، مؤتمنالملك]]،''' ميرزا حسينخان مشيرالدوله، از فعالان سياسیدوران مشروطيت و عهدهدار رياست مجلس شورایملي. (1254-1324ش / ؟ ق / ؟ م) | ||
ویفرزند ميرزا نصرالله خان مشيرالدوله صدراعظم دوران مشروطيت بود كه پس از كسب تحصيلات مقدماتیبه اروپا رفت و رشته حقوق را در پاريس، فلسفه و رياضی را در انگلستان آموخت. بعد از اتمام تحصيلات به ايران آمد و جزء معلمانِ مدرسه سياسی و <ref>بامداد، مهدي. '''''رجال ايران'''''. تهران: 1371، انتشارات زوار، ج1، ص388.</ref>سپس به مقام رياست مدرسه رسيد<ref>هدايت، مهدیقلیخان. '''''خاطرات و خطرات'''''. تهران: 1375، زوّار، ص141.</ref>. از طرف مظفرالدين شاه به همراه گروهی مأمور تنظيم نظامنامه مجلس شد<ref> چرچيل، جورج پ. '''''فرهنگ رجال قاجار'''''. تهران: 1369، انتشارات زرّين، ص187.</ref>. در كابينههای مختلف به وزارت رسيد و چند دوره نماينده و عهدهدار رياست مجلس بود كه مهمترين پُست سياسیاو محسوب ميشود. در انتخابات مجلس هفتم نيز وكيل شد ولیاز پذيرش پست حكومتی كناره گرفت. از آن به بعد دور از كارهای سياسی وقت خود را به مطالعه و مذاكره با دوستان و دانشمندان گذرانيد. بعد از شهريور 1320ش در امور سياسی مرتباً مورد مشورت قرار گرفت. در نهم شهريور 1326ش در 72 سالگی درگذشت<ref>عاقلي، باقر. '''''شرح حال رجال سياسیو نظامیمعاصر ايران.''''' تهران: 1380، نشر گفتار، ص479-476. </ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== ماخذ == | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
اکبر فلاحی | |||
نسخهٔ ۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۱۹
پيرنيا، مؤتمنالملك، ميرزا حسينخان مشيرالدوله، از فعالان سياسیدوران مشروطيت و عهدهدار رياست مجلس شورایملي. (1254-1324ش / ؟ ق / ؟ م)
ویفرزند ميرزا نصرالله خان مشيرالدوله صدراعظم دوران مشروطيت بود كه پس از كسب تحصيلات مقدماتیبه اروپا رفت و رشته حقوق را در پاريس، فلسفه و رياضی را در انگلستان آموخت. بعد از اتمام تحصيلات به ايران آمد و جزء معلمانِ مدرسه سياسی و [۱]سپس به مقام رياست مدرسه رسيد[۲]. از طرف مظفرالدين شاه به همراه گروهی مأمور تنظيم نظامنامه مجلس شد[۳]. در كابينههای مختلف به وزارت رسيد و چند دوره نماينده و عهدهدار رياست مجلس بود كه مهمترين پُست سياسیاو محسوب ميشود. در انتخابات مجلس هفتم نيز وكيل شد ولیاز پذيرش پست حكومتی كناره گرفت. از آن به بعد دور از كارهای سياسی وقت خود را به مطالعه و مذاكره با دوستان و دانشمندان گذرانيد. بعد از شهريور 1320ش در امور سياسی مرتباً مورد مشورت قرار گرفت. در نهم شهريور 1326ش در 72 سالگی درگذشت[۴].
نیز نگاه کنید به
ماخذ
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
اکبر فلاحی