حکمت مشاء: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی « '''مشاء، حكمت[1]،''' مكتبي در فلسفة غرب و اسلامي، Peripatetics = مشائيان. ريشة اين واژه در يوناني به معني راه رفتن و هم طواف كردن است. بنابر مشهور، ارسطو، 348- 322پ.م.؛ در هنگام تدريس فلسفه با شاگردان خويش راه ميرفت و از اين رو مكتب او مشائي و پيروانش مشائي...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''مشاء، حكمت[ | '''[[حکمت مشاء|مشاء، حكمت]][Peripatetism]،''' مكتبی در فلسفه غرب و اسلامی، Peripatetics = مشائیان. ریشه این واژه در یونانی به معنی راه رفتن و هم طواف كردن است. بنابر مشهور، ارسطو، 348- 322پ.م.؛ در هنگام تدریس فلسفه با شاگردان خویش راه میرفت و از این رو مكتب او مشائی و پیروانش مشائیان نام گرفتند؛ هر چند برخی این را به افلاطون استاد ارسطو نسبت دادهاند<ref>قاضی صاعد اندلسی. '''''التعریف بطبقات الامم'''''. به كوشش غلامرضا جمشیدنژاد اول، تهران: 1376ش، ص171.</ref>. مكتب ارسطوئی یا مشائی بنا بر اموزشهای ارسطو نخست در اتن شكل گرفت و پس از دوره یونانیان در زمان رومیان به وسیله شارحان او دنبال شد و برخی از عناصر ان از سوی نوافلاطونیان نیز پذیرفته گردید<ref>Sharples, R. W., "Peripatetics", in '''''Routledge encyclopedia of philosophy''''', ed by Edward Craig, 7/304.</ref>. انچه اندیشه ارسطو را به صورت مكتبی در فلسفه دراورد چنانكه بقیه اندیشمندان پیش و حتی بعد از خود را تحت الشعاع خود قرار داد و از همه مشهورتر شد این بود كه برای نخستین بار، هوشمندانه، تمام پرسشهای فلسفی و بخش عظیمی از موضوعات علمی موجود در ان زمان را در یك نظام منسجم و مرتبط گرد اورد. ارسطو تفكر خود را در چهار جهت اصلی منطق، طبیعت، متافیزیك و سیاست و اخلاق تنظیم كرد به طوری كه میتوان گفت همه این علوم برای نخستین بار به وسیلهاو تدوین گردید و به صورت علم در دسترس دیگران گذاشته شد<ref>فخری، ماجد. '''''«المشائیه''''' '''''القدیمه».''''' در الموسوعه الفلسفیه العربیه. به كوشش مهنزاده، 1988م، 2/1273- 1274.</ref>. | ||
پس از | پس از انكه فلسفه وارد جهان اسلامی شد، حكمت مشاء به عنوان یكی از مكاتب اصلی فكر فلسفی درامد. واژه حكیم در برابر فیلسوف به كار رفت و مشاء به حكمتی اطلاق گردید كه در ان تبیین امور جهان به روش عقلانی بدون اتكاء به شرع یا ذوق و كشف و شهود، صورت میگرفت، هر چند عناصری از اندیشههای افلاطونی و به تعبیر دقیقتر، نوافلاطونی نیز در انچه حكمت مشاء خوانده شده وارد شده بود. ابنسینا بزرگترین نمایندهحكمت مشاء در عالم اسلامی به شمار میرود و اندیشه او در برابر مكتب اشراق سهروردی، عرفان و كلام قرار میگیرد. | ||
== '''ماخذ:''' == | |||
---- | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
منوچهر پزشک | منوچهر پزشک | ||
نسخهٔ ۱ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۱
مشاء، حكمت[Peripatetism]، مكتبی در فلسفه غرب و اسلامی، Peripatetics = مشائیان. ریشه این واژه در یونانی به معنی راه رفتن و هم طواف كردن است. بنابر مشهور، ارسطو، 348- 322پ.م.؛ در هنگام تدریس فلسفه با شاگردان خویش راه میرفت و از این رو مكتب او مشائی و پیروانش مشائیان نام گرفتند؛ هر چند برخی این را به افلاطون استاد ارسطو نسبت دادهاند[۱]. مكتب ارسطوئی یا مشائی بنا بر اموزشهای ارسطو نخست در اتن شكل گرفت و پس از دوره یونانیان در زمان رومیان به وسیله شارحان او دنبال شد و برخی از عناصر ان از سوی نوافلاطونیان نیز پذیرفته گردید[۲]. انچه اندیشه ارسطو را به صورت مكتبی در فلسفه دراورد چنانكه بقیه اندیشمندان پیش و حتی بعد از خود را تحت الشعاع خود قرار داد و از همه مشهورتر شد این بود كه برای نخستین بار، هوشمندانه، تمام پرسشهای فلسفی و بخش عظیمی از موضوعات علمی موجود در ان زمان را در یك نظام منسجم و مرتبط گرد اورد. ارسطو تفكر خود را در چهار جهت اصلی منطق، طبیعت، متافیزیك و سیاست و اخلاق تنظیم كرد به طوری كه میتوان گفت همه این علوم برای نخستین بار به وسیلهاو تدوین گردید و به صورت علم در دسترس دیگران گذاشته شد[۳].
پس از انكه فلسفه وارد جهان اسلامی شد، حكمت مشاء به عنوان یكی از مكاتب اصلی فكر فلسفی درامد. واژه حكیم در برابر فیلسوف به كار رفت و مشاء به حكمتی اطلاق گردید كه در ان تبیین امور جهان به روش عقلانی بدون اتكاء به شرع یا ذوق و كشف و شهود، صورت میگرفت، هر چند عناصری از اندیشههای افلاطونی و به تعبیر دقیقتر، نوافلاطونی نیز در انچه حكمت مشاء خوانده شده وارد شده بود. ابنسینا بزرگترین نمایندهحكمت مشاء در عالم اسلامی به شمار میرود و اندیشه او در برابر مكتب اشراق سهروردی، عرفان و كلام قرار میگیرد.
ماخذ:
نیز نگاه کنید به
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
منوچهر پزشک