ثنویت: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''ثنويت،''' اعتقاد به وجود دو خالق و مدبر در عالم. معتقدان به دو خالق را ثنوي و نيز زنديق ناميدهاند.<sup>1</sup> اساساً قول به دو مبداء براي جهان، پديدهاي كهن است كه از آن به دو گانه انگاري يا ثنويت ياد ميشود. آراي فرقههاي مختلف ثنوي و بزرگان آن ف...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[ثنویت]]،''' اعتقاد به وجود دو خالق و مدبر در عالم. معتقدان به دو خالق را ثنوی و نیز زندیق نامیدهاند<ref>ابنمنظور. ذیل «'''''زندیق'''''»؛ '''''سمعانی'''''. 3/173.</ref>. اساساً قول به دو مبداء برای جهان، پدیدهای كهن است كه ازان به دو گانه انگاری یا ثنویت یاد میشود.ارای فرقههای مختلف ثنوی و بزرگانان فرقهها، به رغم وحدت در قول به دو خدا (فاعل خیر و فاعل شر) در فروع با هم متفاوت است. بحث از قدیم بودن دو خدا یا حادث بودن خدای شر، نحوه حدوث خدای فاعل شر، پیدایی عالم و ویژگیهای هر یك از دو خدا، از مهمترین اختلاف نظرهای فرعی در میان فرقههای ثنوی است. متكلمان مسلمان نیز در دو جا به بحث از ثنویت و ردان پرداختهاند. 1- در اثبات توحید و به اقتضایان، نفی ثنویت میشود<ref> ابنمیثم. '''''قواعد المرام فی علم الكلام'''''. قم: 1398ق، 100- 101.</ref>. 2- در بحث رنجها و شرور و حكمتانها. چون مهمترین توجیه ثنویون برای قول به دو مبداء، وجود شر در عالم است<sup>3</sup> میتوان گفت عقیده ثنویون بر سه مقدمه استوار است: مقدمه اول، خارج نبودن امور عالم از دو حال، خیر یا شر. مقدمه دوم، قول به تضاد میان خیر و شر و مقدمه سوم منع صدور افعال متضاد از فاعل واحد<ref>جرجانی، علی بن محمد. '''''شرح المواقف'''''. چاپ محمد بدرالدین نعسانی حلبی، مصر: 1907، 8/43. | ||
ثنوّیه← ثنویت</ref>. در نتیجه این مقدمات ثنویون معتقد بودند كه در عالم دو خالق وجود دارد كه یكی خالق همه خیرها و دیگری خالق همه شرهاست. | |||
'''مآخذ:''' | == '''مآخذ:''' == | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
امیرحسین ساکت اف | امیرحسین ساکت اف | ||
نسخهٔ ۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۴۹
ثنویت، اعتقاد به وجود دو خالق و مدبر در عالم. معتقدان به دو خالق را ثنوی و نیز زندیق نامیدهاند[۱]. اساساً قول به دو مبداء برای جهان، پدیدهای كهن است كه ازان به دو گانه انگاری یا ثنویت یاد میشود.ارای فرقههای مختلف ثنوی و بزرگانان فرقهها، به رغم وحدت در قول به دو خدا (فاعل خیر و فاعل شر) در فروع با هم متفاوت است. بحث از قدیم بودن دو خدا یا حادث بودن خدای شر، نحوه حدوث خدای فاعل شر، پیدایی عالم و ویژگیهای هر یك از دو خدا، از مهمترین اختلاف نظرهای فرعی در میان فرقههای ثنوی است. متكلمان مسلمان نیز در دو جا به بحث از ثنویت و ردان پرداختهاند. 1- در اثبات توحید و به اقتضایان، نفی ثنویت میشود[۲]. 2- در بحث رنجها و شرور و حكمتانها. چون مهمترین توجیه ثنویون برای قول به دو مبداء، وجود شر در عالم است3 میتوان گفت عقیده ثنویون بر سه مقدمه استوار است: مقدمه اول، خارج نبودن امور عالم از دو حال، خیر یا شر. مقدمه دوم، قول به تضاد میان خیر و شر و مقدمه سوم منع صدور افعال متضاد از فاعل واحد[۳]. در نتیجه این مقدمات ثنویون معتقد بودند كه در عالم دو خالق وجود دارد كه یكی خالق همه خیرها و دیگری خالق همه شرهاست.
مآخذ:
نیز نگاه کنید به
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
امیرحسین ساکت اف