ارجاء: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''اِرجاء'''، در لغت به معني به تأخير انداختن است و در اصطلاح دانش كلام داراي دو معناي مشهور و غيرمشهور است: 1) در معناي مشهور، ارجاء، به تأخير انداختن حكم مرتكب گناه كبيره تا روز رستاخيز است و در آن روز خدا تعيين ميكند كه مؤمن كيست و كافر كيست، ط...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''اِرجاء'''، در لغت به | [[ارجاء|'''اِرجاء'''،]] در لغت به معنی به تأخیر انداختن است و در اصطلاح دانش كلام دارای دو معنای مشهور و غیرمشهور است: 1) در معنای مشهور، ارجاء، به تأخیر انداختن حكم مرتكب گناه كبیره تا روز رستاخیز است و در ان روز خدا تعیین میكند كه مؤمن كیست و كافر كیست، طرفداران این نظریه را «مُرجئه» مینامند<ref> شهرستانی، ابوالفتح محمد بن عبدالكریم بن ابی بكر احمد. '''''الملل و النحل.''''' تحقیق محمد سید گیلانی، بیروت: 1395ق / 1975م، ص 1/139؛ اسفراینی، ابوالمظفر. '''''التبصیر فیالدین'''''. تصحیح محمد زاهد بن الحسن الكوثری، مصر: مكتبة الخانجی، 1374ق، ص 90؛ جرجانی، میر سید شریف. '''''شرح المواقف فی علم الكلام'''''. مصر: ناشر محمد افندی، 1325ق / 1907م، 8/396-397..</ref>. 2) در معنای غیرمشهور، به تأخیر انداختن امامت حضرت علی(ع) از نخستین خلیفه به چهارمین خلیفه است<ref> شهرستانی، ابوالفتح محمد بن عبدالكریم بن ابی بكر احمد. '''''الملل و النحل.''''' همانجا، ص 1/139.</ref>. | ||
] مرجئه ← اِرجاء[ | ] مرجئه ← اِرجاء[ | ||
== '''ماخذ:''' == | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
اصغر دادبه | اصغر دادبه | ||
نسخهٔ ۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۴
اِرجاء، در لغت به معنی به تأخیر انداختن است و در اصطلاح دانش كلام دارای دو معنای مشهور و غیرمشهور است: 1) در معنای مشهور، ارجاء، به تأخیر انداختن حكم مرتكب گناه كبیره تا روز رستاخیز است و در ان روز خدا تعیین میكند كه مؤمن كیست و كافر كیست، طرفداران این نظریه را «مُرجئه» مینامند[۱]. 2) در معنای غیرمشهور، به تأخیر انداختن امامت حضرت علی(ع) از نخستین خلیفه به چهارمین خلیفه است[۲].
] مرجئه ← اِرجاء[
ماخذ:
نیز نگاه کنید به
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
اصغر دادبه
- ↑ شهرستانی، ابوالفتح محمد بن عبدالكریم بن ابی بكر احمد. الملل و النحل. تحقیق محمد سید گیلانی، بیروت: 1395ق / 1975م، ص 1/139؛ اسفراینی، ابوالمظفر. التبصیر فیالدین. تصحیح محمد زاهد بن الحسن الكوثری، مصر: مكتبة الخانجی، 1374ق، ص 90؛ جرجانی، میر سید شریف. شرح المواقف فی علم الكلام. مصر: ناشر محمد افندی، 1325ق / 1907م، 8/396-397..
- ↑ شهرستانی، ابوالفتح محمد بن عبدالكریم بن ابی بكر احمد. الملل و النحل. همانجا، ص 1/139.