ابن میمون: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی « '''ابن ميمون،''' موسي بن ميمون اسرائيلي قرطبي (530- 601 ه.ق) فيلسوف و پزشك يهودي. وي از دانشمندان و احبار يهود است كه در ميان مسلمانان ميزيستند. وي چند سال در فسطاط، عضو محكمة شرعي يهود بود و در 583ق به رياست عامة يهود برگزيده شد.<sup>1</sup> موسي در دربار ص...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''ابن | '''[[ابن میمون]]،''' موسی بن میمون اسرائیلی قرطبی (530- 601 ه.ق) فیلسوف و پزشک یهودی. وی از دانشمندان و احبار یهود است که در میان مسلمانان میزیستند. وی چند سال در فسطاط، عضو محکمه شرعی یهود بود و در 583ق به ریاست عامه یهود برگزیده شد<ref>ولفسن، اسرائیلی، موسی بن میمون. قاهره: 1355ق، ص19.</ref>. موسی در دربار صلاحالدین ایوبی و فرزندش الملکالافضل، پزشک بود<ref>ابناثیر. '''''الکامل'''''. 12/155- 156.</ref> هنگامی که ابنمیمون هنوز در قرطبه میزیست با فتح شهر به دست موحدون، امیر موحدی برای یهود و نصارا، مهلتی تعیین کرد تا یا اسلام بیاورند یا شهر را ترک کنند. گفتهاند خانواده ابنمیمون ظاهراً اسلام اوردند و جزئیات احکام اسلامی را رعایت میکردند تا هنگامی که فرصت بیرون شدن از اندلس و مغرب را یافتند<ref>قفطی، علی بن یوسف. '''''تاریخ''''' '''''الحکما'''''. به کوشش یولیوس لیپرت، لایپزیک: 1903م، ص317- 318.</ref> دلاله الحائرین مهمترین کتاب فلسفی او است که اراء خود را در ان اورده است. در باب حدوث یا قدم (← حدوث و قدم) عالم که از اصلیترین مقدمات متکلمین و فلاسفه در اثبات صانع است، وی اعتقاد دارد که اثبات هیچ یک از دو سوی قضیه از طریق برهان، ممکن نیست ولی از انجا که بنابر شریعت موسی، عالم حادث است، او نیز عالم را حادث میداند<ref>ابنمیمون، موسی. '''''دااله''''' '''''الحائرین'''''. به کوشش حسین اتای، انکارا: 1974، 1/187.</ref> وی قاعده معروف «الواحد» را با لوازم ان، که اعتقاد به عقول دهگانه است، رد میکند<ref>'''''همان'''''. 2/343.</ref>. صفات حقیقی خدا را نیز صفات سلبیه او میداند و ذکر اوصاف ایجابی و ثبوتی برای او را نوعی شرک میشمارد<ref>'''''همان'''''. 1/140.</ref>. | ||
''' | == '''ماخذ:''' == | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
امیرحسین ساکتاف | |||
نسخهٔ ۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۷
ابن میمون، موسی بن میمون اسرائیلی قرطبی (530- 601 ه.ق) فیلسوف و پزشک یهودی. وی از دانشمندان و احبار یهود است که در میان مسلمانان میزیستند. وی چند سال در فسطاط، عضو محکمه شرعی یهود بود و در 583ق به ریاست عامه یهود برگزیده شد[۱]. موسی در دربار صلاحالدین ایوبی و فرزندش الملکالافضل، پزشک بود[۲] هنگامی که ابنمیمون هنوز در قرطبه میزیست با فتح شهر به دست موحدون، امیر موحدی برای یهود و نصارا، مهلتی تعیین کرد تا یا اسلام بیاورند یا شهر را ترک کنند. گفتهاند خانواده ابنمیمون ظاهراً اسلام اوردند و جزئیات احکام اسلامی را رعایت میکردند تا هنگامی که فرصت بیرون شدن از اندلس و مغرب را یافتند[۳] دلاله الحائرین مهمترین کتاب فلسفی او است که اراء خود را در ان اورده است. در باب حدوث یا قدم (← حدوث و قدم) عالم که از اصلیترین مقدمات متکلمین و فلاسفه در اثبات صانع است، وی اعتقاد دارد که اثبات هیچ یک از دو سوی قضیه از طریق برهان، ممکن نیست ولی از انجا که بنابر شریعت موسی، عالم حادث است، او نیز عالم را حادث میداند[۴] وی قاعده معروف «الواحد» را با لوازم ان، که اعتقاد به عقول دهگانه است، رد میکند[۵]. صفات حقیقی خدا را نیز صفات سلبیه او میداند و ذکر اوصاف ایجابی و ثبوتی برای او را نوعی شرک میشمارد[۶].
ماخذ:
نیز نگاه کنید به
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
امیرحسین ساکتاف