انس: تفاوت میان نسخه‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''[[انس]]،''' در لغت ضد توحش و وحشت و به معنای سکون قلب و ارام یافتن به چیزی است<ref>معین، محمد. '''''فرهنگ''''' '''''معین'''''. ذیل عنوان انس؛ دایرهالمعارف تشیع، ذیل «انس».</ref> و در اصطلاح انزعاجی (= وجد و شور) است، که از تأمل در ذات محبوب، عارف را دست می‌دهد، انس در برابر هیبت است و این هر دو از احوال سالکین است. هرگاه حق تعالی در دل بنده تجلی کند، به گونه‌ای که جلال خداوند بر او نمایان شود، این حال را هیبت گویند و باز چون جمال وی بر بنده اشکار گردد، حال بنده را انس می‌نامند. اهل هیبت از جلالش، دچار تعب می‌شوند و انان که انس یافته‌اند، غرق در شادی و طرب می‌گردند. پیوسته و به تناوب این دو حال در دل سالک جای می‌گیرند تا ان که سالک به مقامی خواهد رسید که این دو معتدل گردد. گروهی نیز گویند که هیبت درجه عارفان است و انس درجه مریدان.<ref>هجویری، ابوالحسن علی بن عثمان. '''''کشف‌المحجوب'''''. چاپ لنینگراد روسیه، 1304ش، ص491.</ref> از نشانه‌های اهل انس یکی ان است که از غیر محبوب گریزان و هراسان‌اند تا غایتی که از نفس خویش نیز می‌ترسند. و نشانه‌ای دیگر ان که چنان با ذکر محبوب انس گیرند که غالباً در اندیشه او فرو رفته‌اند و از پیرامونشان بی‌خبر می‌گردند<ref>سجادی، جعفر. '''''فرهنگ لغات و اصطلاحات و تعبیرات عرفانی'''''. کتابخانه طهوری، چاپ اول، 1370ش، ص149.</ref>. | '''[[انس]]،''' در لغت ضد توحش و وحشت و به معنای سکون قلب و ارام یافتن به چیزی است<ref>معین، محمد. '''''فرهنگ''''' '''''معین'''''. ذیل عنوان انس؛ دایرهالمعارف تشیع، ذیل «انس».</ref> و در اصطلاح انزعاجی (= وجد و شور) است، که از تأمل در ذات محبوب، عارف را دست می‌دهد، انس در برابر هیبت است و این هر دو از احوال سالکین است. هرگاه حق تعالی در دل بنده تجلی کند، به گونه‌ای که جلال خداوند بر او نمایان شود، این حال را هیبت گویند و باز چون جمال وی بر بنده اشکار گردد، حال بنده را انس می‌نامند. اهل هیبت از جلالش، دچار تعب می‌شوند و انان که انس یافته‌اند، غرق در شادی و طرب می‌گردند. پیوسته و به تناوب این دو حال در دل سالک جای می‌گیرند تا ان که سالک به مقامی خواهد رسید که این دو معتدل گردد. گروهی نیز گویند که هیبت درجه عارفان است و انس درجه مریدان.<ref>هجویری، ابوالحسن علی بن عثمان. '''''کشف‌المحجوب'''''. چاپ لنینگراد روسیه، 1304ش، ص491.</ref> از نشانه‌های اهل انس یکی ان است که از غیر محبوب گریزان و هراسان‌اند تا غایتی که از نفس خویش نیز می‌ترسند. و نشانه‌ای دیگر ان که چنان با ذکر محبوب انس گیرند که غالباً در اندیشه او فرو رفته‌اند و از پیرامونشان بی‌خبر می‌گردند<ref>سجادی، جعفر. '''''فرهنگ لغات و اصطلاحات و تعبیرات عرفانی'''''. کتابخانه طهوری، چاپ اول، 1370ش، ص149.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
== ماخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
دانشنامه ایران | سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
امیر حسین ساکت اف | |||
نسخهٔ ۱۱ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۵۴
انس، در لغت ضد توحش و وحشت و به معنای سکون قلب و ارام یافتن به چیزی است[۱] و در اصطلاح انزعاجی (= وجد و شور) است، که از تأمل در ذات محبوب، عارف را دست می‌دهد، انس در برابر هیبت است و این هر دو از احوال سالکین است. هرگاه حق تعالی در دل بنده تجلی کند، به گونه‌ای که جلال خداوند بر او نمایان شود، این حال را هیبت گویند و باز چون جمال وی بر بنده اشکار گردد، حال بنده را انس می‌نامند. اهل هیبت از جلالش، دچار تعب می‌شوند و انان که انس یافته‌اند، غرق در شادی و طرب می‌گردند. پیوسته و به تناوب این دو حال در دل سالک جای می‌گیرند تا ان که سالک به مقامی خواهد رسید که این دو معتدل گردد. گروهی نیز گویند که هیبت درجه عارفان است و انس درجه مریدان.[۲] از نشانه‌های اهل انس یکی ان است که از غیر محبوب گریزان و هراسان‌اند تا غایتی که از نفس خویش نیز می‌ترسند. و نشانه‌ای دیگر ان که چنان با ذکر محبوب انس گیرند که غالباً در اندیشه او فرو رفته‌اند و از پیرامونشان بی‌خبر می‌گردند[۳].
نیز نگاه کنید به
ماخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
امیر حسین ساکت اف