حقیقت محمدیه

حقیقت محمدیه، نخستین افریده خداوند كه از ان به اسم اعظم یا عقل اول تعبیر شده است. منظور از حقیقت محمدیه، شخصیت تاریخی پیامبر اسلام نیست بلكه روح و ذات وی به عنوان ظهور سخن خداوند (كلمه الهیه) است. شاید بتوان او را با عقل اول یا عقل كلی در دستگاه جهانشناسی نو افلاطونی، یكی دانست زیرا مانند ان، واسطه در خلقت عالم است. حقیقت محمدیه نه تنها نخستین كلمه‌ای است كه خداوند از رهگذر ان اراده خود را به بشر اشكار می‌كند بلكه مبداء خلاقی است كه جهان به واسطه ان افریده شده است. از این نظر حقیقت محمدیه، شباهت روشنی با «لوگوس» در مسیحیت دارد. همچنین حقیقت محمدیه از حیث ارتباط با انسان، صورت كامل انسان است كه در نفس خود جامع همه حقایق وجود است و لذا حقیقت محمدیه، انسان حقیقی و حقیقت انسانیت است. نزد عارفان و متصوفه نیز حقیقت محمدیه مصدر و منبع علوم باطن و معارف عرفانی است. نزد شیعه، حقیقت محمدیه شبیه به امام است،  زیرا امام نایب خدا در زمین و قطب كل افرینش محسوب می‌شود.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

امیرحسین ساکت اف