اسکندرنامه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
مشهورترین اسکندرنامه منظوم، اسکندرنامه نظامی است که دو بخش دارد: «شرفنامه» بخش تاریخی و «اقبالنامه» یا «خردنامه سکندری» که بخش اخلاقی عرفانی ان است. در این بخش اسکندر، حکیم و پیامبر معرفی میشود و نظامی، افکار فلسفی و پندهای خود را به نام ارسطو، افلاطون و سقراط در ان بیان میکند<ref name=":2" /><ref name=":3" /><ref name=":4" /><ref name=":1" />، اسکندرنامه (صفوی) که از داستانهای عامیانه فارسی است. این داستان به نثر و سرشار از صحنههای عیاری، جنگاوری و جادوگری است. شخصیت اصلی ان مهمتر نسیم عیار است<ref name=":3" /><ref name=":0" /><ref>موسوی بجنوری، کاظم/ '''''دایرهالمعارف بزرگ اسلامی'''''/ زیرنظر کاظم موسوی بجنوردی تهران 1377 ج 8 ص 367.</ref>. | مشهورترین اسکندرنامه منظوم، اسکندرنامه نظامی است که دو بخش دارد: «شرفنامه» بخش تاریخی و «اقبالنامه» یا «خردنامه سکندری» که بخش اخلاقی عرفانی ان است. در این بخش اسکندر، حکیم و پیامبر معرفی میشود و نظامی، افکار فلسفی و پندهای خود را به نام ارسطو، افلاطون و سقراط در ان بیان میکند<ref name=":2" /><ref name=":3" /><ref name=":4" /><ref name=":1" />، اسکندرنامه (صفوی) که از داستانهای عامیانه فارسی است. این داستان به نثر و سرشار از صحنههای عیاری، جنگاوری و جادوگری است. شخصیت اصلی ان مهمتر نسیم عیار است<ref name=":3" /><ref name=":0" /><ref>موسوی بجنوری، کاظم/ '''''دایرهالمعارف بزرگ اسلامی'''''/ زیرنظر کاظم موسوی بجنوردی تهران 1377 ج 8 ص 367.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
== ماخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
دانشنامه ایران | سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
صدیقه فروزنده محفوظ | صدیقه فروزنده محفوظ | ||
نسخهٔ ۱۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۶
اسکندرنامه نام کتابهایی به نظم یا به نثر در باره اسکندر مقدونی پادشاه مقدونیه (323- 356.م) است[۱][۲]. موضوع این کتابها که در ان تاریخ و افسانه به یکدیگر امیخته است عبارتند از: تولد اسکندر، لشگرکشیها و سفرهای او، جنگهای او با دارا (داریوش سوم)، ازدواج او با روشنک دختر دارا، جنگ با دیوان و پریان، ساختن شهرهایی به نام اسکندریه، ساختن ایینه اسکندری و جام جهاننما، سد یاجوج و مأجوج (موجود افسانهای)، سفر او به ظلمات در جستجوی اب حیات و سرانجام گرفتاری و مرگ او درظلمات[۳][۴].
اسکندرنامههای مشهوری که وجود دارد عبارتند از: اسکندرنامه قدیم که در زمان ساسانیان از یونانی به پهلوی، سپس از پهلوی به سریانی و بعد به عربی و احتمالاً در زمان سامانیان به فارسی ترجمه شده است[۵]. نثر کتاب روان و امیزهای از حقایق تاریخی، روایتهای سریانی و افسانههای ایرانی است. همین افسانهها به شاهنامه فردوسی و خمسه نظامی راه یافته است[۶].
مشهورترین اسکندرنامه منظوم، اسکندرنامه نظامی است که دو بخش دارد: «شرفنامه» بخش تاریخی و «اقبالنامه» یا «خردنامه سکندری» که بخش اخلاقی عرفانی ان است. در این بخش اسکندر، حکیم و پیامبر معرفی میشود و نظامی، افکار فلسفی و پندهای خود را به نام ارسطو، افلاطون و سقراط در ان بیان میکند[۳][۵][۶][۲]، اسکندرنامه (صفوی) که از داستانهای عامیانه فارسی است. این داستان به نثر و سرشار از صحنههای عیاری، جنگاوری و جادوگری است. شخصیت اصلی ان مهمتر نسیم عیار است[۵][۱][۷].
نیز نگاه کنید به
ماخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ انوشه، حسن، دانشنامه ادب فارسی/ به سرپرستی حسن انوشه. تهران جلد یکم ص 107.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ انوشه، حسن، دانشنامه ادب فارسی/ به سرپرستی حسن انوشه. تهران جلد یکم ص 107.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ معین، محمد. فرهنگ فارسی دکتر محمد معین. تهران: امیرکبیر جلد 5 اعلام.
- ↑ میرهادی، توران/ فرهنگنامه کودکان و نوجوانان/ به سرپرستی میرهادی جلد 2 ص 357
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ مصاحب، غلامحسین. دایرهالمعارف فارسی به سرپرستی غلامحسین مصاحب تهران جلد 1 ص 141.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ دهخدا، علی اکبر. لغتنامه/ مؤسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران جلد 2 ص 2081.
- ↑ موسوی بجنوری، کاظم/ دایرهالمعارف بزرگ اسلامی/ زیرنظر کاظم موسوی بجنوردی تهران 1377 ج 8 ص 367.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
صدیقه فروزنده محفوظ