بعث: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

نسخهٔ ‏۱۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۴

بَعْث، در لغت به معنی برانگیختن و فرستادن است و در اصطلاح متکلمان در دو معنا به کار می‌رود:

1) رستاخیز و قیامت

به معنای زنده کردن مردگان و بیرون آوردن آنان از گورهاست تا جزای کردارهای نیک و بد خود را دریافت کنند^[۱]. این واژه به صورت مصدر یعنی «بَعْث» در سهایه^[۲] و به صورت صیغه‌های مختلف فعل درآیات گوناگون قرآن آمده است، مثلِ «مَنْ بَعَثْنا مِن مَرْقَدِنا: کیست که ما را از گورهایمان برانگیزد یعنی دوباره ما را زنده کند؟» (³⁶/52) [← قیامت]

2) بعثت

یعنی برانگیختن پیامبران و فرستادنانان به سوی مردم تا مردم را به راه راست هدایت کنند مثل «بَعَثْنا فی کّلِ اُمّهٍ رَسُولاً: در میان هر امّتی پیامبرانی را برانگیختیم»^[۳] (¹⁶/36) [←نبوّت]. باعث، اسم فاعل «بعث» از نام‌های نیکوی خداوند یا از اسماءالحسنی است که در دو معنی به کار می‌رود: برانگیزنده یا فرستنده پیامبران؛^[۴] انتقال دهنده انسان از نشأتی به نشأت دیگر یا از مرحله‌ای به مرحله دیگر که یک بار در جریان خلق نخستین صورت می‌گیرد و انسان از عدم خلق می‌شود و بار دوم در جریان خلق دومین یاافرینش دوم انجام می‌شود وآن عبارت است از بعث یا زنده شدن مردگان و برانگیخته شدن آنان از گورها^[۵].

نیز نگاه کنید به

اسماء الحسنی

ماخذ

↑ تهانوی. کشاف‌اصطلاحات. بیروت: 1996م، 1/340.
↑ قرآن کریم، سوره های حج/5؛ روم/56؛ لقمان/28.
↑ طریحی. مجمع‌البحرین. تهران: بی‌تا، 2/236.
↑ ابوالفتوح. تفسیرروض‌الجنان و روح‌الجنان. تهران: بی‌تا، 2/164.
↑ سمعانی. روح‌الارواح. تهران: 422؛ غزالی، المقصدالاسنی. قاهره: 1324ق، 59- 60؛ فیض. علم‌الیقین. قم: 1358، 1/134.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اصغر دادبه

[1] تهانوی. کشاف‌اصطلاحات. بیروت: 1996م، 1/340.

[2] قرآن کریم، سوره های حج/5؛ روم/56؛ لقمان/28.

[3] طریحی. مجمع‌البحرین. تهران: بی‌تا، 2/236.

[4] ابوالفتوح. تفسیرروض‌الجنان و روح‌الجنان. تهران: بی‌تا، 2/164.

[5] سمعانی. روح‌الارواح. تهران: 422؛ غزالی، المقصدالاسنی. قاهره: 1324ق، 59- 60؛ فیض. علم‌الیقین. قم: 1358، 1/134.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''[[بعث|بَعْث]]:''' در لغت به معنی برانگیختن و فرستادن است و در اصطلاح متکلمان در دو معنا به کار می‌رود: 1) رستاخیز و قیامت، و زنده کردن مردگان و بیروناوردنانان از گورهاست تا جزای کردارهای نیک و بد خود را دریافت کنند<ref>تهانوی. '''''کشاف‌اصطلاحات.''''' بیروت: 1996م، 1/340.</ref>. این واژه به صورت مصدر یعنی «بَعْث» در سهایه (نک: حج/5؛ روم/56؛ لقمان/28) و به صورت صیغه‌های مختلف فعل درایات گوناگون قرآنامده است، مثلِ «مَنْ بَعَثْنا مِن مَرْقَدِنا: کیست که ما را از گورهایمان برانگیزد یعنی دوباره ما را زنده کند؟» (<sup>36</sup>/52) [← قیامت]
+'''[[بعث|بَعْث]]،''' در لغت به معنی برانگیختن و فرستادن است و در اصطلاح متکلمان در دو معنا به کار می‌رود:
-) '''بعثت،''' یعنی برانگیختن پیامبران و فرستادنانان به سوی مردم تا مردم را به راه راست هدایت کنند مثل «بَعَثْنا فی کّلِ اُمّهٍ رَسُولاً: در میان هر امّتی پیامبرانی را برانگیختیم»<ref>طریحی. '''''مجمع‌البحرین'''''. تهران: بی‌تا، 2/236.</ref> (<sup>16</sup>/36) [←نبوّت]. باعث، اسم فاعل «بعث» از نام‌های نیکوی خداوند یا از اسماءالحسنی است که در دو معنی به کار می‌رود: برانگیزنده یا فرستنده پیامبران؛<ref>ابوالفتوح. '''''تفسیرروض‌الجنان و روح‌الجنان'''''. تهران: بی‌تا، 2/164.</ref> انتقال دهنده انسان از نشأتی به نشأت دیگر یا از مرحله‌ای به مرحله دیگر که یک بار در جریان خلق نخستین صورت می‌گیرد و انسان از عدم خلق می‌شود و بار دوم در جریان خلق دومین یاافرینش دوم انجام می‌شود وان عبارت است از بعث یا زنده شدن مردگان و برانگیخته شدنانان از گورها<ref>سمعانی. '''''روح‌الارواح'''''. تهران: 422؛ غزالی، '''''المقصدالاسنی'''''. قاهره: 1324ق، 59- 60؛ فیض. '''''علم‌الیقین'''''. قم: 1358، 1/134.</ref>.
+=== 1) رستاخیز و قیامت ===
+به معنای  زنده کردن مردگان و بیرون آوردن آنان از گورهاست تا جزای کردارهای نیک و بد خود را دریافت کنند<ref>تهانوی. '''''کشاف‌اصطلاحات.''''' بیروت: 1996م، 1/340.</ref>. این واژه به صورت مصدر یعنی «بَعْث» در سهایه<ref>قرآن کریم، سوره های حج/5؛ روم/56؛ لقمان/28.</ref>  و به صورت صیغه‌های مختلف فعل درآیات گوناگون قرآن آمده است، مثلِ «مَنْ بَعَثْنا مِن مَرْقَدِنا: کیست که ما را از گورهایمان برانگیزد یعنی دوباره ما را زنده کند؟» (<sup>36</sup>/52) [← قیامت]
+=== 2) بعثت ===
+یعنی برانگیختن پیامبران و فرستادنانان به سوی مردم تا مردم را به راه راست هدایت کنند مثل «بَعَثْنا فی کّلِ اُمّهٍ رَسُولاً: در میان هر امّتی پیامبرانی را برانگیختیم»<ref>طریحی. '''''مجمع‌البحرین'''''. تهران: بی‌تا، 2/236.</ref> (<sup>16</sup>/36) [←نبوّت]. باعث، اسم فاعل «بعث» از نام‌های نیکوی خداوند یا از [[اسماء الحسنی|اسماءالحسنی]] است که در دو معنی به کار می‌رود: برانگیزنده یا فرستنده پیامبران؛<ref>ابوالفتوح. '''''تفسیرروض‌الجنان و روح‌الجنان'''''. تهران: بی‌تا، 2/164.</ref> انتقال دهنده انسان از نشأتی به نشأت دیگر یا از مرحله‌ای به مرحله دیگر که یک بار در جریان خلق نخستین صورت می‌گیرد و انسان از عدم خلق می‌شود و بار دوم در جریان خلق دومین یاافرینش دوم انجام می‌شود وآن عبارت است از بعث یا زنده شدن مردگان و برانگیخته شدن آنان از گورها<ref>سمعانی. '''''روح‌الارواح'''''. تهران: 422؛ غزالی، '''''المقصدالاسنی'''''. قاهره: 1324ق، 59- 60؛ فیض. '''''علم‌الیقین'''''. قم: 1358، 1/134.</ref>.
 == نیز نگاه کنید به ==
+* [[اسماء الحسنی]]<br />
 == ماخذ ==