باوی: تفاوت میان نسخه‌ها
صفحه‌ای تازه حاوی « '''باوي'''، يا بابوي، بابويي، از ايلات لُر شيعي مذهب استان كهگيلويه و بويراحمد. برخي نام ايل را برگرفته از نام باويه از قبايل عرب خوزستان مي دانند و به اشتباه آن را ”عرب“ دانسته‌اند.<sup>1</sup> قلمرو باوي‌ها منطقة باشت و باوي در جنوب كهگيلويه و بو...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[باوی]]'''، یا بابوی، بابویی، از ایلات لُر شیعی مذهب استان کهگیلویه و بویراحمد. برخی نام ایل را برگرفته از نام باویه از قبایل عرب خوزستان می دانند و به اشتباه ان را ”عرب“ دانسته‌اند<ref> حسینی فسایی، حسن. '''''فارسنامهناصری'''''. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، ص 2/1479؛ پورکاظم، کاظم. '''''مدخلی بر شناخت قبایل عرب خوزستان'''''. تهران: 1376، ص 114-116. </ref>. | ||
قلمرو | قلمرو باوی‌ها منطقهباشت و باوی در جنوب کهگیلویه و بویراحمد است که در تقسیم‌بندی کشوری جزو شهرستان گچساران دارد<ref> '''''فرهنگ ابادی‌های کشور، سرشماری عمومی نفوس و مسکن (1365)، استان کهگیلویه و بویراحمد'''''. تهران: 1367، ص 145.</ref>. ایل باوی از 4 تیرهبزرگ: شیخ جلیل، دولیاری (دولتیاری)، عالیشی (عالیشاهی) و گشین و 15 تیره کوچک تشکیل شده است<ref>'''''باور، محمود'''''. کوه گیلویه و ایلات ان، تهران: 1324، 116- 117؛ صفی‌نژاد، جواد. '''''اطلس ایلات کهگیلویه''''' تهران: 1347، 112 با امان‌اللهی بهاروند، سگندر. '''''قوم لُر'''''، تهران: 137ش، 216- 217. </ref>. رده‌بندی اجتماعی باوی‌ها از کوچک‌ترین واحد تا بزرگ‌ترین به صورت: حونه (خانواده) ← اولاد ← طایفه ← تیره ← ایل است. | ||
امار جمعیت باوی‌ها را در 150 سال گذشته به اختلاف بین 1200 تا حدود 4000 خانوار گزارش کرده‌اند<ref>امام شوشتری، محمدعلی. '''''تاریخ جغرافیای خوزستان'''''. تهران: 1331، ص 86. حسینی فسایی، همانجا؛ باور، محمود. '''''کوه گیلویه و ایلات ان'''''. تهران: 1324، ص 118؛ دوبد، س. '''''سفرنامهلرستان و خوزستان'''''. ترجمهمحمدحسین اریا، تهران: 1371، ص 176؛</ref>. در 1347ش امار دقیق جمعیت باوی‌ها 5461 خانوار داده شده است<ref>'''''جمعیت و شناسنامهایلات کهگیلویه.''''' مؤسسهمطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران، 1347، ص 13؛ </ref>. جمعیت کوچندهایل باشت و بابویی را در هم سرشماری 1377ش، خانوار اورده‌اند<ref> '''''سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی'''''. تهران: 1378، ص ؟ . </ref>. | |||
شیوه معیشت سنتی باوی‌ها مبتنی بر دامداری، باغداری و کشاورزی است. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== ماخذ == | |||
== منبع اصلی == | |||
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
سکندر امان اللهی بهارمند | سکندر امان اللهی بهارمند | ||
تلخیص معصومه ابراهیمی | تلخیص معصومه ابراهیمی | ||
تلخیص از مقاله باوی '''''دایرة‌المعارف بزرگ اسلامی''''' | |||
نسخهٔ ۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۲
باوی، یا بابوی، بابویی، از ایلات لُر شیعی مذهب استان کهگیلویه و بویراحمد. برخی نام ایل را برگرفته از نام باویه از قبایل عرب خوزستان می دانند و به اشتباه ان را ”عرب“ دانسته‌اند[۱].
قلمرو باوی‌ها منطقهباشت و باوی در جنوب کهگیلویه و بویراحمد است که در تقسیم‌بندی کشوری جزو شهرستان گچساران دارد[۲]. ایل باوی از 4 تیرهبزرگ: شیخ جلیل، دولیاری (دولتیاری)، عالیشی (عالیشاهی) و گشین و 15 تیره کوچک تشکیل شده است[۳]. رده‌بندی اجتماعی باوی‌ها از کوچک‌ترین واحد تا بزرگ‌ترین به صورت: حونه (خانواده) ← اولاد ← طایفه ← تیره ← ایل است.
امار جمعیت باوی‌ها را در 150 سال گذشته به اختلاف بین 1200 تا حدود 4000 خانوار گزارش کرده‌اند[۴]. در 1347ش امار دقیق جمعیت باوی‌ها 5461 خانوار داده شده است[۵]. جمعیت کوچندهایل باشت و بابویی را در هم سرشماری 1377ش، خانوار اورده‌اند[۶].
شیوه معیشت سنتی باوی‌ها مبتنی بر دامداری، باغداری و کشاورزی است.
نیز نگاه کنید به
ماخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سکندر امان اللهی بهارمند
تلخیص معصومه ابراهیمی
تلخیص از مقاله باوی دایرة‌المعارف بزرگ اسلامی
- ↑ حسینی فسایی، حسن. فارسنامهناصری. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، ص 2/1479؛ پورکاظم، کاظم. مدخلی بر شناخت قبایل عرب خوزستان. تهران: 1376، ص 114-116.
- ↑ فرهنگ ابادی‌های کشور، سرشماری عمومی نفوس و مسکن (1365)، استان کهگیلویه و بویراحمد. تهران: 1367، ص 145.
- ↑ باور، محمود. کوه گیلویه و ایلات ان، تهران: 1324، 116- 117؛ صفی‌نژاد، جواد. اطلس ایلات کهگیلویه تهران: 1347، 112 با امان‌اللهی بهاروند، سگندر. قوم لُر، تهران: 137ش، 216- 217.
- ↑ امام شوشتری، محمدعلی. تاریخ جغرافیای خوزستان. تهران: 1331، ص 86. حسینی فسایی، همانجا؛ باور، محمود. کوه گیلویه و ایلات ان. تهران: 1324، ص 118؛ دوبد، س. سفرنامهلرستان و خوزستان. ترجمهمحمدحسین اریا، تهران: 1371، ص 176؛
- ↑ جمعیت و شناسنامهایلات کهگیلویه. مؤسسهمطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران، 1347، ص 13؛
- ↑ سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص ؟ .