پرش به محتوا

بختیارنامه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''بختیارنامه'''. عنوان یکی از قصه‌های معروف فارسی که کهن‌ترین تحریر متن منثور آن را به شمس‌الدین محمد دقایقی مروزی (اواخر سدة 6 و اوایل سدة 7 ق/ 11 و 12 م) نسبت می‌دهند حاوی یک مقدمه، 10 باب (قصّه) و یک خاتمه است. داستان شرح زندگی بختیار پسر آزاد بخت...» ایجاد کرد
 
Maedeh (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''بختیارنامه'''. عنوان یکی از قصه‌های معروف فارسی که کهن‌ترین تحریر متن منثور آن را به شمس‌الدین محمد دقایقی مروزی (اواخر سدة 6 و اوایل سدة 7 ق/ 11 و 12 م) نسبت می‌دهند حاوی یک مقدمه، 10 باب (قصّه) و یک خاتمه است.
'''[[بختیارنامه]]'''. عنوان یکی از قصه‌های معروف فارسی که کهن‌ترین تحریر متن منثور ان را به شمس‌الدین محمد دقایقی مروزی (اواخر سده 6 و اوایل سده 7 ق/ 11 و 12 م) نسبت می‌دهند حاوی یک مقدمه، 10 باب (قصّه) و یک خاتمه است.


داستان شرح زندگی بختیار پسر آزاد بخت شاه سیستان است که در میان دزدان بزرگ شد. سپس به دربار راه یافت و به شاه که پدرش بود و او را نمی‌شناخت، چنان نزدیک شد که حسودان، شاه را به قتل او برانگیختند، اما فرخ سوار، پیشوای دزدان پرده از راز زندگی بختیار برداشت تا شاه و ملکه پسر خود را باز شناسند.  
داستان شرح زندگی بختیار پسر ازاد بخت شاه سیستان است که در میان دزدان بزرگ شد. سپس به دربار راه یافت و به شاه که پدرش بود و او را نمی‌شناخت، چنان نزدیک شد که حسودان، شاه را به قتل او برانگیختند، اما فرخ سوار، پیشوای دزدان پرده از راز زندگی بختیار برداشت تا شاه و ملکه پسر خود را باز شناسند.  


جز داستان اصلی بختیار، قهرمانان 9 قصة دیگر بختیارنامه هر یک ماجرایی شبیه بختیار دارند و مانند داستانهای هزارو یک شب<sup>*</sup> تودرتو و به هم مرتبط‌اند.<sup>1</sup> شباهت میان قصة «ده وزیر» بختیارنامه و «هفت‌وزیر» سندبادنامه چنان زیاد است که برخی آن را تقلید از هفت وزیر دانسته‌اند.<sup>2</sup>  
جز داستان اصلی بختیار، قهرمانان 9 قصه دیگر بختیارنامه هر یک ماجرایی شبیه بختیار دارند و مانند داستانهای هزارو یک شب<sup>*</sup> تودرتو و به هم مرتبط‌اند<ref>اته، هرمان، تاریخ ادبیات فارسی، ترجمه رضازاده شفق، تهران: 1337 ش، 223.</ref>. شباهت میان قصه «ده وزیر» بختیارنامه و «هفت‌وزیر» سندبادنامه چنان زیاد است که برخی ان را تقلید از هفت وزیر دانسته‌اند<ref>   '''''بختیارنامه (راحه‌الارواح فی سرور‌المفراح)'''''، تحریر محمد دقایقی مروزی، به کوشش ذبیح‌الله صفا، تهران: 1345 ش، 71 به بعد، 119 به بعد.، 137 به بعد؛ نولدکه، تئودور، '''''مقدمه بر بختیارنامه'''''، ترجمه مقدمه کیکاوس جهانداری (نک: محمد روشن)، تهران، 1367 ش، 23.</ref>.


همة قصه‌ها متضمن پند و اندرز در تأیید فضایل ورد رذایل اخلاقی است. <sup>3</sup> ذبیح‌ا... صفا براساس نام‌ها و نوع تمثیلات منقول در بختیارنامه که در ترجمه‌های عربی و گاه تحریر‌های فارسی این قصه بازمانده است، احتمال می‌دهد که تحریرهای بختیارنامه از یکی از متون کهن پیش از اسلام سرچشمه گرفته و در زمرة داستان‌هایی مانند سندبادنامه و کلیله و دمنه باشد که در دورة تکوینی حیات ادب عربی در سده‌های اول هجری از پهلوی به عربی ترجمه شده‌اند.<sup>4</sup>  
همه قصه‌ها متضمن پند و اندرز در تأیید فضایل ورد رذایل اخلاقی است<ref>افشار، ایرج، «ترجمه فارسی بختیارنامه»، جهان‌ نو، تهران، 1330 ش، س 6، شمر 12، 246.</ref>.ذبیح‌ا... صفا براساس نام‌ها و نوع تمثیلات منقول در بختیارنامه که در ترجمه‌های عربی و گاه تحریر‌های فارسی این قصه بازمانده است، احتمال می‌دهد که تحریرهای بختیارنامه از یکی از متون کهن پیش از اسلام سرچشمه گرفته و در زمره داستان‌هایی مانند سندبادنامه و کلیله و دمنه باشد که در دوره تکوینی حیات ادب عربی در سده‌های اول هجری از پهلوی به عربی ترجمه شده‌اند<ref>صفا، ذبیح‌الله، «مقدمه بر بختیارنامه» در حماسه سرایی در ایران، تهران: 1352، 6.</ref>.


از بختیارنامه چند تحریر منظوم و منثور به فارسی و عربی در دست است.
از بختیارنامه چند تحریر منظوم و منثور به فارسی و عربی در دست است.


== نیز نگاه کنید به ==


'''''مآخذ:'''''
== ماخذ ==


1-    اته، هرمان، تاریخ ادبیات فارسی، ترجمة رضازاده شفق، تهران: 1337 ش، 223.
== منبع اصلی ==
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،


2-    '''''بختیارنامه (راحه‌الارواح فی سرور‌المفراح)'''''، تحریر محمد دقایقی مروزی، به کوشش ذبیح‌الله صفا، تهران: 1345 ش، 71 به بعد، 119 به بعد.، 137 به بعد؛ نولدکه، تئودور، '''''مقدمه بر بختیارنامه'''''، ترجمة مقدمه کیکاوس جهانداری (نک: محمد روشن)، تهران، 1367 ش، 23.
== نویسنده مقاله ==
ابوالفضل خطیبی


3-    افشار، ایرج، «ترجمة فارسی بختیارنامه»، جهان‌ نو، تهران، 1330 ش، س 6، شمر 12، 246.
تلخیص کننده: اعظم محبوبی  
 
4-    صفا، ذبیح‌الله، «مقدمه بر بختیارنامه» در حماسه سرایی در ایران، تهران: 1352، 6.


تلخیص از: بختیارنامه، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، 1381 ش، ج 11، 486- 487.
تلخیص از: بختیارنامه، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، 1381 ش، ج 11، 486- 487.
ابوالفضل خطیبی
تلخیص کننده: اعظم محبوبی  

نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۸

بختیارنامه. عنوان یکی از قصه‌های معروف فارسی که کهن‌ترین تحریر متن منثور ان را به شمس‌الدین محمد دقایقی مروزی (اواخر سده 6 و اوایل سده 7 ق/ 11 و 12 م) نسبت می‌دهند حاوی یک مقدمه، 10 باب (قصّه) و یک خاتمه است.

داستان شرح زندگی بختیار پسر ازاد بخت شاه سیستان است که در میان دزدان بزرگ شد. سپس به دربار راه یافت و به شاه که پدرش بود و او را نمی‌شناخت، چنان نزدیک شد که حسودان، شاه را به قتل او برانگیختند، اما فرخ سوار، پیشوای دزدان پرده از راز زندگی بختیار برداشت تا شاه و ملکه پسر خود را باز شناسند.

جز داستان اصلی بختیار، قهرمانان 9 قصه دیگر بختیارنامه هر یک ماجرایی شبیه بختیار دارند و مانند داستانهای هزارو یک شب* تودرتو و به هم مرتبط‌اند[۱]. شباهت میان قصه «ده وزیر» بختیارنامه و «هفت‌وزیر» سندبادنامه چنان زیاد است که برخی ان را تقلید از هفت وزیر دانسته‌اند[۲].

همه قصه‌ها متضمن پند و اندرز در تأیید فضایل ورد رذایل اخلاقی است[۳].ذبیح‌ا... صفا براساس نام‌ها و نوع تمثیلات منقول در بختیارنامه که در ترجمه‌های عربی و گاه تحریر‌های فارسی این قصه بازمانده است، احتمال می‌دهد که تحریرهای بختیارنامه از یکی از متون کهن پیش از اسلام سرچشمه گرفته و در زمره داستان‌هایی مانند سندبادنامه و کلیله و دمنه باشد که در دوره تکوینی حیات ادب عربی در سده‌های اول هجری از پهلوی به عربی ترجمه شده‌اند[۴].

از بختیارنامه چند تحریر منظوم و منثور به فارسی و عربی در دست است.

نیز نگاه کنید به

ماخذ

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالفضل خطیبی

تلخیص کننده: اعظم محبوبی  

تلخیص از: بختیارنامه، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، 1381 ش، ج 11، 486- 487.

  1. اته، هرمان، تاریخ ادبیات فارسی، ترجمه رضازاده شفق، تهران: 1337 ش، 223.
  2.    بختیارنامه (راحه‌الارواح فی سرور‌المفراح)، تحریر محمد دقایقی مروزی، به کوشش ذبیح‌الله صفا، تهران: 1345 ش، 71 به بعد، 119 به بعد.، 137 به بعد؛ نولدکه، تئودور، مقدمه بر بختیارنامه، ترجمه مقدمه کیکاوس جهانداری (نک: محمد روشن)، تهران، 1367 ش، 23.
  3. افشار، ایرج، «ترجمه فارسی بختیارنامه»، جهان‌ نو، تهران، 1330 ش، س 6، شمر 12، 246.
  4. صفا، ذبیح‌الله، «مقدمه بر بختیارنامه» در حماسه سرایی در ایران، تهران: 1352، 6.