اصلان طالبی: تفاوت میان نسخهها
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:56glj1.jpg|بندانگشتی|کتاب آئینه و آواز، برگرفته از سایت ویستا، قابل بازیابی از https://vista.ir/w/a/21/56glj]] | [[پرونده:56glj1.jpg|بندانگشتی|کتاب آئینه و آواز، برگرفته از سایت ویستا، قابل بازیابی از https://vista.ir/w/a/21/56glj]] | ||
'''اصلان طالبی، ('''1302-1378ش)، عاشیق، نوازنده، خواننده، داستانگو و شاعر در آذربایجان غربی. | '''اصلان طالبی، ('''1302-1378ش)، عاشیق، نوازنده، خواننده، داستانگو و شاعر در [[آذربایجان غربی]]. | ||
در خوی به دنیا آمد. از نوجوانی | در خوی به دنیا آمد. از نوجوانی حرفه عاشیقی را انتخاب كرد و بی آن كه به طور مستقیم از استادی آموزش ببیند، توانست از هنر عاشیقهای بزرگ خوی مانند عاشیق مهدی، عاشیق حسین، عاشیق عسكر و... استفاده نماید. او با سابقهترین و مهمترین [[موسیقی آذربایجان غربی|عاشیق آذربایجان غربی]] در نیم قرن گذشته بوده است. با توجه به قدرت صدا، بداههخوانی، بداههنوازی، حافظه شعری و عمق نگاه او به انسان و طبیعت میتوان او را از مهمترین خنیاگران تاریخ معاصر ایران قلمداد كرد. در روستای چای پاره حومه قره زادین درگذشت<ref>طالبی، اصلان(1381). مصاحبه.</ref><ref>درویشی، محمد رضا(1376). '''''آئینه و آواز'''''. تهران: نشر حوزه هنری.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
دانشنامه ایران | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
محمد رضا درویشی | محمد رضا درویشی | ||
نسخهٔ ۲۱ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۵۶
اصلان طالبی، (1302-1378ش)، عاشیق، نوازنده، خواننده، داستانگو و شاعر در آذربایجان غربی.
در خوی به دنیا آمد. از نوجوانی حرفه عاشیقی را انتخاب كرد و بی آن كه به طور مستقیم از استادی آموزش ببیند، توانست از هنر عاشیقهای بزرگ خوی مانند عاشیق مهدی، عاشیق حسین، عاشیق عسكر و... استفاده نماید. او با سابقهترین و مهمترین عاشیق آذربایجان غربی در نیم قرن گذشته بوده است. با توجه به قدرت صدا، بداههخوانی، بداههنوازی، حافظه شعری و عمق نگاه او به انسان و طبیعت میتوان او را از مهمترین خنیاگران تاریخ معاصر ایران قلمداد كرد. در روستای چای پاره حومه قره زادین درگذشت[۱][۲].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمد رضا درویشی