پرش به محتوا

ملک قاسم میرزا: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''ملك قاسم ميرزا'''، (ز 1222ق/ د 1277ق)، شاهزادة قاجار<sup>1</sup> و از نخستين ايرانياني كه با فن عكاسي به روش داگرئوتيپ<sup>*</sup> آشنايي يافته بود. او پسر فتحعلي‌شاه قاجار و از شاهزادگان نيك‌انديش و نوجوي زمان خود در كسب علوم و مهارت‌هاي فني بود و با زبان...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''ملك قاسم ميرزا'''، (ز 1222ق/ د 1277ق)، شاهزادة قاجار<sup>1</sup> و از نخستين ايرانياني كه با فن عكاسي به روش داگرئوتيپ<sup>*</sup> آشنايي يافته بود.  
'''ملک قاسم میرزا'''، (ز 1222ق/ د 1277ق)، شاهزاده قاجار<ref>محمود میرزا. '''''گلشن محمود'''''. نسخه خطی، ش ف 95، کتابخانه ملی ایران، در بیان احوال نواب ملک قاسم میرزا، ص 80.</ref> و از نخستین ایرانیانی که با فن عکاسی به روش داگرئوتیپ<sup>*</sup> آشنایی یافته بود.  


او پسر فتحعلي‌شاه قاجار و از شاهزادگان نيك‌انديش و نوجوي زمان خود در كسب علوم و مهارت‌هاي فني بود و با زبان‌هاي انگليسي، فرانسه، روسي، تركي، عربي و هندي آشنايي بسيار داشت.<sup>2</sup>  
او پسر فتحعلی‌شاه قاجار و از شاهزادگان نیک‌اندیش و نوجوی زمان خود در کسب علوم و مهارت‌های فنی بود و با زبان‌های انگلیسی، فرانسه، روسی، ترکی، عربی و هندی آشنایی بسیار داشت<ref>تورنتن، لین. '''''تصاویری از ایران'''''. (سفر کلنل ف. کلمباری به دربار شاه ایران)، ترجمه مینا نوایی با مقدمه علی بلوکباشی، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 1374، ص 58-59.</ref>.<sup>2</sup>  


در كسب علوم و دانش‌هاي جديد كوشا بود و خود نيز مدرسه‌اي به سبك جديد در شيشوان اورميه تأسيس كرد. او با خارجيان و از جمله كشيش‌هاي پروتستان مقيم اورميه روابط نزديكي داشت. ملك قاسم ميرزا دوستدار هنر بود و به نقاشي عشق مي‌ورزيد و دستي نيز در نقاشي داشت. <sup>3</sup>  
در کسب علوم و دانش‌های جدید کوشا بود و خود نیز مدرسه‌ای به سبک جدید در شیشوان اورمیه تأسیس کرد. او با خارجیان و از جمله کشیش‌های پروتستان مقیم اورمیه روابط نزدیکی داشت. ملک قاسم میرزا دوستدار هنر بود و به نقاشی عشق می‌ورزید و دستی نیز در نقاشی داشت<ref>ذکاء، یحیی. '''''تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام در ایران'''''. به کوشش کریم امامی، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، 1376، ص 9-17. </ref>


وي همچنين، عكس‌‌هايي را به روش داگرئوتيپ در اورميه عكسبرداري كرده بود.<sup>4</sup> كار عكسبرداري ملك قاسم ميرزا را مي‌توان بر اساس شواهد شفاهي حتي متقدم بر كار برخي خارجيان در ايران بشمار آورد.  
وی همچنین، عکس‌‌هایی را به روش داگرئوتیپ در اورمیه عکسبرداری کرده بود<ref>Adle, Ch., avec la collaboration de yahya zoka, «Notes et Documents sur la photographie Iranianne et son Histoire», '''''studia Irannica''''', Leiden: Brill, 1983, Vol XII.</ref>. کار عکسبرداری ملک قاسم میرزا را می‌توان بر اساس شواهد شفاهی حتی متقدم بر کار برخی خارجیان در ایران بشمار آورد<ref>ذکاء، یحیی. '''''تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام در ایران'''''. به کوشش کریم امامی، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، 1376، ص. 8-17.</ref>.  


== مآخذ ==
1.    نیزنک: محمود میرزا. '''''گلشن محمود'''''. نسخه خطی، ش ف 95، کتابخانه ملی ایران، در بیان احوال نواب ملک قاسم میرزا، ص 80.


'''مأخذ:'''  
2.    تورنتن، لین. '''''تصاویری از ایران'''''. (سفر کلنل ف. کلمباری به دربار شاه ایران)، ترجمه مینا نوایی با مقدمه علی بلوکباشی، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 1374، ص 58-59.


1.    نيزنك: محمود ميرزا. '''''گلشن محمود'''''. نسخة خطي، ش ف 95، كتابخانة ملي ايران، در بيان احوال نواب ملك قاسم ميرزا، ص 80.
3.    ذکاء، یحیی. '''''تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام در ایران'''''. به کوشش کریم امامی، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، 1376، ص 9-17.  
 
2.    تورنتن، لين. '''''تصاويري از ايران'''''. (سفر كلنل ف. كلمباري به دربار شاه ايران)، ترجمة مينا نوايي با مقدمة علي بلوكباشي، تهران: دفتر پژوهش‌هاي فرهنگي، 1374، ص 58-59.
 
3.    ذكاء، يحيي. '''''تاريخ عكاسي و عكاسان پيشگام در ايران'''''. به كوشش كريم امامي، تهران: انتشارات علمي و فرهنگي، 1376، ص 9-17.  


4.    Adle, Ch., avec la collaboration de yahya zoka, «Notes et Documents sur la photographie Iranianne et son Histoire», '''''studia Irannica''''', Leiden: Brill, 1983, Vol XII.
4.    Adle, Ch., avec la collaboration de yahya zoka, «Notes et Documents sur la photographie Iranianne et son Histoire», '''''studia Irannica''''', Leiden: Brill, 1983, Vol XII.


نيزنك: ذكاء. همان. ص 8-17.
نیزنک: ذکاء. همان. ص 8-17.


محمدرضا طهماسب پور
محمدرضا طهماسب پور

نسخهٔ ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۳۶

ملک قاسم میرزا، (ز 1222ق/ د 1277ق)، شاهزاده قاجار[۱] و از نخستین ایرانیانی که با فن عکاسی به روش داگرئوتیپ* آشنایی یافته بود.

او پسر فتحعلی‌شاه قاجار و از شاهزادگان نیک‌اندیش و نوجوی زمان خود در کسب علوم و مهارت‌های فنی بود و با زبان‌های انگلیسی، فرانسه، روسی، ترکی، عربی و هندی آشنایی بسیار داشت[۲].2

در کسب علوم و دانش‌های جدید کوشا بود و خود نیز مدرسه‌ای به سبک جدید در شیشوان اورمیه تأسیس کرد. او با خارجیان و از جمله کشیش‌های پروتستان مقیم اورمیه روابط نزدیکی داشت. ملک قاسم میرزا دوستدار هنر بود و به نقاشی عشق می‌ورزید و دستی نیز در نقاشی داشت[۳].

وی همچنین، عکس‌‌هایی را به روش داگرئوتیپ در اورمیه عکسبرداری کرده بود[۴]. کار عکسبرداری ملک قاسم میرزا را می‌توان بر اساس شواهد شفاهی حتی متقدم بر کار برخی خارجیان در ایران بشمار آورد[۵].

مآخذ

1.    نیزنک: محمود میرزا. گلشن محمود. نسخه خطی، ش ف 95، کتابخانه ملی ایران، در بیان احوال نواب ملک قاسم میرزا، ص 80.

2.    تورنتن، لین. تصاویری از ایران. (سفر کلنل ف. کلمباری به دربار شاه ایران)، ترجمه مینا نوایی با مقدمه علی بلوکباشی، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 1374، ص 58-59.

3.    ذکاء، یحیی. تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام در ایران. به کوشش کریم امامی، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، 1376، ص 9-17.

4.    Adle, Ch., avec la collaboration de yahya zoka, «Notes et Documents sur la photographie Iranianne et son Histoire», studia Irannica, Leiden: Brill, 1983, Vol XII.

نیزنک: ذکاء. همان. ص 8-17.

محمدرضا طهماسب پور

  1. محمود میرزا. گلشن محمود. نسخه خطی، ش ف 95، کتابخانه ملی ایران، در بیان احوال نواب ملک قاسم میرزا، ص 80.
  2. تورنتن، لین. تصاویری از ایران. (سفر کلنل ف. کلمباری به دربار شاه ایران)، ترجمه مینا نوایی با مقدمه علی بلوکباشی، تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 1374، ص 58-59.
  3. ذکاء، یحیی. تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام در ایران. به کوشش کریم امامی، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، 1376، ص 9-17.
  4. Adle, Ch., avec la collaboration de yahya zoka, «Notes et Documents sur la photographie Iranianne et son Histoire», studia Irannica, Leiden: Brill, 1983, Vol XII.
  5. ذکاء، یحیی. تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام در ایران. به کوشش کریم امامی، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، 1376، ص. 8-17.