دستفروش: تفاوت میان نسخهها
ظاهر
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
دستفروش (محسن مخملباف، 1365) | دستفروش (محسن مخملباف، 1365) | ||
فیلمی در سه «اپیزود» (قسمت بههم پیوسته)، که بین اجزا و عوامل تشکیلدهنده هر قسمت از حیث صدا و تصویر ارتباط و هماهنگی درونی به چشم میخورد. مخملباف با این فیلم سینمای خود را از فیلمهایی که تا قبل از آن میساخت ـ و بیشتر خام و جنبههای شعارگونه داشتند ـ جدا کرد، و راه خود را به جشنوارههای خارجی قرار گرفت. از نظر مخملباف دستفروش فیلمی فلسفی درباره انسان است؛ انسانی که در قسمت اول متولد میشود، در قسمت دوم به زندگی خود ادامه میدهد و در قسمت سوم میمیرد. هر قسمت از این فیلم فیلمبردار و بازیگران مستقل خود را دارد<ref>حیدری، غلام (1372). کوتاه شده از «معرفی و نقد فیلمهای محسن مخملباف». انتشارات اسپرگ، ص 51-44.</ref>. | فیلمی در سه «اپیزود» (قسمت بههم پیوسته)، که بین اجزا و عوامل تشکیلدهنده هر قسمت از حیث صدا و تصویر ارتباط و هماهنگی درونی به چشم میخورد. مخملباف با این فیلم سینمای خود را از فیلمهایی که تا قبل از آن میساخت ـ و بیشتر خام و جنبههای شعارگونه داشتند ـ جدا کرد، و راه خود را به جشنوارههای خارجی قرار گرفت. از نظر مخملباف دستفروش فیلمی فلسفی درباره انسان است؛ انسانی که در قسمت اول متولد میشود، در قسمت دوم به زندگی خود ادامه میدهد و در قسمت سوم میمیرد. هر قسمت از این فیلم فیلمبردار و بازیگران مستقل خود را دارد<ref>حیدری، غلام (1372). کوتاه شده از «معرفی و نقد فیلمهای محسن مخملباف». انتشارات اسپرگ، ص 51-44.</ref><ref>«فیلمنامه و نقد فیلم دستفروش»، گردآوری: ابراهیم نبوی، نشر نی، 1368.</ref><ref>«معرفی و شناخت محسن مخملباف»، عباس بهارلو، نشر قطره، 1379، ص 307 تا 334.</ref>. | ||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
عباس بهارلو | |||
== | |||
نسخهٔ ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۰
دستفروش (محسن مخملباف، 1365)
فیلمی در سه «اپیزود» (قسمت بههم پیوسته)، که بین اجزا و عوامل تشکیلدهنده هر قسمت از حیث صدا و تصویر ارتباط و هماهنگی درونی به چشم میخورد. مخملباف با این فیلم سینمای خود را از فیلمهایی که تا قبل از آن میساخت ـ و بیشتر خام و جنبههای شعارگونه داشتند ـ جدا کرد، و راه خود را به جشنوارههای خارجی قرار گرفت. از نظر مخملباف دستفروش فیلمی فلسفی درباره انسان است؛ انسانی که در قسمت اول متولد میشود، در قسمت دوم به زندگی خود ادامه میدهد و در قسمت سوم میمیرد. هر قسمت از این فیلم فیلمبردار و بازیگران مستقل خود را دارد[۱][۲][۳].
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
عباس بهارلو