طبیعت بی جان: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۳

طبیعیت بی جان برگرفته از سایت منظوم قابل بازیابی از https://www.manzoom.ir/gallery/tt0172354/%DA%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%DB%8C-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86-1354

طبیعت بی‌جان (سهراب شهیدثالث، 1354)

فیلمی از کارگردانی که به عنوان بنیان‌گذار رئالیسم در سینمای ایران شناخته شده است. شهیدثالث طبیعت بی‌جان را درباره زندگی ساده و بدون فراز و فرود سوزن‌بانی پیر ساخت، که با دریافت حکم بازنشستگی‌اش مستأصل می‌ماند که به کجا پناه ببرد^[۱]. شهیدثالث مثل فیلم اولش (یک اتفاق ساده)* با بازیگران غیرحرفه‌ای کار کرد، و از این لحاظ کوشید به نفس زندگی آدم‌ها نزدیک‌تر شود^[۲]. طول نماهای فیلم او، برای ترسیم رئالیستی زندگی، آن‌قدر بلند هستند که تا قبل از آن در سینمای ایران نمونه و سابقه نداشت. خود او گفته است طول این نماها از این بابت بلنداند تا در ذهن مخاطب رسوخ کنند^[۳]. در این فیلم پیرمرد و پیرزنی نابازیگر (ز. بنیادی و زهرا یزدانی) نقش‌های اصلی را ایفا کرده‌اند. دیپلم هیئت داوران پروتستان و هزار مارک جایزه نقدی، دیپلم هیئت داوران کاتولیک و چهار هزار مارک جایزه نقدی و جایزه خرس نقره‌ای بهترین کارگردانی در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین (1974) به این فیلم اهدا شده است^[۴]^[۵].

نیز نگاه کنید به

یک اتفاق ساده

مآخذ

↑ بهارلو، عباس (1384). «فیلم‌شناخت ایران». نشر قطره، ص 487 و 488.
↑ «یادنامه سهراب شهیدثالث» (1378). به کوشش علی دهباشی. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 346.
↑ «یادنامه سهراب شهیدثالث» (1378). به کوشش علی دهباشی. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 304.
↑ عصام، مهدی (1355). راهنمای فیلم‌های برگزیده ایرانی در جشنواره‌های داخلی و خارجی. انتشارات وزارت فرهنگ و هنر، ص 139.
↑ «فیلم و سینما»، شماره 8، 31 تیر 1377، ص 30 تا 47.

[1] بهارلو، عباس (1384). «فیلم‌شناخت ایران». نشر قطره، ص 487 و 488.

[2] «یادنامه سهراب شهیدثالث» (1378). به کوشش علی دهباشی. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 346.

[3] «یادنامه سهراب شهیدثالث» (1378). به کوشش علی دهباشی. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 304.

[4] عصام، مهدی (1355). راهنمای فیلم‌های برگزیده ایرانی در جشنواره‌های داخلی و خارجی. انتشارات وزارت فرهنگ و هنر، ص 139.

[5] «فیلم و سینما»، شماره 8، 31 تیر 1377، ص 30 تا 47.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
+[[پرونده:طبیعت بی جان (سهراب شهیدثالث، 1354).jpg|بندانگشتی|طبیعیت بی جان برگرفته از سایت منظوم قابل بازیابی از https://www.manzoom.ir/gallery/tt0172354/%DA%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%DB%8C-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86-1354]]
 طبیعت بی‌جان (سهراب شهیدثالث، 1354)
-فیلمی از کارگردانی که به عنوان بنیان‌گذار رئالیسم در سینمای ایران شناخته شده است. شهیدثالث طبیعت بی‌جان را درباره زندگی ساده و بدون فراز و فرود سوزن‌بانی پیر ساخت، که با دریافت حکم بازنشستگی‌اش مستأصل می‌ماند که به کجا پناه ببرد<ref>بهارلو، عباس (1384). «فیلم‌شناخت ایران». نشر قطره، ص 487 و 488.</ref>. شهیدثالث مثل فیلم اولش ([[یک اتفاق ساده]])* با بازیگران غیرحرفه‌ای کار کرد، و از این لحاظ کوشید به نفس زندگی آدم‌ها نزدیک‌تر شود<ref>«یادنامه سهراب شهیدثالث» (1378). به کوشش علی دهباشی. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 346.</ref>. طول نماهای فیلم او، برای ترسیم رئالیستی زندگی، آن‌قدر بلند هستند که تا قبل از آن در سینمای ایران نمونه و سابقه نداشت. خود او گفته است طول این نماها از این بابت بلنداند تا در ذهن مخاطب رسوخ کنند<ref>«یادنامه سهراب شهیدثالث» (1378). به کوشش علی دهباشی. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 304.</ref>. در این فیلم پیرمرد و پیرزنی نابازیگر (ز. بنیادی و زهرا یزدانی) نقش‌های اصلی را ایفا کرده‌اند. دیپلم هیئت داوران پروتستان و هزار مارک جایزه نقدی، دیپلم هیئت داوران کاتولیک و چهار هزار مارک جایزه نقدی و جایزه خرس نقره‌ای بهترین کارگردانی در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین (1974) به این فیلم اهدا شده است<ref>عصام، مهدی (1355). راهنمای فیلم‌های برگزیده ایرانی در جشنواره‌های داخلی و خارجی. انتشارات وزارت فرهنگ و هنر، ص 139.</ref>.
+فیلمی از کارگردانی که به عنوان بنیان‌گذار رئالیسم در سینمای ایران شناخته شده است. شهیدثالث طبیعت بی‌جان را درباره زندگی ساده و بدون فراز و فرود سوزن‌بانی پیر ساخت، که با دریافت حکم بازنشستگی‌اش مستأصل می‌ماند که به کجا پناه ببرد<ref>بهارلو، عباس (1384). «فیلم‌شناخت ایران». نشر قطره، ص 487 و 488.</ref>. شهیدثالث مثل فیلم اولش ([[یک اتفاق ساده]])* با بازیگران غیرحرفه‌ای کار کرد، و از این لحاظ کوشید به نفس زندگی آدم‌ها نزدیک‌تر شود<ref>«یادنامه سهراب شهیدثالث» (1378). به کوشش علی دهباشی. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 346.</ref>. طول نماهای فیلم او، برای ترسیم رئالیستی زندگی، آن‌قدر بلند هستند که تا قبل از آن در سینمای ایران نمونه و سابقه نداشت. خود او گفته است طول این نماها از این بابت بلنداند تا در ذهن مخاطب رسوخ کنند<ref>«یادنامه سهراب شهیدثالث» (1378). به کوشش علی دهباشی. انتشارات شهاب ثاقب و انتشارات سخن، ص 304.</ref>. در این فیلم پیرمرد و پیرزنی نابازیگر (ز. بنیادی و زهرا یزدانی) نقش‌های اصلی را ایفا کرده‌اند. دیپلم هیئت داوران پروتستان و هزار مارک جایزه نقدی، دیپلم هیئت داوران کاتولیک و چهار هزار مارک جایزه نقدی و جایزه خرس نقره‌ای بهترین کارگردانی در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین (1974) به این فیلم اهدا شده است<ref>عصام، مهدی (1355). راهنمای فیلم‌های برگزیده ایرانی در جشنواره‌های داخلی و خارجی. انتشارات وزارت فرهنگ و هنر، ص 139.</ref><ref>«فیلم و سینما»، شماره 8، 31 تیر 1377، ص 30 تا 47.</ref>.
-عباس بهارلو
+== نیز نگاه کنید به ==
-نیز نک: «یک اتفاق ساده»
+* [[یک اتفاق ساده]]
-همچنین نک: «فیلم و سینما»، شماره 8، 31 تیر 1377، ص 30 تا 47.
+== مآخذ ==
-== کتابشناسی ==