دَمام: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''دَمام'''، سازی از خانوادهی پوست صدا<sup>*</sup>ی دو طرفه که در بوشهر کم و بیش در خوزستان متداول است. | '''دَمام'''، سازی از [[سازهای پوست صدا|خانوادهی پوست صدا]]<sup>*</sup>ی دو طرفه که در [[بوشهر]] کم و بیش در [[استان خوزستان|خوزستان]] متداول است. | ||
دَمام نوعی دهل دو طرفه است که در منطقه بوشهر در مراسم عزاداری محرم کاربرد دارد احتمال دارد که دمام را در سدههای پیشین از آفریقا یا هندوستان به بوشهر آورده باشند. این ساز از یک استوانه چوبی و یا فلزی تشکیل شده که بر دو سر آن به شکل خاصی پوست کشیدهاند پوستها از طریق طوقهها (در هر طرف دمام دو طوقه ا ست) و یک رشته ریسمان به بدنه متصل میشوند. | دَمام نوعی [[دهل]] دو طرفه است که در منطقه بوشهر در مراسم عزاداری محرم کاربرد دارد احتمال دارد که دمام را در سدههای پیشین از آفریقا یا هندوستان به [[بوشهر]] آورده باشند. این ساز از یک استوانه چوبی و یا فلزی تشکیل شده که بر دو سر آن به شکل خاصی پوست کشیدهاند پوستها از طریق طوقهها (در هر طرف دمام دو طوقه ا ست) و یک رشته ریسمان به بدنه متصل میشوند. | ||
دمام در سه اندازه و با سه نقش به نامهای دمام معمولی، دمام غمبر و دمام اشکون به کار میروند. نقش هر یک از سه نوع دمام مشخص و با نقش دیگری متفاوت است. براساس اعتقادات مردم بوشهر، تعداد دمامهایی که در دستهها به کار میروند باید طاق و معمولاً میان 7 تا 11، یا گاه بیشتر باشد. دمامها را تعدادی شبح<sup>*</sup> و یک بوق<sup>*</sup> شاخی همراهی میکنند. حاصل اجرای گروه دمام، یک موسیقی پلی ریتمی است. گروه دمام وظیفهی اعلام شروع مراسم عزاداری را در ماههای محرم، صفر و گاه رمضان برعهده دارد با چوب قسمت راست دمام و با دست به سمت چپ آن مینوازند<ref>اطلاعات این مدخل از طریق كارمیدانی بدست آمده است.</ref><ref>درویشی، محمدرضا، دایرهالمعارف سازهای ایران، جلد3.</ref> | دمام در سه اندازه و با سه نقش به نامهای دمام معمولی، دمام غمبر و دمام اشکون به کار میروند. نقش هر یک از سه نوع دمام مشخص و با نقش دیگری متفاوت است. براساس اعتقادات مردم بوشهر، تعداد دمامهایی که در دستهها به کار میروند باید طاق و معمولاً میان 7 تا 11، یا گاه بیشتر باشد. دمامها را تعدادی شبح<sup>*</sup> و یک [[بوق]]<sup>*</sup> شاخی همراهی میکنند. حاصل اجرای گروه دمام، یک موسیقی پلی ریتمی است. گروه دمام وظیفهی اعلام شروع مراسم عزاداری را در ماههای محرم، صفر و گاه رمضان برعهده دارد با چوب قسمت راست دمام و با دست به سمت چپ آن مینوازند<ref>اطلاعات این مدخل از طریق كارمیدانی بدست آمده است.</ref><ref>درویشی، محمدرضا، دایرهالمعارف سازهای ایران، جلد3.</ref> | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[موسیقی بوشهر]] | * [[موسیقی بوشهر]] | ||
* [[سازهای پوست صدا]] | |||
== ''مآخذ'' == | == ''مآخذ'' == | ||
<references /> | <references /> | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
دانشنامه ایران | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
محمدرضا درویشی | محمدرضا درویشی | ||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:موسیقی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۲۶
دَمام، سازی از خانوادهی پوست صدا*ی دو طرفه که در بوشهر کم و بیش در خوزستان متداول است.
دَمام نوعی دهل دو طرفه است که در منطقه بوشهر در مراسم عزاداری محرم کاربرد دارد احتمال دارد که دمام را در سدههای پیشین از آفریقا یا هندوستان به بوشهر آورده باشند. این ساز از یک استوانه چوبی و یا فلزی تشکیل شده که بر دو سر آن به شکل خاصی پوست کشیدهاند پوستها از طریق طوقهها (در هر طرف دمام دو طوقه ا ست) و یک رشته ریسمان به بدنه متصل میشوند.
دمام در سه اندازه و با سه نقش به نامهای دمام معمولی، دمام غمبر و دمام اشکون به کار میروند. نقش هر یک از سه نوع دمام مشخص و با نقش دیگری متفاوت است. براساس اعتقادات مردم بوشهر، تعداد دمامهایی که در دستهها به کار میروند باید طاق و معمولاً میان 7 تا 11، یا گاه بیشتر باشد. دمامها را تعدادی شبح* و یک بوق* شاخی همراهی میکنند. حاصل اجرای گروه دمام، یک موسیقی پلی ریتمی است. گروه دمام وظیفهی اعلام شروع مراسم عزاداری را در ماههای محرم، صفر و گاه رمضان برعهده دارد با چوب قسمت راست دمام و با دست به سمت چپ آن مینوازند[۱][۲]
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا درویشی