پرش به محتوا

ابوسهل مسیحی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''ابوسهل مسيحي'''، عيسي بن يحيي مسيحي جرجاني (د. در دهة نخست سدة 5 ق)، پزشك، اختر شناس، رياضي‌دان و فيلسوف. در ميانة سدة 4ق در جرجان زاده شد. مسيحي بود و در عبادت شيوه‌اي خاص داشت.<sup>(1و2)</sup> در ربع آخر سدة 4ق مدتي نزد اسپهبد مرزبان بن رستم در شهريار...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''ابوسهل مسيحي'''، عيسي بن يحيي مسيحي جرجاني (د. در دهة نخست سدة 5 ق)، پزشك، اختر شناس، رياضي‌دان و فيلسوف.  
'''ابوسهل مسیحی'''، عیسی بن یحیی مسیحی جرجانی (د. در دهه نخست سده 5 ق)، پزشک، اختر شناس، ریاضی‌دان و فیلسوف.  


در ميانة سدة 4ق در جرجان زاده شد. مسيحي بود و در عبادت شيوه‌اي خاص داشت.<sup>(1و2)</sup> در ربع آخر سدة مدتي نزد اسپهبد مرزبان بن رستم در شهريار و فريم بود. سپس به گرگانج نزد آل مأمون (حك 387-408ق) رفت. در آنجا به حلقة دانشمندان آن روزگار، همچون ابوريحان بيروني، ابن سينا و ابونصر منصور بن عراق پيوست و آثاري براي آنان نوشت.<sup>(1و3و4)</sup> نظامي عروضي در روايتي آورده است كه ابوسهل و ابن سينا از بيم محمود غزنوي از گرگانج به سوي جرجان گريختند و ابوسهل در ميانة راه جان سپرد،<sup>(5)</sup> در حالي كه ابن سينا پس از رسيدن به جرجان، شرح مذاكرات پيشين خود با ابوسهل را در نامه‌اي از جرجان به گرگانج براي او فرستاد. برخي از تاريخ نگاران و محققان اروپايي او را استاد ابن سينا در پزشكي دانسته‌اند، اما ابن سينا مي‌گويد كه پزشكي را خود آموخته است.<sup>(1)</sup>  
در میانه سده 4ق در جرجان زاده شد. مسیحی بود و در عبادت شیوه‌ای خاص داشت.<sup>(1و2)</sup> در ربع آخر سده مدتی نزد اسپهبد مرزبان بن رستم در شهریار و فریم بود. سپس به گرگانج نزد آل مأمون (حک 387-408ق) رفت. در آنجا به حلقه دانشمندان آن روزگار، همچون ابوریحان بیرونی، ابن سینا و ابونصر منصور بن عراق پیوست و آثاری برای آنان نوشت.<sup>(1و3و4)</sup> نظامی عروضی در روایتی آورده است که ابوسهل و [[ابن سینا، پزشک|ابن سینا]] از بیم محمود غزنوی از گرگانج به سوی جرجان گریختند و ابوسهل در میانه راه جان سپرد،<sup>(5)</sup> در حالی که ابن سینا پس از رسیدن به جرجان، شرح مذاکرات پیشین خود با ابوسهل را در نامه‌ای از جرجان به گرگانج برای او فرستاد. برخی از تاریخ نگاران و محققان اروپایی او را استاد [[ابن سینا، پزشک|ابن سینا]] در پزشکی دانسته‌اند، اما ابن سینا می‌گوید که پزشکی را خود آموخته است.<sup>(1)</sup>  


آثار مهم ابوسهل، عبارت‌اند از: ''المائة'' يا صدباب و ''الطب الكلي'' در پزشكي؛ '' اظهار حكمة الله تعالي في خلق الانسان''، ''اصناف العلوم الحكمية'' در طبقه بندي علوم.<sup>(1)</sup> ديميتري گوتاس اين رساله را كه دربرگيرندة فهرست نسبتاً كاملي از رئوس مطالب است به انگليسي تلخيص كرده است.<sup>(6)</sup>  
آثار مهم ابوسهل، عبارت‌اند از: ''المائه'' یا صدباب و ''الطب الکلی'' در پزشکی؛ '' اظهار حکمه الله تعالی فی خلق الانسان''، ''اصناف العلوم الحکمیه'' در طبقه بندی علوم.<sup>(1)</sup> دیمیتری گوتاس این رساله را که دربرگیرنده فهرست نسبتاً کاملی از رئوس مطالب است به انگلیسی تلخیص کرده است.<sup>(6)</sup>  




'''مآخذ''':
'''مآخذ''':


1-     كرامتي، يونس. «ابوسهل مسيحي»، '''''دايرة المعارف بزرگ اسلامي'''''. ج5، ص 574-579.  
1-     کرامتی، یونس. «ابوسهل مسیحی»، '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''. ج5، ص 574-579.  


2-     بيهقي، علي بن زيد. '''''تتمة صوان الحكمة''.''' به كوشش محمد شفيع، لاهور: 1351ق، ص88-90.
2-     بیهقی، علی بن زید. '''''تتمه صوان الحکمه''.''' به کوشش محمد شفیع، لاهور: 1351ق، ص88-90.


3-     ابن ابي اصيعبه. '''''عيون الأنباء'''''. به كوشش آگوست مولر، قاهره: 1299ق، 1/327-328، 2/19.  
3-     ابن ابی اصیعبه. '''''عیون الأنباء'''''. به کوشش آگوست مولر، قاهره: 1299ق، 1/327-328، 2/19.  


4-     قفطي، علي بن يوسف. '''''تاريخ الحكماء'''''. به كوشش ليپرت، لايپزيك: 1903م؛ ص414، 417.
4-     قفطی، علی بن یوسف. '''''تاریخ الحکماء'''''. به کوشش لیپرت، لایپزیک: 1903م؛ ص414، 417.


5-     نظامي عروضي. '''''چهارمقاله'''''. به كوشش معين، تهران: 1333، ص118-121.
5-     نظامی عروضی. '''''چهارمقاله'''''. به کوشش معین، تهران: 1333، ص118-121.


6-             Gutas, D., Avicenna and the Aristotelian Tradition, Leiden, 1988.
6-             Gutas, D., Avicenna and the Aristotelian Tradition, Leiden, 1988.

نسخهٔ ‏۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۸

ابوسهل مسیحی، عیسی بن یحیی مسیحی جرجانی (د. در دهه نخست سده 5 ق)، پزشک، اختر شناس، ریاضی‌دان و فیلسوف.

در میانه سده 4ق در جرجان زاده شد. مسیحی بود و در عبادت شیوه‌ای خاص داشت.(1و2) در ربع آخر سده 4ق مدتی نزد اسپهبد مرزبان بن رستم در شهریار و فریم بود. سپس به گرگانج نزد آل مأمون (حک 387-408ق) رفت. در آنجا به حلقه دانشمندان آن روزگار، همچون ابوریحان بیرونی، ابن سینا و ابونصر منصور بن عراق پیوست و آثاری برای آنان نوشت.(1و3و4) نظامی عروضی در روایتی آورده است که ابوسهل و ابن سینا از بیم محمود غزنوی از گرگانج به سوی جرجان گریختند و ابوسهل در میانه راه جان سپرد،(5) در حالی که ابن سینا پس از رسیدن به جرجان، شرح مذاکرات پیشین خود با ابوسهل را در نامه‌ای از جرجان به گرگانج برای او فرستاد. برخی از تاریخ نگاران و محققان اروپایی او را استاد ابن سینا در پزشکی دانسته‌اند، اما ابن سینا می‌گوید که پزشکی را خود آموخته است.(1)

آثار مهم ابوسهل، عبارت‌اند از: المائه یا صدباب و الطب الکلی در پزشکی؛  اظهار حکمه الله تعالی فی خلق الانسان، اصناف العلوم الحکمیه در طبقه بندی علوم.(1) دیمیتری گوتاس این رساله را که دربرگیرنده فهرست نسبتاً کاملی از رئوس مطالب است به انگلیسی تلخیص کرده است.(6)


مآخذ:

1-     کرامتی، یونس. «ابوسهل مسیحی»، دایره المعارف بزرگ اسلامی. ج5، ص 574-579.

2-     بیهقی، علی بن زید. تتمه صوان الحکمه. به کوشش محمد شفیع، لاهور: 1351ق، ص88-90.

3-     ابن ابی اصیعبه. عیون الأنباء. به کوشش آگوست مولر، قاهره: 1299ق، 1/327-328، 2/19.

4-     قفطی، علی بن یوسف. تاریخ الحکماء. به کوشش لیپرت، لایپزیک: 1903م؛ ص414، 417.

5-     نظامی عروضی. چهارمقاله. به کوشش معین، تهران: 1333، ص118-121.

6-             Gutas, D., Avicenna and the Aristotelian Tradition, Leiden, 1988.


یونس کرامتی