پرش به محتوا

تعهد: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌ترتفاوت با ویرایش جدیدتر ←
دیداریویکی‌متن
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''تعهد،''' رابطة حقوقي كه به موجب آن كسي مسئوليت انجام دادن امري را براي ديگري به عهده مي‌گيرد. اين رابطه به اعتبار حق متعهدله، «طلب»، و به لحاظ ‌التزام متعهد، «دين» ناميده مي‌شود.<sup>1</sup> نتيجة پيدايش تعهد الزام است كه عبارت است از اجبار قانوني براي انجام مورد تعهد.<sup>2</sup> اصطلاح تعهد به طور معمول در موردي به كار مي‌رود كه مديون، بنا به ارادة خود، انجام يا خودداري از كاري را عهده‌دار مي‌شود و ديوني را كه به حكم قانون بر او تحميل شده است الزام مي‌نامند.<sup>3</sup> اسباب ايجاد تعهد عبارتند از: 1- عقد 2- شبه عقد 3- جرم 4- شبه جرم 5- قانون. البته بايد دانست كه، قانون منبع اصلي تمام تعهدها و الزام‌ها است.<sup>4</sup> تعهد در واقع نتيجه و اثر اعمال و وقايع حقوقي مي‌باشد. براي تصور هر تعهد وجود چند ركن ضروري است: 1- موضوع تعهد: يعني امري كه شخص در برابر ديگري به عهده مي‌گيرد. 2- اطراف تعهد: يعني وجود يك شخص به عنوان طلبكار و شخص ديگري به عنوان مديون. 3. رابطة حقوقي: مقصود تسلطي است كه طلبكار بر اموال بدهكار پيدا مي‌كند.
'''تعهد،''' رابطه حقوقی که به موجب آن کسی مسئولیت انجام دادن امری را برای دیگری به عهده می‌گیرد. این رابطه به اعتبار حق متعهدله، «طلب»، و به لحاظ ‌التزام متعهد، «دین» نامیده می‌شود<ref name=":0">كاتوزیان، ناصر. '''''حقوق مدنی'''''. '''''اعمال حقوقی (قرارداد – ایقاع).''''' انتشار برنا، ص3.</ref>. نتیجه پیدایش تعهد الزام است که عبارت است از اجبار قانونی برای انجام مورد تعهد<ref>شهیدی، مهدی. '''''حقوق مدنی''''' (3): تعهدات، انتشارات مجله، ص11.</ref>. اصطلاح تعهد به طور معمول در موردی به کار می‌رود که مدیون، بنا به اراده خود، انجام یا خودداری از کاری را عهده‌دار می‌شود و دیونی را که به حکم قانون بر او تحمیل شده است الزام می‌نامند<ref name=":0" />. اسباب ایجاد تعهد عبارتند از:


1- عقد 


2- شبه عقد 


'''مآخذ:'''
3- [[جرم]] 


                                 1.      كاتوزيان، ناصر. '''''حقوق مدني'''''. '''''اعمال حقوقي (قرارداد – ايقاع).''''' انتشار برنا، ص3.
4- شبه [[جرم]] 


                                 2.      شهيدي، مهدي. '''''حقوق مدني''''' (3): تعهدات، انتشارات مجله، ص11.
5- قانون.


                                 3.      كاتوزيان، همان، ص3.
البته باید دانست که، قانون منبع اصلی تمام تعهدها و الزام‌ها است<ref>كاتوزیان، ناصر. '''''حقوق مدنی'''''. '''''اعمال حقوقی (قرارداد – ایقاع).''''' انتشار برنا، ص5.</ref>. تعهد در واقع نتیجه و اثر اعمال و وقایع حقوقی می‌باشد. برای تصور هر تعهد وجود چند رکن ضروری است: 


                                 4.      همان، ص5.
1- موضوع تعهد: یعنی امری که شخص در برابر دیگری به عهده می‌گیرد.


2- اطراف تعهد: یعنی وجود یک شخص به عنوان طلبکار و شخص دیگری به عنوان مدیون. 


علی اکبر اسد زاده
3. رابطه حقوقی: مقصود تسلطی است که طلبکار بر اموال بدهکار پیدا می‌کند.


'''تعهد،''' بر عهده گرفتن، يا قبول و ضمانت انجام دادن كاري براي كسي.


تعهد در لغت، از ريشة «عَهَدَ» و به معناي عهد بستن، ضمانت و كفالت است،<sup>1</sup> كه با واژه‌هاي تكليف، التزام، عهد، تقبُّل و... در فقه برابري مي‌كند.<sup>2</sup> تعهد در حقوق، رابطه‌اي قانوني است ميان دو شخص كه به موجب آن، ذمّة يكي به سود ديگري مشغول شود؛ يعني، به موجب اين رابطه، يكي حق انجام فعل يا ترك فعلي را بر عهدة ديگري دارد.<sup>3</sup> عناصر تعهد عبارتند از: 1) ارادة انسان؛ 2) محدود كردن اراده متعهد؛ 3) موضوع تعهد؛ اقسام موضوع تعهد عبارتند از: انتقال مال، صورت دادن فعل معيّن، ترك فعل معيّن، استفاده از حقوق موجود، تغيير كيفيت حقوقی؛ 4) متعلَّق موضوع تعهد؛ 5) معين و معلوم بودن متعلَّق موضوع تعهد؛ 6) موضوع تعهد نبايد قانوناً ممنوع باشد؛ 7) موضوع تعهد بايد در عرف عقلا مفيد باشد؛ 8) تعهد بايد داراي ضمانت اجرا باشد؛ 9) ايجاد رابطة تعهد ميان متعهد و متعهدله؛ سوي منفي رابطه، دين، و سوي مثبت آن، طلب ناميده مي‌شود؛ 10) وجود متعهد و متعهدله؛ 11) تغاير متعهد و متعهدله.<sup>4</sup>




'''مآخذ:'''
'''مآخذ:'''


1.     '''''تهذيب‌اللغة'''''. 7/489؛ '''''فرهنگ لاروس'''''. 604.
                                 1.      کاتوزیان، ناصر. '''''حقوق مدنی'''''. '''''اعمال حقوقی (قرارداد – ایقاع).''''' انتشار برنا، ص3.


2.     جعفري لنگرودي، محمدجعفر. '''''مسبوط در ترمينولوژي حقوق'''''. تهران: گنج دانش، 2/1303.
                                 2.      شهیدی، مهدی. '''''حقوق مدنی''''' (3): تعهدات، انتشارات مجله، ص11.


3.     انصاري، مسعود؛ طاهري، محمدعلي. '''''دانشنامة حقوق خصوصي'''''. تهران: محراب فكر، 711.
                                 3.      کاتوزیان، همان، ص3.


4.     '''''مسبوط در ترمينولوژي حقوق'''''. همانجا.
                                 4.      همان، ص5.




اسدالله معظمی گودرزی
علی اکبر اسد زاده

نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۴۷

تعهد، رابطه حقوقی که به موجب آن کسی مسئولیت انجام دادن امری را برای دیگری به عهده می‌گیرد. این رابطه به اعتبار حق متعهدله، «طلب»، و به لحاظ ‌التزام متعهد، «دین» نامیده می‌شود[۱]. نتیجه پیدایش تعهد الزام است که عبارت است از اجبار قانونی برای انجام مورد تعهد[۲]. اصطلاح تعهد به طور معمول در موردی به کار می‌رود که مدیون، بنا به اراده خود، انجام یا خودداری از کاری را عهده‌دار می‌شود و دیونی را که به حکم قانون بر او تحمیل شده است الزام می‌نامند[۱]. اسباب ایجاد تعهد عبارتند از:

1- عقد

2- شبه عقد

3- جرم

4- شبه جرم

5- قانون.

البته باید دانست که، قانون منبع اصلی تمام تعهدها و الزام‌ها است[۳]. تعهد در واقع نتیجه و اثر اعمال و وقایع حقوقی می‌باشد. برای تصور هر تعهد وجود چند رکن ضروری است:

1- موضوع تعهد: یعنی امری که شخص در برابر دیگری به عهده می‌گیرد.

2- اطراف تعهد: یعنی وجود یک شخص به عنوان طلبکار و شخص دیگری به عنوان مدیون.

3. رابطه حقوقی: مقصود تسلطی است که طلبکار بر اموال بدهکار پیدا می‌کند.



مآخذ:

                                 1.      کاتوزیان، ناصر. حقوق مدنی. اعمال حقوقی (قرارداد – ایقاع). انتشار برنا، ص3.

                                 2.      شهیدی، مهدی. حقوق مدنی (3): تعهدات، انتشارات مجله، ص11.

                                 3.      کاتوزیان، همان، ص3.

                                 4.      همان، ص5.


علی اکبر اسد زاده

  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ كاتوزیان، ناصر. حقوق مدنی. اعمال حقوقی (قرارداد – ایقاع). انتشار برنا، ص3.
  2. ↑ شهیدی، مهدی. حقوق مدنی (3): تعهدات، انتشارات مجله، ص11.
  3. ↑ كاتوزیان، ناصر. حقوق مدنی. اعمال حقوقی (قرارداد – ایقاع). انتشار برنا، ص5.
برگرفته از «https://iranology-e.ir/index.php?title=تعهد&oldid=6643»