زبور: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''زبور'''، جمع زِبُر | '''زبور'''، جمع زِبُر عربی در اصل به معنای «نوشته» یا «کتاب» که در ''قرآن'' و اکثر منابع اسلامی نام کتاب آسمانی [[داود|داود (ع)]] است، لکن در ''کتاب مقدس'' و بسیاری از متون ''مزامیر'' خوانده شده است. | ||
مزامیر در عربی، جمع مِزمار یا مزمور نیایشی است که با آواز و ترنم خوانده شود،<ref>دهخدا، علیاکبر. '''''لغتنامه.''''' ج 13، ذیل «مزامیر» و «مزمار». </ref> در ''کتاب مقدس''، بخشی از ''عهد قدیم'' و شامل نغمهها و اشعار مقدس است؛ این سرودها برای تمجید و تقدیس ذات الهی با آواز و با همراهی سازهای زهی یا بادی خوانده میشدند<ref>مستر هاکس. '''''قاموس کتاب مقدس'''''. بیروت: مطبعه آمریکایی، 1928م، ص 796.</ref>. ''مزامیر'' نخستین بخش از مجموعه کتوبیم(Ketubim) از تقسیمات ''کتاب مقدس'' عبرانی است<ref>«Psalms», '''''Encyclopaedia Britannica'''''. Vol. 9, 1995.</ref>. در عبری، هر یک از این سرودها مزمور (Mizmor)خوانده شده است<ref>'''''کتاب مقدس'''''، '''''کتاب مزامیر'''''؛ نیزنک: | |||
«Psalms», '''''Encyclopaedia Britannica'''''.</ref>. | |||
سنت یهودی ـ مسیحی، کتاب ''مزامیر'' را به داود نسبت میدهد و با اینکه بخشی از این سرودها مربوط به اوایل دوران پادشاهی است، تحقیقات حاکی از آن است که بخشی از این سرودهها به دوره تبعید و برخی دیگر به دوره پس از آن مربوطاند،<sup>5</sup><ref>یوسف القس صحوئیل. '''''المدخل الی العهد القدیم.''''' قاهره: 1993م، ص 312-313. </ref>لذا انتساب تمامی مجموعه به داود، غیرممکن است<ref>الحوزی بولس الفعّالی. '''''المدخل الی الکتاب المقدس'''''. بیروت: 1994م، ج 3، ص 15. </ref>. | |||
کتاب ''مزامیر''، شامل 150 مزمور است که از آن مجموع، 72 مزمور را به داود، 2 مزمور را به سلیمان، 12 مزمور را به آساف، 9 مزمور را به خاندان تورج و 1 مزمور را به موسی نسبت دادهاند. سراینده بقیه آنها ذکر نشده است<ref>الحوزی بولس الفعّالی. '''''المدخل الی الکتاب المقدس'''''. بیروت: 1994م، ج 3، ص 14-15. </ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== '''مآخذ''' == | |||
نسخهٔ ۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۵
زبور، جمع زِبُر عربی در اصل به معنای «نوشته» یا «کتاب» که در قرآن و اکثر منابع اسلامی نام کتاب آسمانی داود (ع) است، لکن در کتاب مقدس و بسیاری از متون مزامیر خوانده شده است.
مزامیر در عربی، جمع مِزمار یا مزمور نیایشی است که با آواز و ترنم خوانده شود،[۱] در کتاب مقدس، بخشی از عهد قدیم و شامل نغمهها و اشعار مقدس است؛ این سرودها برای تمجید و تقدیس ذات الهی با آواز و با همراهی سازهای زهی یا بادی خوانده میشدند[۲]. مزامیر نخستین بخش از مجموعه کتوبیم(Ketubim) از تقسیمات کتاب مقدس عبرانی است[۳]. در عبری، هر یک از این سرودها مزمور (Mizmor)خوانده شده است[۴].
سنت یهودی ـ مسیحی، کتاب مزامیر را به داود نسبت میدهد و با اینکه بخشی از این سرودها مربوط به اوایل دوران پادشاهی است، تحقیقات حاکی از آن است که بخشی از این سرودهها به دوره تبعید و برخی دیگر به دوره پس از آن مربوطاند،5[۵]لذا انتساب تمامی مجموعه به داود، غیرممکن است[۶].
کتاب مزامیر، شامل 150 مزمور است که از آن مجموع، 72 مزمور را به داود، 2 مزمور را به سلیمان، 12 مزمور را به آساف، 9 مزمور را به خاندان تورج و 1 مزمور را به موسی نسبت دادهاند. سراینده بقیه آنها ذکر نشده است[۷].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ دهخدا، علیاکبر. لغتنامه. ج 13، ذیل «مزامیر» و «مزمار».
- ↑ مستر هاکس. قاموس کتاب مقدس. بیروت: مطبعه آمریکایی، 1928م، ص 796.
- ↑ «Psalms», Encyclopaedia Britannica. Vol. 9, 1995.
- ↑ کتاب مقدس، کتاب مزامیر؛ نیزنک: «Psalms», Encyclopaedia Britannica.
- ↑ یوسف القس صحوئیل. المدخل الی العهد القدیم. قاهره: 1993م، ص 312-313.
- ↑ الحوزی بولس الفعّالی. المدخل الی الکتاب المقدس. بیروت: 1994م، ج 3، ص 15.
- ↑ الحوزی بولس الفعّالی. المدخل الی الکتاب المقدس. بیروت: 1994م، ج 3، ص 14-15.