عیسی (ع): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[عیسی (ع)]]'''، مسیح و منجی موعود و پسر خدا در اعتقاد مسیحیان و از پیامبران الهی در اعتقاد مسلمانان. | ||
''' | '''[[عیسی (ع)|عیسی]] در ''اناجیل'' اربعه:''' | ||
بنا بر '' | بنا بر ''کتاب مقدس'' حضرت [[عیسی (ع)|عیسی]] فرزند مریم است که به پاکدامنی مشهور بود و به وسیله روحالقدس باردار شد و [[عیسی (ع)|عیسی]] را در زمان سلطنت هیرودیس(cpehirudis) در بیت لحم یهودا به دنیا آورد. یوسف، شوهر مریم در ''کتاب مقدس'' از نسل ابراهیم و [[داود]] دانسته شده است<ref>'''''انجیل عیسی مسیح، ترجمه تفسیری عهد جدید'''''. تهران: سازمان ترجمه تفسیری کتاب مقدس، 1357؛ '''''متی'''''. باب 1 و 2؛ '''''لوقا'''''. بابهای 1 تا 3. </ref>. در همان آغاز، این خانواده سه نفری به مصر گریختند و سپس به شهر ناصره (که بعداً به همین سبب او را «ناصری» و پیروانش را «نصاری» گفتند) بازگشتند<ref>'''''متی'''''. 2؛ '''''لوقا'''''. 2. </ref>. | ||
[[عیسی (ع)|عیسی]] در 30 سالگی از یحیای معمدان در رود اردن تعمید یافت و روح پاک خدا بر وی نازل شد، و از آن پس مأموریت سه ساله خود را آغاز کرد<ref>'''''متی'''''. 3؛ '''''مرقس'''''. 1؛ '''''لوقا'''''. 3؛ '''''یوحنا'''''. 1.</ref>. وی ـ که خود را مسیح موعود میدانست ـ بر تمامی وسوسههای شیطان مذکور در اناجیل غلبه کرد و به جمعآوری پیروان، که مهمترینشان 12 تن بودند ـ و به آنها حواریون یا رسولان گفتهاند ـ مشغول شد. موعظههای [[عیسی (ع)|عیسی]] بیشتر جنبه تمثیل داشت<ref>'''''متی'''''.4 و 10؛ '''''مرقس'''''. 1 و 3؛ '''''لوقا'''''. 4 تا 6؛ '''''یوحنا'''''. 1. </ref> و معجزات بیشماری را به او نسبت دادند<ref>از جمله در '''''متی'''''. 1؛ '''''مرقس'''''. 1 و 2؛ '''''لوقا'''''. 4 و 5؛ '''''یوحنا'''''. 4 و 11. </ref>. | |||
[[عیسی (ع)|عیسی]] در آخرین شام خویش همراه با شاگردانش، نان را به بدن و شراب را به خون خود تشبیه کرد و گفت «خونم ریخته میشود تا گناهان بسیاری بخشیده شود»<ref> و نیز ر.ک. '''''مرقس'''''. 14؛ '''''لوقا'''''. 22. </ref>. (متی / 26 / 28) | |||
وی پس از آخرین دعا در جثسیمانی یا جتسیمانی( Gethsemane)، به ضیافت شاگرد خائنش، یهودای اسخریوطی(Judas Iscariot)، شناسائی و به دست سربازان رومی دستگیر شد و بنا به خواست رهبران یهود، او را مصلوب کردند<ref> '''''متی'''''. 26 و 27؛ '''''مرقس'''''. 14 و 15؛ '''''لوقا'''''. 22، 23 و 32؛ '''''یوحنا'''''. 18 و 19. </ref>. علت حکم به قتل وی تعالیم وی بود که در دین یهودی کفرگویی محسوب میشد؛ ترس از شورش تحت لوای مسیح جدید و کشتاری دیگر از یهودیان نیز مطرح بود. گفته شده که عیسی، پس از تدفین، از قبر قیام کرد و بر شاگردان ظاهر شد و به ایشان سفارش کرد که خبر ظهور وی را به تمام مردم دنیا برسانند و مردم را با نام پدر، پسر و روحالقدس (اقانیم ثلاثه) غسل تعمید بدهند. سپس او مجدداً به آسمان صعود کرد<ref> '''''متی'''''. 28؛ '''''مرقس'''''. 15 و 16؛ '''''لوقا'''''. 23 و 24؛ '''''یوحنا'''''. 20 و 21. </ref>. | |||
''' | '''[[عیسی (ع)|عیسی]] در اسلام:''' | ||
''قرآن'' | ''قرآن'' [[عیسی (ع)|عیسی]] پسرمریم را مسیح، روح خدا، پیامبر و صاحب کتاب ''انجیل'' معرفی میکند<ref>'''''قرآن'''''. سوره حدید، آیه 27؛ آل عمران، آیه 45؛ مریم، آیه 17؛ انبیاء، آیه 91. </ref>. | ||
خداوند به | خداوند به مریم دختر عمران بشارت کلمه ([[عیسی (ع)|عیسی]]) را توسط جبرئیل داد<ref>'''''قرآن'''''. سوره آل عمران، آیه 45؛ نساء، آیه 171؛ و نیز ر. ک. طبری. '''''تاریخ طبری'''''. ج 1، بیروت: 1992م، ص 300؛ ابن اثیر. '''''الکامل'''''. جزء 1، مصر: 1301، ص 133؛ ابن کثیر. '''''البدایه و النهایه'''''. جزء 1، بیروت: 1985م، ص 58-64.</ref> و [[عیسی (ع)|عیسی]] همانند آدم، بدون پدر، در بیت لحم یهودیه و در زمان سلطنت هیرودیس متولد شد، در حالی که علائم و نشانههائی نیز در زمان تولد او ظاهر گشت<ref name=":0">'''''قرآن'''''. سوره آل عمران، آیه 59و نیز ر. ک. طبری. '''''همان'''''. ص 298، 301 و 306؛ '''''الکامل'''''. ص 135؛ یعقوبی. '''''تاریخ''''' '''''الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: 1960م، ص 68-69؛ مقدسی. '''''البدء و التاریخ'''''. جزء 3، پاریس: 1903م، ص 121-123.</ref>. اصل و نسب [[عیسی (ع)|عیسی]] به [[داود]] باز میگردد؛ وی از همان بدو تولد، در مهد با مردم سخن گفت و خود را پیامبر معرفی کرد<ref name=":0" />. | ||
در 30 | در 30 سالگی توسط یحیی تعمید یافت، وحی بر او نازل شد و خداوند ''انجیل'' را بر او فرستاد تا پیامبریاش را آغاز کند و به دعوت مردم بپردازد<ref>طبری. '''''همان'''''. ص 296 و 302؛ ابن کثیر. '''''همان'''''. ص 78؛ ابن اثیر. '''''همان'''''. ص 133 و 136. یعقوبی. '''''همان'''''. ص 72. </ref>. خداوند او را توسط روحالقدس نیرو داد تا به اذن او معجزات گوناگون از وی صادر شود<ref>'''''قرآن'''''. سوره مائده، آیه 109 تا 114؛ آل عمران، آیه 49؛ بقره. آیه 87 و 253؛ و نیز ر. ک. یعقوبی. همانجا؛ مقدسی. '''''همان'''''. ص 124-125؛ ابن اثیر. '''''همان'''''. ص 136-137؛ ابن کثیر. '''''همان'''''. ص 81-86. </ref>. | ||
سرانجام بزرگان | سرانجام بزرگان یهود به قصد قتل [[عیسی (ع)|عیسی]] او را به کمک یکی از شاگردانش شناسائی و دستگیر کردند. اما به هنگام مصلوب کردن [[عیسی (ع)|عیسی]] خداوند وی را به آسمان برد و دیگری را به شکل [[عیسی (ع)|عیسی]] درآورد تا مصلوب شود<ref> '''''قرآن'''''. سوره آل عمران، آیه 55؛ نساء، آیه 157 و 158؛ و نیز ر. ک. ابن کثیر. '''''همان'''''. ص 74، 84، 91 و 94؛ طبری. '''''همان'''''. ص 304؛ '''''الکامل'''''. ص 140؛ یعقوبی. '''''همان'''''. ص 76؛ مقدسی. '''''همان'''''. ص 124 و 126. </ref>. پس از آن [[عیسی (ع)|عیسی]] بر مادرش و حواریون ظاهر شد و با آنها سخن گفت و مجدداً به آسمان صعود کرد<ref> '''''الکامل'''''. ص 141؛ ابن کثیر. '''''همان'''''. ص 94. </ref>. به اعتقاد مسلمانان [[عیسی (ع)|عیسی]] در آخرالزمان دوباره ظهور خواهد کرد. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
'''مآخذ | == '''مآخذ''' == | ||
---- | |||
نسخهٔ ۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۵
عیسی (ع)، مسیح و منجی موعود و پسر خدا در اعتقاد مسیحیان و از پیامبران الهی در اعتقاد مسلمانان.
عیسی در اناجیل اربعه:
بنا بر کتاب مقدس حضرت عیسی فرزند مریم است که به پاکدامنی مشهور بود و به وسیله روحالقدس باردار شد و عیسی را در زمان سلطنت هیرودیس(cpehirudis) در بیت لحم یهودا به دنیا آورد. یوسف، شوهر مریم در کتاب مقدس از نسل ابراهیم و داود دانسته شده است[۱]. در همان آغاز، این خانواده سه نفری به مصر گریختند و سپس به شهر ناصره (که بعداً به همین سبب او را «ناصری» و پیروانش را «نصاری» گفتند) بازگشتند[۲].
عیسی در 30 سالگی از یحیای معمدان در رود اردن تعمید یافت و روح پاک خدا بر وی نازل شد، و از آن پس مأموریت سه ساله خود را آغاز کرد[۳]. وی ـ که خود را مسیح موعود میدانست ـ بر تمامی وسوسههای شیطان مذکور در اناجیل غلبه کرد و به جمعآوری پیروان، که مهمترینشان 12 تن بودند ـ و به آنها حواریون یا رسولان گفتهاند ـ مشغول شد. موعظههای عیسی بیشتر جنبه تمثیل داشت[۴] و معجزات بیشماری را به او نسبت دادند[۵].
عیسی در آخرین شام خویش همراه با شاگردانش، نان را به بدن و شراب را به خون خود تشبیه کرد و گفت «خونم ریخته میشود تا گناهان بسیاری بخشیده شود»[۶]. (متی / 26 / 28)
وی پس از آخرین دعا در جثسیمانی یا جتسیمانی( Gethsemane)، به ضیافت شاگرد خائنش، یهودای اسخریوطی(Judas Iscariot)، شناسائی و به دست سربازان رومی دستگیر شد و بنا به خواست رهبران یهود، او را مصلوب کردند[۷]. علت حکم به قتل وی تعالیم وی بود که در دین یهودی کفرگویی محسوب میشد؛ ترس از شورش تحت لوای مسیح جدید و کشتاری دیگر از یهودیان نیز مطرح بود. گفته شده که عیسی، پس از تدفین، از قبر قیام کرد و بر شاگردان ظاهر شد و به ایشان سفارش کرد که خبر ظهور وی را به تمام مردم دنیا برسانند و مردم را با نام پدر، پسر و روحالقدس (اقانیم ثلاثه) غسل تعمید بدهند. سپس او مجدداً به آسمان صعود کرد[۸].
عیسی در اسلام:
قرآن عیسی پسرمریم را مسیح، روح خدا، پیامبر و صاحب کتاب انجیل معرفی میکند[۹].
خداوند به مریم دختر عمران بشارت کلمه (عیسی) را توسط جبرئیل داد[۱۰] و عیسی همانند آدم، بدون پدر، در بیت لحم یهودیه و در زمان سلطنت هیرودیس متولد شد، در حالی که علائم و نشانههائی نیز در زمان تولد او ظاهر گشت[۱۱]. اصل و نسب عیسی به داود باز میگردد؛ وی از همان بدو تولد، در مهد با مردم سخن گفت و خود را پیامبر معرفی کرد[۱۱].
در 30 سالگی توسط یحیی تعمید یافت، وحی بر او نازل شد و خداوند انجیل را بر او فرستاد تا پیامبریاش را آغاز کند و به دعوت مردم بپردازد[۱۲]. خداوند او را توسط روحالقدس نیرو داد تا به اذن او معجزات گوناگون از وی صادر شود[۱۳].
سرانجام بزرگان یهود به قصد قتل عیسی او را به کمک یکی از شاگردانش شناسائی و دستگیر کردند. اما به هنگام مصلوب کردن عیسی خداوند وی را به آسمان برد و دیگری را به شکل عیسی درآورد تا مصلوب شود[۱۴]. پس از آن عیسی بر مادرش و حواریون ظاهر شد و با آنها سخن گفت و مجدداً به آسمان صعود کرد[۱۵]. به اعتقاد مسلمانان عیسی در آخرالزمان دوباره ظهور خواهد کرد.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ انجیل عیسی مسیح، ترجمه تفسیری عهد جدید. تهران: سازمان ترجمه تفسیری کتاب مقدس، 1357؛ متی. باب 1 و 2؛ لوقا. بابهای 1 تا 3.
- ↑ متی. 2؛ لوقا. 2.
- ↑ متی. 3؛ مرقس. 1؛ لوقا. 3؛ یوحنا. 1.
- ↑ متی.4 و 10؛ مرقس. 1 و 3؛ لوقا. 4 تا 6؛ یوحنا. 1.
- ↑ از جمله در متی. 1؛ مرقس. 1 و 2؛ لوقا. 4 و 5؛ یوحنا. 4 و 11.
- ↑ و نیز ر.ک. مرقس. 14؛ لوقا. 22.
- ↑ متی. 26 و 27؛ مرقس. 14 و 15؛ لوقا. 22، 23 و 32؛ یوحنا. 18 و 19.
- ↑ متی. 28؛ مرقس. 15 و 16؛ لوقا. 23 و 24؛ یوحنا. 20 و 21.
- ↑ قرآن. سوره حدید، آیه 27؛ آل عمران، آیه 45؛ مریم، آیه 17؛ انبیاء، آیه 91.
- ↑ قرآن. سوره آل عمران، آیه 45؛ نساء، آیه 171؛ و نیز ر. ک. طبری. تاریخ طبری. ج 1، بیروت: 1992م، ص 300؛ ابن اثیر. الکامل. جزء 1، مصر: 1301، ص 133؛ ابن کثیر. البدایه و النهایه. جزء 1، بیروت: 1985م، ص 58-64.
- ↑ ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ قرآن. سوره آل عمران، آیه 59و نیز ر. ک. طبری. همان. ص 298، 301 و 306؛ الکامل. ص 135؛ یعقوبی. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: 1960م، ص 68-69؛ مقدسی. البدء و التاریخ. جزء 3، پاریس: 1903م، ص 121-123.
- ↑ طبری. همان. ص 296 و 302؛ ابن کثیر. همان. ص 78؛ ابن اثیر. همان. ص 133 و 136. یعقوبی. همان. ص 72.
- ↑ قرآن. سوره مائده، آیه 109 تا 114؛ آل عمران، آیه 49؛ بقره. آیه 87 و 253؛ و نیز ر. ک. یعقوبی. همانجا؛ مقدسی. همان. ص 124-125؛ ابن اثیر. همان. ص 136-137؛ ابن کثیر. همان. ص 81-86.
- ↑ قرآن. سوره آل عمران، آیه 55؛ نساء، آیه 157 و 158؛ و نیز ر. ک. ابن کثیر. همان. ص 74، 84، 91 و 94؛ طبری. همان. ص 304؛ الکامل. ص 140؛ یعقوبی. همان. ص 76؛ مقدسی. همان. ص 124 و 126.
- ↑ الکامل. ص 141؛ ابن کثیر. همان. ص 94.