پرش به محتوا

فروهر: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''فْرَوَهْرْ'''، حقيقت مينويي و ازلي هر يك از موجودات مينو و گيتي، اعم از اهورا مزدا، [[امشاسپندان]]، ايزدان، انسان‌ها، گياهان، جانوران، آب، زمين و... كه در ''اوستا'' و متون پهلوي بارها به وجود آن‌ها اشاره شده است.<sup>1</sup>  
'''[[فروهر|فْرَوَهْرْ]]'''، حقیقت مینویی و ازلی هر یک از موجودات مینو و گیتی، اعم از اهورا مزدا، [[امشاسپندان]]، ایزدان، انسان‌ها، گیاهان، جانوران، آب، زمین و... که در ''[[اوستا]]'' و متون پهلوی بارها به وجود آن‌ها اشاره شده است<ref>'''''فروردین یشت'''''؛ نیزنک: '''''مینوی خرد'''''. ترجمه احمد تفضلی، تهران: توس، 1380، 48: 23.</ref>.


براي اين واژه كه در اوستايي فْرَوَشي، در فارسي باستان فْرَوَرْتي، در فارسي ميانه فْرَوَهْرْ و در فارسي فَرْوَر و فَرْوَرد آمده است، معاني گوناگوني ذكر شده كه ماحصل آن‌ها ”حمايت كردن“ و ”پناه دادن“ است. واژة فروشي در ''گاثاها'' نيامده، اما در يسنة هفت هاتي<sup>2</sup> اهورا مزدا همراه با فروشي‌هاي نيكان ستوده شده و هات‌هاي 23 و 26 يسنه و يشت 13 يا ”فروردين يشت“ به ستايش آنان اختصاص يافته است. فروشي‌ها يا فروهرها عوامل مينويي هستند كه همچون ياوران و كارگزاران اهورا مزدا ادارة امور گوناگون جهان، از جمله نگهداري از آسمان و زمين، مراقبت از رويش گياهان و محافظت از مردمان و جانوران را بر عهده دارند. افزون بر آن‌ها، از آفرينش اهورا مزدا در مقابل نيروهاي اهريمني نيز پاسداري مي‌كنند.<sup>3</sup>  
برای این واژه که در اوستایی فْرَوَشی، در فارسی باستان فْرَوَرْتی، در فارسی میانه فْرَوَهْرْ و در فارسی فَرْوَر و فَرْوَرد آمده است، معانی گوناگونی ذکر شده که ماحصل آن‌ها ”حمایت کردن“ و ”پناه دادن“ است. واژه فروشی در ''گاثاها'' نیامده، اما در یسنه هفت هاتی<ref>'''''یسنا'''''. 37: 3.</ref> اهورا مزدا همراه با فروشی‌های نیکان ستوده شده و هات‌های 23 و 26 یسنه و یشت 13 یا ”فروردین یشت“ به ستایش آنان اختصاص یافته است. فروشی‌ها یا فروهرها عوامل مینویی هستند که همچون یاوران و کارگزاران اهورا مزدا اداره امور گوناگون جهان، از جمله نگهداری از آسمان و زمین، مراقبت از رویش گیاهان و محافظت از مردمان و جانوران را بر عهده دارند. افزون بر آن‌ها، از آفرینش اهورا مزدا در مقابل نیروهای اهریمنی نیز پاسداری می‌کنند<ref>'''''یشت‌ها'''''. 13: 1-16 و 53-62.</ref>.


اورمزد فروهرهاي انسان‌ها را در انتخاب ميان جاودانه ماندن در عالم مينويي و صورت مادي پذيرفتن و به نبرد اهريمن رفتن، و سرانجام به گيتي جاودانه پيوستن آزاد گذاشت؛ فروهرها دومين راه را برگزيدند.<sup>4</sup>  
اورمزد فروهرهای انسان‌ها را در انتخاب میان جاودانه ماندن در عالم مینویی و صورت مادی پذیرفتن و به نبرد اهریمن رفتن، و سرانجام به گیتی جاودانه پیوستن آزاد گذاشت؛ فروهرها دومین راه را برگزیدند<ref>'''''بندهش'''''. به کوشش مهرداد بهار، تهران: توس، 1380، ص 50.</ref>.


فروهرها پس از مرگ همچنان پيوند خويش را با خانواده و ديار خود حفظ مي‌كنند، در ده روز آخر سال دوباره به زمين باز مي‌گردند و به بستگان و خان و مان خود سركشي مي‌كنند. نخستين ماه سال فروردين، ماه فروردها است.<sup>5</sup>
فروهرها پس از مرگ همچنان پیوند خویش را با خانواده و دیار خود حفظ می‌کنند، در ده روز آخر سال دوباره به زمین باز می‌گردند و به بستگان و خان و مان خود سرکشی می‌کنند. نخستین ماه سال فروردین، ماه فروردها است<ref>'''''یشت‌ها'''''. 13: 49-52.


نیز نگاه کنید به
نیزنک: پورداود، ابراهیم. مقدمه فروردین یشت، '''''یشت‌ها'''''. ترجمه ابراهیم پورداود، تهران: اساطیر، 1377، ج 1، ص 583-605؛ موله، ماریان. '''''ایران باستان'''''. ترجمه ژاله آموزگار، تهران: توس، 1377، ص 84-85؛


Boyce, M. '''''Zoroastrianism, Its Antiquity and Constan Vigour'''''. New York: Mazda, 1992, PP. 106-108, 114; Id. '''''Zoroastrians, Their Religious Beliefs and Practices'''''. London: Routledge, 1979, PP. 13, 33-34; Zaehner, R. C. '''''The Dawn and Twilight of Zoroastrianism'''''. London: Weidenfeld, 1975, PP. 146-148.</ref>.
== نیز نگاه کنید به ==
[[امشاسپندان]]
[[امشاسپندان]]
'''مآخذ:'''
1-    '''''فروردين يشت'''''؛ نيزنك: '''''مينوي خرد'''''. ترجمة احمد تفضلي، تهران: توس، 1380، 48: 23.
2-    '''''يسنا'''''. 37: 3.
3-    '''''يشت‌ها'''''. 13: 1-16 و 53-62.
4-    '''''بندهش'''''. به كوشش مهرداد بهار، تهران: توس، 1380، ص 50.
5-    '''''يشت‌ها'''''. 13: 49-52.


نيزنك: پورداود، ابراهيم. مقدمة فروردين يشت، '''''يشت‌ها'''''. ترجمة ابراهيم پورداود، تهران: اساطير، 1377، ج 1، ص 583-605؛ موله، ماريان. '''''ايران باستان'''''. ترجمة ژاله آموزگار، تهران: توس، 1377، ص 84-85؛
[[اوستا]]


Boyce, M. '''''Zoroastrianism, Its Antiquity and Constan Vigour'''''. New York: Mazda, 1992, PP. 106-108, 114; Id. '''''Zoroastrians, Their Religious Beliefs and Practices'''''. London: Routledge, 1979, PP. 13, 33-34; Zaehner, R. C. '''''The Dawn and Twilight of Zoroastrianism'''''. London: Weidenfeld, 1975, PP. 146-148.
== '''مآخذ''' ==

نسخهٔ ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۶

فْرَوَهْرْ، حقیقت مینویی و ازلی هر یک از موجودات مینو و گیتی، اعم از اهورا مزدا، امشاسپندان، ایزدان، انسان‌ها، گیاهان، جانوران، آب، زمین و... که در اوستا و متون پهلوی بارها به وجود آن‌ها اشاره شده است[۱].

برای این واژه که در اوستایی فْرَوَشی، در فارسی باستان فْرَوَرْتی، در فارسی میانه فْرَوَهْرْ و در فارسی فَرْوَر و فَرْوَرد آمده است، معانی گوناگونی ذکر شده که ماحصل آن‌ها ”حمایت کردن“ و ”پناه دادن“ است. واژه فروشی در گاثاها نیامده، اما در یسنه هفت هاتی[۲] اهورا مزدا همراه با فروشی‌های نیکان ستوده شده و هات‌های 23 و 26 یسنه و یشت 13 یا ”فروردین یشت“ به ستایش آنان اختصاص یافته است. فروشی‌ها یا فروهرها عوامل مینویی هستند که همچون یاوران و کارگزاران اهورا مزدا اداره امور گوناگون جهان، از جمله نگهداری از آسمان و زمین، مراقبت از رویش گیاهان و محافظت از مردمان و جانوران را بر عهده دارند. افزون بر آن‌ها، از آفرینش اهورا مزدا در مقابل نیروهای اهریمنی نیز پاسداری می‌کنند[۳].

اورمزد فروهرهای انسان‌ها را در انتخاب میان جاودانه ماندن در عالم مینویی و صورت مادی پذیرفتن و به نبرد اهریمن رفتن، و سرانجام به گیتی جاودانه پیوستن آزاد گذاشت؛ فروهرها دومین راه را برگزیدند[۴].

فروهرها پس از مرگ همچنان پیوند خویش را با خانواده و دیار خود حفظ می‌کنند، در ده روز آخر سال دوباره به زمین باز می‌گردند و به بستگان و خان و مان خود سرکشی می‌کنند. نخستین ماه سال فروردین، ماه فروردها است[۵].

نیز نگاه کنید به

امشاسپندان

اوستا

مآخذ

  1. فروردین یشت؛ نیزنک: مینوی خرد. ترجمه احمد تفضلی، تهران: توس، 1380، 48: 23.
  2. یسنا. 37: 3.
  3. یشت‌ها. 13: 1-16 و 53-62.
  4. بندهش. به کوشش مهرداد بهار، تهران: توس، 1380، ص 50.
  5. یشت‌ها. 13: 49-52. نیزنک: پورداود، ابراهیم. مقدمه فروردین یشت، یشت‌ها. ترجمه ابراهیم پورداود، تهران: اساطیر، 1377، ج 1، ص 583-605؛ موله، ماریان. ایران باستان. ترجمه ژاله آموزگار، تهران: توس، 1377، ص 84-85؛ Boyce, M. Zoroastrianism, Its Antiquity and Constan Vigour. New York: Mazda, 1992, PP. 106-108, 114; Id. Zoroastrians, Their Religious Beliefs and Practices. London: Routledge, 1979, PP. 13, 33-34; Zaehner, R. C. The Dawn and Twilight of Zoroastrianism. London: Weidenfeld, 1975, PP. 146-148.