پرش به محتوا

چابهار: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''چابهار،''' شهرستاني در جنوب استان سيستان و بلوچستان، با مركزيتي به همين نام، داراي 3 شهر، 5 بخش، و 11 دهستان، اين شهرستان از جنوب با درياي عمان از شرق با كشور پاكستان از شمال با شهرستان‌هاي سرباز و نيك‌شهر و از غرب با شهرستان جاسك (در استان هرمز...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''چابهار،''' شهرستاني در جنوب استان سيستان و بلوچستان، با مركزيتي به همين نام، داراي 3 شهر، 5 بخش، و 11 دهستان، اين شهرستان از جنوب با درياي عمان از شرق با كشور پاكستان از شمال با شهرستان‌هاي سرباز و نيك‌شهر و از غرب با شهرستان جاسك (در استان هرمزگان) همسايه است.<sup>1</sup> ارتفاعات شهرستان غالباً كمتر از 1000 متر است و پر آب‌ترين رود آن «باهوكلات» است كه به خليج گواتر، در شرق شهرستان، سرازير مي‌شود.<sup>2</sup>  
'''چابهار،''' شهرستانی در جنوب [[استان سیستان و بلوچستان]]، با مرکزیتی به همین نام، دارای 3 شهر، 5 بخش، و 11 دهستان، این شهرستان از جنوب با دریای عمان از شرق با کشور پاکستان از شمال با شهرستان‌های سرباز و نیک‌شهر و از غرب با شهرستان جاسک (در استان هرمزگان) همسایه است.<sup>1</sup> ارتفاعات شهرستان غالباً کمتر از 1000 متر است و پر آب‌ترین رود آن «باهوکلات» است که به خلیج گواتر، در شرق شهرستان، سرازیر می‌شود.<sup>2</sup>  


'''شهر چابهار،''' بندري است در كنار درياي عمان، با مختصات جغرافيايي "45'37 ْ60 طول شرقي و"45'17ْ25 عرض شمالي، با ارتفاع 10 متر از سطح دريا، با هوايي بسيار گرم و خشك، در دشت ساحلي،<sup>3</sup> به فاصلة 663 كم از مركز استان و 1871 كم از تهران قرار دارد.<sup>4</sup> در نزديكي شهر ارتفاعات جالب توجهي به چشم نمي‌آيد جز بلندي «ديواني» به ارتفاع 708 متر در 45 كيلومتري شمال و بلندي «ككي‌كوه» به ارتفاع 525 متر در 38 كيلومتري شرق شمالي شهر.<sup>5</sup> هم‌چنين هيچ رودخانه‌اي در درون و يا در نزديكي شهر جريان ندارد.<sup>6</sup>  
'''شهر چابهار،''' بندری است در کنار دریای عمان، با مختصات جغرافیایی "45'37 ْ60 طول شرقی و"45'17ْ25 عرض شمالی، با ارتفاع 10 متر از سطح دریا، با هوایی بسیار گرم و خشک، در دشت ساحلی،<sup>3</sup> به فاصله 663 کم از مرکز استان و 1871 کم از تهران قرار دارد.<sup>4</sup> در نزدیکی شهر ارتفاعات جالب توجهی به چشم نمی‌آید جز بلندی «دیوانی» به ارتفاع 708 متر در 45 کیلومتری شمال و بلندی «ککی‌کوه» به ارتفاع 525 متر در 38 کیلومتری شرق شمالی شهر.<sup>5</sup> هم‌چنین هیچ رودخانه‌ای در درون و یا در نزدیکی شهر جریان ندارد.<sup>6</sup>  


بندر چابهار، نه تنها در جغرافياي سياسي ايران بلكه در جهان داراي اهميت بسيار است؛ زيرا اين شهر با مناطق تحت پوشش خود در بخش عمده‌اي از سواحل درياي عمان قرار دارد. خليج چابهار كه شهر بندري چابهار در ساحل آن استقرار يافته، از موقعيتي استثنايي، در خارج از تنگة هرمز و در دهانة اقيانوس هند، برخوردار است. برخي از توانمندي‌هاي بندر چابهار عبارت‌اند از:
بندر چابهار، نه تنها در جغرافیای سیاسی ایران بلکه در جهان دارای اهمیت بسیار است؛ زیرا این شهر با مناطق تحت پوشش خود در بخش عمده‌ای از سواحل دریای عمان قرار دارد. خلیج چابهار که شهر بندری چابهار در ساحل آن استقرار یافته، از موقعیتی استثنایی، در خارج از تنگه هرمز و در دهانه اقیانوس هند، برخوردار است. برخی از توانمندی‌های بندر چابهار عبارت‌اند از:


ـ نزديك‌ترين و مناسب‌ترين مسير ارتباطي كشورهاي آسياي مركزي با آب‌هاي بين‌المللي است.
ـ نزدیک‌ترین و مناسب‌ترین مسیر ارتباطی کشورهای آسیای مرکزی با آب‌های بین‌المللی است.


ـ منطقة آزاد تجاري- صنعتي با هدف گسترش صادرات و انتقال كالا است.<sup>7</sup>
ـ منطقه آزاد تجاری- صنعتی با هدف گسترش صادرات و انتقال کالا است.<sup>7</sup>


از چابهار با نام‌هاي چاربهار و چاه ‌‌بهار،<sup>8</sup> در متون تاريخ ذكري به ميان نيامده و اين بندر «تيز» يا طيس كنوني است كه در گذشته از شهرت و اهميت برخوردار بوده و اكنون در حدود 8 كيلومتري چاه‌‌بهار قرار دارد. اين بندر تا زمان بارتولد نيز ظاهراً با همسان با چابهار به حيات تاريخي خود ادامه مي‌داده است: «...بندرگاه تيز در اين زمان هم مثل بندرگاه چاه‌بهار در ساحل خليج تيز [چابهار كنوني] داير مي‌باشد...»<sup>9</sup> و لسترينج نيز نوشته است. «... مهم‌ترين مركز بازرگاني آن ايالت [مكران] بندر تيز در كنار خليج فارس [درياي عمان] بود. لسترينج در ادامه به نقل از مقدسي مي‌گويد كه تيز نخيلات و كاروانسراهاي خوب و مسجد جامع زيبايي دارد... و بندري است مشهور...».<sup>10</sup> به هر حال امروز چابهار به عنوان جايگزين تيز و مهم‌ترين بندر درياي عمان، همراه با اراضي اطراف خليج چابهار، داراي تأسيسات عظيم دريايي، تجاري، خدماتي و نظامي است و در آينده به توسعه و اهميت بيشتري دست خواهد يافت. جمعيت اين بندر كه در 1335ش 1800 تن بود در 1375ش به 36618 تن <sup>11</sup> و طبق برآوردها در 1384ش به 43608 تن، يعني نسبت به حدود پنجاه سال پيش به 25 برابر رسيده است.<sup>12</sup>
از چابهار با نام‌های چاربهار و چاه ‌‌بهار،<sup>8</sup> در متون تاریخ ذکری به میان نیامده و این بندر «تیز» یا طیس کنونی است که در گذشته از شهرت و اهمیت برخوردار بوده و اکنون در حدود 8 کیلومتری چاه‌‌بهار قرار دارد. این بندر تا زمان بارتولد نیز ظاهراً با همسان با چابهار به حیات تاریخی خود ادامه می‌داده است: «...بندرگاه تیز در این زمان هم مثل بندرگاه چاه‌بهار در ساحل خلیج تیز [چابهار کنونی] دایر می‌باشد...»<sup>9</sup> و لسترینج نیز نوشته است. «... مهم‌ترین مرکز بازرگانی آن ایالت [مکران] بندر تیز در کنار خلیج فارس [دریای عمان] بود. لسترینج در ادامه به نقل از مقدسی می‌گوید که تیز نخیلات و کاروانسراهای خوب و مسجد جامع زیبایی دارد... و بندری است مشهور...».<sup>10</sup> به هر حال امروز چابهار به عنوان جایگزین تیز و مهم‌ترین بندر دریای عمان، همراه با اراضی اطراف خلیج چابهار، دارای تأسیسات عظیم دریایی، تجاری، خدماتی و نظامی است و در آینده به توسعه و اهمیت بیشتری دست خواهد یافت. جمعیت این بندر که در 1335ش 1800 تن بود در 1375ش به 36618 تن <sup>11</sup> و طبق برآوردها در 1384ش به 43608 تن، یعنی نسبت به حدود پنجاه سال پیش به 25 برابر رسیده است.<sup>12</sup>




'''مآخذ:'''
'''مآخذ:'''


1.    '''''دفتر تقسيمات كشوري. نقشه و جدول تقسيمات كشوري'''''. تهران: وزارت كشور، 1383.
1.    '''''دفتر تقسیمات کشوری. نقشه و جدول تقسیمات کشوری'''''. تهران: وزارت کشور، 1383.


2.    گيتا‌شناسي (واحد پژوهش و تأليف). '''''اطلس گيتا‌شناسي استان‌هاي ايران'''''. چ1. تهران: 1383، گيتاشناسي، ص133 (نقشة جغرافياي طبيعي استان سيستان و بلوچستان).
2.    گیتا‌شناسی (واحد پژوهش و تألیف). '''''اطلس گیتا‌شناسی استان‌های ایران'''''. چ1. تهران: 1383، گیتاشناسی، ص133 (نقشه جغرافیای طبیعی استان سیستان و بلوچستان).


3.    جعفري، عباس. '''''گيتا‌شناسي ايران.''''' ج3'''''. دايرةالمعارف جغرافيايي ايران'''''. چ1. تهران: 1379، گيتا‌شناسي، ص356.
3.    جعفری، عباس. '''''گیتا‌شناسی ایران.''''' ج3'''''. دایره المعارف جغرافیایی ایران'''''. چ1. تهران: 1379، گیتا‌شناسی، ص356.


4.    سازمان '''''حمل و نقل و پايانه‌هاي كشور (وزارت راه و ترابري). اطلس جاده‌هاي ايران (ويرايش دوم).''''' تهران: 1380، همشهري، ص133و134.
4.    سازمان '''''حمل و نقل و پایانه‌های کشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جاده‌های ایران (ویرایش دوم).''''' تهران: 1380، همشهری، ص133و134.


5.    جعفري، عباس. '''''گيتا‌شناسي.''''' ج1'''''، كوهها و كوهنامة ايران.''''' چ2. تهران: 1379، گيتا‌شناسي، ص270و433.
5.    جعفری، عباس. '''''گیتا‌شناسی.''''' ج1'''''، کوه ها و کوهنامه ایران.''''' چ2. تهران: 1379، گیتا‌شناسی، ص270و433.


6.    منبع2. همان‌جا.
6.    منبع2. همان‌جا.


7.     سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ريزي آموزشي. '''''جغرافياي استان سيستان و بلوچستان'''''. چ3. تهران: 1378،  شركت چاپ و نشر كتا‌ب‌هاي درسي ايران، ص26.
7.     سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ریزی آموزشی. '''''جغرافیای استان سیستان و بلوچستان'''''. چ3. تهران: 1378،  شرکت چاپ و نشر کتا‌ب‌های درسی ایران، ص26.


8.    چكنگي، عليرضا. '''''فرهنگنامة تطبيقي نام‌هاي قديم و جديد مكان‌هاي جغرافيايي ايران و نواحي مجاور'''''. چ1. مشهد: 1378، آستان قدس رضوي، ص191.
8.    چکنگی، علیرضا. '''''فرهنگنامه تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مکان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور'''''. چ1. مشهد: 1378، آستان قدس رضوی، ص191.


9.    بارتولد، و. '''''تذكرة جغرافياي تاريخي ايران. ترجمة حمزه سردادور (طالب‌زاده).''''' چ3. تهران: 1372، توس، ص168.
9.    بارتولد، و. '''''تذکره جغرافیای تاریخی ایران. ترجمه حمزه سردادور (طالب‌زاده).''''' چ3. تهران: 1372، توس، ص168.


10.  لسترينج،گاي. '''''جغرافياي تاريخي سرزمين‌هاي خلافت شرقي'''''. ترجمة محمود عرفان. چ6. تهران: 1383، شركت انتشارات علمي و فرهنگي، ص352و353.
10.  لسترینج،گای. '''''جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی'''''. ترجمه محمود عرفان. چ6. تهران: 1383، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ص352و353.


11.  نورالهي، طه. '''''توزيع و طبقه‌بندي جمعيت شهرهاي ايران در سرشماري‌هاي 75-1335.''''' تهران: مركز آمار ايران (مديريت انتشارات و اطلاع‌رساني)، 1382، ص 107، 180.
11.  نورالهی، طه. '''''توزیع و طبقه‌بندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماری‌های 75-1335.''''' تهران: مرکز آمار ایران (مدیریت انتشارات و اطلاع‌رسانی)، 1382، ص 107، 180.


12.  مركز آمار ايران. '''''بازسازي و برآورد جمعيت شهرستان‌هاي كشور بر اساس محدودة سال 1380.''''' تهران: مركز ايران (سازمان مديرت و برنامه‌ريزي كشور)، 1382، ص 132.
12.  مرکز آمار ایران. '''''بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های کشور بر اساس محدوده سال 1380.''''' تهران: مرکز ایران (سازمان مدیرت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 132.


غلامحسین تکمیل همایون
غلامحسین تکمیل همایون

نسخهٔ ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۵۴

چابهار، شهرستانی در جنوب استان سیستان و بلوچستان، با مرکزیتی به همین نام، دارای 3 شهر، 5 بخش، و 11 دهستان، این شهرستان از جنوب با دریای عمان از شرق با کشور پاکستان از شمال با شهرستان‌های سرباز و نیک‌شهر و از غرب با شهرستان جاسک (در استان هرمزگان) همسایه است.1 ارتفاعات شهرستان غالباً کمتر از 1000 متر است و پر آب‌ترین رود آن «باهوکلات» است که به خلیج گواتر، در شرق شهرستان، سرازیر می‌شود.2

شهر چابهار، بندری است در کنار دریای عمان، با مختصات جغرافیایی "45'37 ْ60 طول شرقی و"45'17ْ25 عرض شمالی، با ارتفاع 10 متر از سطح دریا، با هوایی بسیار گرم و خشک، در دشت ساحلی،3 به فاصله 663 کم از مرکز استان و 1871 کم از تهران قرار دارد.4 در نزدیکی شهر ارتفاعات جالب توجهی به چشم نمی‌آید جز بلندی «دیوانی» به ارتفاع 708 متر در 45 کیلومتری شمال و بلندی «ککی‌کوه» به ارتفاع 525 متر در 38 کیلومتری شرق شمالی شهر.5 هم‌چنین هیچ رودخانه‌ای در درون و یا در نزدیکی شهر جریان ندارد.6

بندر چابهار، نه تنها در جغرافیای سیاسی ایران بلکه در جهان دارای اهمیت بسیار است؛ زیرا این شهر با مناطق تحت پوشش خود در بخش عمده‌ای از سواحل دریای عمان قرار دارد. خلیج چابهار که شهر بندری چابهار در ساحل آن استقرار یافته، از موقعیتی استثنایی، در خارج از تنگه هرمز و در دهانه اقیانوس هند، برخوردار است. برخی از توانمندی‌های بندر چابهار عبارت‌اند از:

ـ نزدیک‌ترین و مناسب‌ترین مسیر ارتباطی کشورهای آسیای مرکزی با آب‌های بین‌المللی است.

ـ منطقه آزاد تجاری- صنعتی با هدف گسترش صادرات و انتقال کالا است.7

از چابهار با نام‌های چاربهار و چاه ‌‌بهار،8 در متون تاریخ ذکری به میان نیامده و این بندر «تیز» یا طیس کنونی است که در گذشته از شهرت و اهمیت برخوردار بوده و اکنون در حدود 8 کیلومتری چاه‌‌بهار قرار دارد. این بندر تا زمان بارتولد نیز ظاهراً با همسان با چابهار به حیات تاریخی خود ادامه می‌داده است: «...بندرگاه تیز در این زمان هم مثل بندرگاه چاه‌بهار در ساحل خلیج تیز [چابهار کنونی] دایر می‌باشد...»9 و لسترینج نیز نوشته است. «... مهم‌ترین مرکز بازرگانی آن ایالت [مکران] بندر تیز در کنار خلیج فارس [دریای عمان] بود. لسترینج در ادامه به نقل از مقدسی می‌گوید که تیز نخیلات و کاروانسراهای خوب و مسجد جامع زیبایی دارد... و بندری است مشهور...».10 به هر حال امروز چابهار به عنوان جایگزین تیز و مهم‌ترین بندر دریای عمان، همراه با اراضی اطراف خلیج چابهار، دارای تأسیسات عظیم دریایی، تجاری، خدماتی و نظامی است و در آینده به توسعه و اهمیت بیشتری دست خواهد یافت. جمعیت این بندر که در 1335ش 1800 تن بود در 1375ش به 36618 تن 11 و طبق برآوردها در 1384ش به 43608 تن، یعنی نسبت به حدود پنجاه سال پیش به 25 برابر رسیده است.12


مآخذ:

1.    دفتر تقسیمات کشوری. نقشه و جدول تقسیمات کشوری. تهران: وزارت کشور، 1383.

2.    گیتا‌شناسی (واحد پژوهش و تألیف). اطلس گیتا‌شناسی استان‌های ایران. چ1. تهران: 1383، گیتاشناسی، ص133 (نقشه جغرافیای طبیعی استان سیستان و بلوچستان).

3.    جعفری، عباس. گیتا‌شناسی ایران. ج3. دایره المعارف جغرافیایی ایران. چ1. تهران: 1379، گیتا‌شناسی، ص356.

4.    سازمان حمل و نقل و پایانه‌های کشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جاده‌های ایران (ویرایش دوم). تهران: 1380، همشهری، ص133و134.

5.    جعفری، عباس. گیتا‌شناسی. ج1، کوه ها و کوهنامه ایران. چ2. تهران: 1379، گیتا‌شناسی، ص270و433.

6.    منبع2. همان‌جا.

7.     سازمان پژوهش‌ و برنامه‌ریزی آموزشی. جغرافیای استان سیستان و بلوچستان. چ3. تهران: 1378،  شرکت چاپ و نشر کتا‌ب‌های درسی ایران، ص26.

8.    چکنگی، علیرضا. فرهنگنامه تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مکان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور. چ1. مشهد: 1378، آستان قدس رضوی، ص191.

9.    بارتولد، و. تذکره جغرافیای تاریخی ایران. ترجمه حمزه سردادور (طالب‌زاده). چ3. تهران: 1372، توس، ص168.

10.  لسترینج،گای. جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی. ترجمه محمود عرفان. چ6. تهران: 1383، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ص352و353.

11.  نورالهی، طه. توزیع و طبقه‌بندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماری‌های 75-1335. تهران: مرکز آمار ایران (مدیریت انتشارات و اطلاع‌رسانی)، 1382، ص 107، 180.

12.  مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های کشور بر اساس محدوده سال 1380. تهران: مرکز ایران (سازمان مدیرت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 132.

غلامحسین تکمیل همایون