پرش به محتوا

زرد کوه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''زردكوه،''' رشته كوهي است در شهرستان شهركرد (مركز استان چهار محال و بختياري). اين رشته كوه كه بلندترين كوه در سلسله جبال زاگرس است، از 128 كيلومتري شمال باختري شهركرد شروع شده و تا روستاي كاج واقع در كنار دره‌آب كوهرنگ، حدود 40 كيلومتري جنوب باخت...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''زردكوه،''' رشته كوهي است در شهرستان شهركرد (مركز استان چهار محال و بختياري). اين رشته كوه كه بلندترين كوه در سلسله جبال زاگرس است، از 128 كيلومتري شمال باختري شهركرد شروع شده و تا روستاي كاج واقع در كنار دره‌آب كوهرنگ، حدود 40 كيلومتري جنوب باختري شهر مذكور، به طول 123 كم و عرض متوسط 20 كم كشيده شده است.<sup>1</sup> زردكوه با جهت شمال باختري- جنوب خاوري، پهنه‌اي به وسعت حدود 2450 كمـ<sup>2</sup> را در بر گرفته و بلندترين قلة آن به نام كلونچي 4225 متر ارتفاع دارد<sup>2</sup> كه در برخي منابع رفيع‌‌ترين قلّه را تا 4287 متر<sup>3</sup> و حتي 4547 متر<sup>4</sup> نيز نوشته‌اند. امّا در اكثر منابع، زردكوه پس از قلة دنا (با ارتفاع 4409 متر)، دومين قلة مرتفع در جبال زاگروس شناخته شده است.<sup>5</sup> ميزان بارندگي ساليانة رشته كوه بين 800 تا 1200 ميلي‌متر و ميانگين دماي آن بين 5 تا 15 درجه است.<sup>6</sup>  
'''زردکوه،''' رشته کوهی است در شهرستان شهرکرد (مرکز [[استان چهارمحال و بختیاری|استان چهار محال و بختیاری]]). این رشته کوه که بلندترین کوه در سلسله جبال زاگرس است، از 128 کیلومتری شمال باختری شهرکرد شروع شده و تا روستای کاج واقع در کنار دره‌آب کوهرنگ، حدود 40 کیلومتری جنوب باختری شهر مذکور، به طول 123 کم و عرض متوسط 20 کم کشیده شده است.<sup>1</sup> زردکوه با جهت شمال باختری- جنوب خاوری، پهنه‌ای به وسعت حدود 2450 کمـ<sup>2</sup> را در بر گرفته و بلندترین قله آن به نام کلونچی 4225 متر ارتفاع دارد<sup>2</sup> که در برخی منابع رفیع‌‌ترین قلّه را تا 4287 متر<sup>3</sup> و حتی 4547 متر<sup>4</sup> نیز نوشته‌اند. امّا در اکثر منابع، زردکوه پس از قله دنا (با ارتفاع 4409 متر)، دومین قله مرتفع در جبال زاگروس شناخته شده است.<sup>5</sup> میزان بارندگی سالیانه رشته کوه بین 800 تا 1200 میلی‌متر و میانگین دمای آن بین 5 تا 15 درجه است.<sup>6</sup>  




'''مآخذ:'''
'''مآخذ:'''


1.     جعفري، عباس. '''''گيتاشناسي ايران'''''. ج 1، ''كوه‌ها و كوه‌نامة ايران''، چ 2، تهران: گيتاشناسي، 1379، ص 286.
1.     جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 1، ''کوه‌ها و کوه‌نامه ایران''، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 286.


2.    همانجا.  
2.    همانجا.  


3.     سازمان نقشه‌برداري كشور. '''''اطلس زمين‌شناسي''''' (اطلس ملي ايران). نگارش دوم، تهران: سازمان نقشه‌برداري كشور (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1382، ص 4.
3.     سازمان نقشه‌برداری کشور. '''''اطلس زمین‌شناسی''''' (اطلس ملی ایران). نگارش دوم، تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 4.


4.    پتروف، م. پ'''''. مشخصات جغرافياي طبيعي ايران'''''. ترجمة ح. گل‌ گلاب، تهران: دانشگاه تهران، 1336، ص158.
4.    پتروف، م. پ'''''. مشخصات جغرافیای طبیعی ایران'''''. ترجمه ح. گل‌ گلاب، تهران: دانشگاه تهران، 1336، ص158.


5.     جعفري، عباس. '''''گيتاشناسي ايران'''''. ج 3، ''دايرة‌المعارف جغرافيايي ايران''، چ 1، تهران: گيتاشناسي، 1379، ص 638.
5.     جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 3، ''دایره‌المعارف جغرافیایی ایران''، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 638.


6.    جعفري. همانجا.
6.    جعفری. همانجا.




کبری حکیمیان
کبری حکیمیان

نسخهٔ ‏۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۱۴

زردکوه، رشته کوهی است در شهرستان شهرکرد (مرکز استان چهار محال و بختیاری). این رشته کوه که بلندترین کوه در سلسله جبال زاگرس است، از 128 کیلومتری شمال باختری شهرکرد شروع شده و تا روستای کاج واقع در کنار دره‌آب کوهرنگ، حدود 40 کیلومتری جنوب باختری شهر مذکور، به طول 123 کم و عرض متوسط 20 کم کشیده شده است.1 زردکوه با جهت شمال باختری- جنوب خاوری، پهنه‌ای به وسعت حدود 2450 کمـ2 را در بر گرفته و بلندترین قله آن به نام کلونچی 4225 متر ارتفاع دارد2 که در برخی منابع رفیع‌‌ترین قلّه را تا 4287 متر3 و حتی 4547 متر4 نیز نوشته‌اند. امّا در اکثر منابع، زردکوه پس از قله دنا (با ارتفاع 4409 متر)، دومین قله مرتفع در جبال زاگروس شناخته شده است.5 میزان بارندگی سالیانه رشته کوه بین 800 تا 1200 میلی‌متر و میانگین دمای آن بین 5 تا 15 درجه است.6


مآخذ:

1.     جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 1، کوه‌ها و کوه‌نامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 286.

2.    همانجا.

3.     سازمان نقشه‌برداری کشور. اطلس زمین‌شناسی (اطلس ملی ایران). نگارش دوم، تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 4.

4.    پتروف، م. پ. مشخصات جغرافیای طبیعی ایران. ترجمه ح. گل‌ گلاب، تهران: دانشگاه تهران، 1336، ص158.

5.     جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایره‌المعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 638.

6.    جعفری. همانجا.


کبری حکیمیان